|
USTAWA
z dnia 16 lipca 2004 r.
Prawo
telekomunikacyjn
(Dz. U. Nr
171, poz.1800)
DZIAŁ VI
Razdział 2Art. 144. 1. Nie wymaga pozwolenia używanie urządzeń radiowych
przeznaczonych wyłącznie do odbioru.
ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW
z dnia 29 czerwca
2005 r.
w sprawie
Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości
(Dz. U. z dnia 21 lipca 2005)
EURO PMR 446
Chciałbym zaprosić wszystkich posiadaczy radiotelefonów
PMR446 i inne osoby posiadające radiotelefony z pasmem
400 MHz do wspólnej zabawy.
W całej Europie radiotelefony PMR446
bardzo się rozpowszechniły. Również w Polsce coraz więcej osób zabiera
z sobą na wycieczki górskie, rowerowe lub nad jeziora radiotelefony
PMR446. Chciałbym zaproponować, aby w takich sytuacjach używać
wspólnego dla całej Polski kanału co umożliwi porozumiewanie się z
innymi użytkownikami PMR446 co w
sytuacjach awaryjnych może to być bardzo pomocne.
Kanał
"Ogólnopolski"
Kanał 3 - 446,03125 MHz
Ton CTCSS nr 14 - 107,2 Hz
Kanał
"Europejski"
Kanał 8 - 446,09375 MHz
Ton CTCSS nr 8 - 88,5 Hz |
|
USTAWA
z dnia 16 lipca 2004
r.
Prawo
telekomunikacyjne
(Dz. U. Nr 171, poz.
1800)
DZIAŁ I
Postanowienia
ogólne
Rozdział 1
Zakres ustawy
Art. 1.
1. Ustawa określa:
1) zasady wykonywania i
kontroli działalności polegającej na świadczeniu usług telekomunikacyjnych,
dostarczaniu sieci telekomunikacyjnych lub udogodnień towarzyszących, zwanej
dalej "działalnością telekomunikacyjną";
2) prawa i obowiązki
przedsiębiorców telekomunikacyjnych;
3) prawa i obowiązki
użytkowników oraz użytkowników urządzeń radiowych;
4) warunki podejmowania i
wykonywania działalności polegającej na dostarczaniu sieci i udogodnień
towarzyszących oraz świadczeniu usług telekomunikacyjnych, w tym sieci i
usług służących rozpowszechnianiu lub rozprowadzaniu programów
radiofonicznych i telewizyjnych;
5) warunki regulowania rynków
telekomunikacyjnych;
6) warunki świadczenia usługi
powszechnej;
7) warunki ochrony użytkowników
usług;
8) warunki gospodarowania
częstotliwościami, zasobami orbitalnymi oraz numeracją;
9) warunki przetwarzania danych
w telekomunikacji i ochrony tajemnicy telekomunikacyjnej;
10) zadania i obowiązki na
rzecz obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku
publicznego, w zakresie telekomunikacji;
11) wymagania, jakim powinny
odpowiadać aparatura oraz urządzenia radiowe i telekomunikacyjne urządzenia
końcowe;
12) funkcjonowanie
administracji łączności, jej współdziałanie z innymi organami krajowymi oraz
instytucjami Unii Europejskiej w zakresie regulacji telekomunikacji.
2. Celem ustawy jest stworzenie
warunków dla:
1) wspierania równoprawnej i
skutecznej konkurencji w zakresie świadczenia usług telekomunikacyjnych;
2) rozwoju i wykorzystania
nowoczesnej infrastruktury telekomunikacyjnej;
3) zapewnienia ładu w
gospodarce numeracją, częstotliwościami oraz zasobami orbitalnymi;
4) zapewnienia użytkownikom
maksymalnych korzyści w zakresie różnorodności, ceny i jakości usług
telekomunikacyjnych;
5) zapewnienia neutralności
technologicznej.
3. Przepisy ustawy nie naruszają
przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów
(Dz. U. z 2003 r.
Nr 86,
poz. 804 i
Nr 170,
poz. 1652 oraz z 2004 r.
Nr 93, poz. 891 i
Nr 96, poz. 959)
oraz ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2001 r.
Nr 101, poz. 1114, z
późn. zm.).
Art. 2. Określenia użyte w
ustawie oznaczają:
1) abonent - podmiot, który
jest stroną umowy zawartej w formie pisemnej o świadczenie usług z dostawcą
publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych;
2) aparat publiczny -
publicznie dostępny telefon, w którym połączenie opłacane jest
automatycznie, w szczególności za pomocą monety, żetonu, karty telefonicznej
lub karty płatniczej;
3) aparatura - urządzenia
elektryczne i elektroniczne oraz instalacje i systemy, które zawierają
podzespoły elektryczne lub elektroniczne;
4) dostarczanie sieci
telekomunikacyjnej - przygotowanie sieci telekomunikacyjnej w sposób
umożliwiający świadczenie w niej usług, jej eksploatację, nadzór nad nią lub
umożliwianie dostępu telekomunikacyjnego;
5) dostęp do lokalnej pętli
abonenckiej - korzystanie z lokalnej pętli abonenckiej lub lokalnej podpętli
abonenckiej pozwalające na korzystanie z pełnego pasma częstotliwości pętli
abonenckiej (pełny dostęp do lokalnej pętli abonenckiej) lub niegłosowego
pasma częstotliwości pętli abonenckiej przy zachowaniu możliwości
korzystania z lokalnej pętli abonenckiej przez jej operatora do świadczenia
usług telefonicznych (współdzielony dostęp do lokalnej pętli abonenckiej);
6) dostęp telekomunikacyjny -
korzystanie z urządzeń telekomunikacyjnych, udogodnień towarzyszących lub
usług świadczonych przez innego przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, na
określonych warunkach, celem świadczenia usług telekomunikacyjnych,
polegające w szczególności na:
a) łączeniu urządzeń
telekomunikacyjnych, w tym na dostępie do lokalnej pętli abonenckiej
oraz urządzeń i usług niezbędnych do świadczenia usług w lokalnej
pętli abonenckiej,
b) dostępie do budynków i
infrastruktury telekomunikacyjnej,
c) dostępie do
odpowiednich systemów oprogramowania, w tym do systemów wspomagających
eksploatację,
d) dostępie do translacji
numerów lub systemów zapewniających analogiczne funkcje,
e) dostępie do sieci
telekomunikacyjnych, w tym na potrzeby roamingu,
f) dostępie do systemów
dostępu warunkowego,
g) dostępie do usług
sieci wirtualnych;
7) elektroniczny przewodnik po
programach - środki lub rozwiązania techniczne umożliwiające wybór
programów, stosowane w systemach telewizji cyfrowej, zawierające dodatkowe
dane opisujące programy występujące w cyfrowym sygnale telewizyjnym;
8) infrastruktura
telekomunikacyjna - urządzenia telekomunikacyjne, oprócz telekomunikacyjnych
urządzeń końcowych, oraz w szczególności linie, kanalizacje kablowe, słupy,
wieże, maszty, kable, przewody oraz osprzęt, wykorzystywane do zapewnienia
telekomunikacji;
9) instrukcja - opracowaną
przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego szczegółową instrukcję w zakresie
prowadzonej przez niego rachunkowości regulacyjnej, zawierającą opis
przyjętych w jego przedsiębiorstwie sposobów wyodrębnienia aktywów i
pasywów, przychodów i kosztów na działalności w zakresie dostępu
telekomunikacyjnego lub usług na rynku detalicznym;
10) interfejs - układ
elektryczny, elektroniczny lub optyczny, z oprogramowaniem lub bez
oprogramowania, umożliwiający łączenie, współpracę i wymianę sygnałów o
określonej postaci pomiędzy urządzeniami połączonymi za jego pośrednictwem
zgodnie z odpowiednią specyfikacją techniczną;
11) interfejs programu
aplikacyjnego - oprogramowanie umożliwiające łączenie, współpracę, wymianę
informacji pomiędzy aplikacjami dostarczanymi przez nadawców lub dostawców
usług a urządzeniami telewizji cyfrowej służącymi do przekazywania cyfrowych
sygnałów umożliwiających świadczenie usług telewizyjnych lub radiowych;
12) interfejs radiowy -
interfejs umożliwiający połączenie drogą radiową, współpracę i wymianę
informacji pomiędzy urządzeniami radiowymi;
13) interoperacyjność usług -
zdolność sieci telekomunikacyjnych do efektywnej współpracy w celu
zapewnienia wzajemnego dostępu użytkowników do usług świadczonych w tych
sieciach;
14) kalkulacja kosztów -
wyliczanie przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego kosztów związanych ze
świadczeniem usług, odrębnie dla każdej z usług, dla której przedsiębiorca
jest obowiązany prowadzić kalkulację kosztów, zgodnie z zatwierdzonym na
dany rok obrotowy przez Prezesa URTiP opisem kalkulacji kosztów;
15) kolokacja - udostępnianie
fizycznej przestrzeni lub urządzeń technicznych w celu umieszczenia i
podłączenia niezbędnego sprzętu operatora podłączającego swoją sieć do sieci
innego operatora lub korzystającego z dostępu do lokalnej pętli abonenckiej;
16) kompatybilność
elektromagnetyczna - zdolność aparatury do zadowalającego działania w
określonym środowisku elektromagnetycznym bez wprowadzania do tego
środowiska niedopuszczalnych zaburzeń elektromagnetycznych;
17) komunikat - każdą
informację wymienianą lub przekazywaną między określonymi użytkownikami za
pośrednictwem publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych; nie obejmuje
on informacji przekazanej jako część transmisji radiowych lub telewizyjnych
transmitowanych poprzez sieć telekomunikacyjną, z wyjątkiem informacji
odnoszącej się do możliwego do zidentyfikowania abonenta lub użytkownika
otrzymującego informację;
18) konsument - osobę fizyczną
wnioskującą o świadczenie publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych
lub korzystającą z takich usług dla celów niezwiązanych bezpośrednio z jej
działalnością gospodarczą lub wykonywaniem zawodu;
19) lokalna pętla abonencka -
obwód łączący zakończenie sieci bezpośrednio z punktem dostępu do
stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej, w szczególności z przełącznicą
główną lub równoważnym urządzeniem;
20) lokalna podpętla abonencka
- obwód łączący zakończenie sieci z pośrednim punktem dostępu do
stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej, w szczególności z
koncentratorem lub innym urządzeniem dostępu pośredniego do stacjonarnej
publicznej sieci telefonicznej;
21) numer alarmowy - numer
ustalony w ustawie lub w planie numeracji krajowej dla publicznych sieci
telefonicznych udostępniany służbom ustawowo powołanym do niesienia pomocy;
22) numer geograficzny - numer
ustalony w planie numeracji krajowej, w którym część ciągu cyfr zawiera
wskaźnik obszaru geograficznego, wykorzystywany do kierowania połączeń do
stałej lokalizacji zakończenia sieci;
23) numer niegeograficzny -
numer ustalony w planie numeracji krajowej, który nie zawiera ciągu cyfr
określającego wskaźnik obszaru geograficznego, w szczególności numer
zakończenia ruchomej publicznej sieci telefonicznej, numer do którego
połączenia są bezpłatne albo o podwyższonej opłacie;
24) odporność na zaburzenia
elektromagnetyczne - zdolność aparatury do działania zgodnie z
przeznaczeniem bez ograniczania wykonywanych funkcji w obecności zaburzeń
elektromagnetycznych;
25) połączenie sieci - fizyczne
i logiczne połączenie publicznych sieci telekomunikacyjnych użytkowanych
przez tego samego lub różnych przedsiębiorców telekomunikacyjnych, celem
umożliwienia użytkownikom korzystającym z usług lub sieci jednego
przedsiębiorcy telekomunikacyjnego komunikowania się z użytkownikami
korzystającymi z usług lub sieci tego samego lub innego przedsiębiorcy
telekomunikacyjnego albo dostępu do usług dostarczanych przez innego
przedsiębiorcę telekomunikacyjnego; połączenie sieci stanowi szczególny
rodzaj dostępu telekomunikacyjnego realizowanego pomiędzy operatorami;
26) połączenie telefoniczne -
połączenie ustanowione za pomocą publicznie dostępnej usługi telefonicznej,
pozwalające na dwukierunkową łączność w czasie rzeczywistym;
27) przedsiębiorca
telekomunikacyjny - przedsiębiorcę lub inny podmiot uprawniony do
wykonywania działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów,
który wykonuje działalność gospodarczą polegającą na dostarczaniu sieci
telekomunikacyjnych, udogodnień towarzyszących lub świadczeniu usług
telekomunikacyjnych, przy czym przedsiębiorca telekomunikacyjny, uprawniony
do:
a) świadczenia usług
telekomunikacyjnych, zwany jest "dostawcą usług",
b) dostarczania
publicznych sieci telekomunikacyjnych lub udogodnień towarzyszących,
zwany jest "operatorem";
28) publiczna sieć telefoniczna
- publiczną sieć telekomunikacyjną wykorzystywaną do świadczenia publicznie
dostępnych usług telefonicznych, zapewniającą łączność głosową między
zakończeniami sieci, a także inne formy łączności, w szczególności
przesyłanie faksów i danych;
29) publiczna sieć
telekomunikacyjna - sieć telekomunikacyjną wykorzystywaną głównie do
świadczenia publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych;
30) publicznie dostępna usługa
telefoniczna - usługę telekomunikacyjną dostępną dla ogółu użytkowników, w
celu inicjowania i odbierania połączeń krajowych i międzynarodowych oraz
uzyskania dostępu do służb ustawowo powołanych do niesienia pomocy, za
pomocą numeru lub numerów ustalonych w krajowym lub międzynarodowym planie
numeracji telefonicznej, która ponadto może obejmować:
a) zapewnienie pomocy
konsultanta dostawcy usług przy korzystaniu z usług
telekomunikacyjnych,
b) uzyskanie informacji o
numerach telefonicznych,
c) dostęp do spisów
abonentów,
d) dostęp do aparatów
publicznych,
e) korzystanie z usług na
szczególnych warunkach,
f) korzystanie ze
specjalnych udogodnień przez osoby niepełnosprawne,
g) korzystanie z połączeń
z numerami niegeograficznymi;
31) publicznie dostępna usługa
telekomunikacyjna - usługę telekomunikacyjną dostępną dla ogółu
użytkowników;
32) rachunkowość regulacyjna -
szczególny, w stosunku do rachunkowości prowadzonej na podstawie przepisów
ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r.
Nr 76, poz. 694,
z późn. zm.), rodzaj rachunkowości prowadzonej przez przedsiębiorcę
telekomunikacyjnego w odniesieniu do jego działalności w zakresie
świadczenia dostępu telekomunikacyjnego lub usług na rynku detalicznym,
zgodnie z zatwierdzoną na dany rok obrotowy przez Prezesa Urzędu Regulacji
Telekomunikacji i Poczty, zwanego dalej "Prezesem URTiP", instrukcją;
33) ruchoma publiczna sieć
telefoniczna - publiczną sieć telefoniczną, w której zakończenia nie mają
stałej lokalizacji;
34) rynek detaliczny - rynek
wyrobów i usług w zakresie usług telekomunikacyjnych dla użytkowników
końcowych;
35) sieć telekomunikacyjna -
systemy transmisyjne oraz urządzenia komutacyjne lub przekierowujące, a
także inne zasoby, które umożliwiają nadawanie, odbiór lub transmisję
sygnałów za pomocą przewodów, fal radiowych, optycznych lub innych środków
wykorzystujących energię elektromagnetyczną, niezależnie od ich rodzaju;
36) służba radiokomunikacyjna -
nadawanie, przesyłanie lub odbiór fal radiowych dla wypełnienia zadań
określonych dla danej służby w międzynarodowych przepisach
radiokomunikacyjnych;
37) służba radiokomunikacyjna
amatorska - służbę radiokomunikacyjną mającą na celu nawiązywanie wzajemnych
łączności, badania techniczne oraz indywidualne szkolenie wykonywane w
celach niezarobkowych przez uprawnione osoby wyłącznie dla potrzeb własnych;
38) stacjonarna publiczna sieć
telefoniczna - publiczną sieć telefoniczną, w której zakończenia sieci mają
stałą lokalizację;
39) system dostępu warunkowego
- środki lub rozwiązania techniczne, które powodują, że dostęp do
zrozumiałej formy zabezpieczonych transmisji radiowych lub telewizyjnych
jest uwarunkowany posiadaniem abonamentu lub uprzednio uzyskanego
indywidualnego zezwolenia;
40) szkodliwe zaburzenie
elektromagnetyczne - zaburzenie elektromagnetyczne, które:
a) zagraża funkcjonowaniu
służby radionawigacyjnej lub służby radiokomunikacyjnej używanej stale
lub czasowo w celu zapewnienia ochrony życia ludzkiego lub mienia, lub
b) w sposób poważny
pogarsza, utrudnia lub w sposób powtarzający się przerywa wykonywanie
służby radiokomunikacyjnej działającej zgodnie z przepisami prawa;
41) świadczenie usług
telekomunikacyjnych - wykonywanie usług za pomocą własnej sieci, z
wykorzystaniem sieci innego operatora lub sprzedaż we własnym imieniu i na
własny rachunek usługi telekomunikacyjnej wykonywanej przez innego dostawcę
usług;
42) telekomunikacja -
nadawanie, odbiór lub transmisję informacji, niezależnie od ich rodzaju, za
pomocą przewodów, fal radiowych bądź optycznych lub innych środków
wykorzystujących energię elektromagnetyczną;
43) telekomunikacyjne
urządzenie końcowe - urządzenie telekomunikacyjne przeznaczone do
podłączenia bezpośrednio lub pośrednio do zakończeń sieci;
44) udogodnienia towarzyszące -
dodatkowe możliwości funkcjonalne lub usługowe związane z siecią
telekomunikacyjną, umożliwiające lub wspierające świadczenie w nich usług
telekomunikacyjnych lub związane z usługą telekomunikacyjną, umożliwiające
lub wspierające świadczenie tej usługi, w szczególności systemy dostępu
warunkowego i elektroniczne przewodniki po programach;
45) urządzenie radiowe -
urządzenie telekomunikacyjne umożliwiające komunikowanie się przy pomocy
emisji lub odbioru fal radiowych;
46) urządzenie
telekomunikacyjne - urządzenie elektryczne lub elektroniczne przeznaczone do
zapewniania telekomunikacji;
47) usługa o wartości
wzbogaconej - każdą usługę telekomunikacyjną wymagającą przetworzenia danych
o lokalizacji;
48) usługa telekomunikacyjna -
usługę polegającą głównie na przekazywaniu sygnałów w sieci
telekomunikacyjnej; nie stanowi tej usługi usługa poczty elektronicznej;
49) użytkownik - podmiot
korzystający z publicznie dostępnej usługi telekomunikacyjnej lub żądający
świadczenia takiej usługi;
50) użytkownik końcowy -
podmiot korzystający z publicznie dostępnej usługi telekomunikacyjnej lub
żądający świadczenia takiej usługi, dla zaspokojenia własnych potrzeb;
51) zaburzenie
elektromagnetyczne - dowolne zjawisko elektromagnetyczne, które może obniżyć
jakość działania aparatury albo niekorzystnie wpłynąć na materię ożywioną i
nieożywioną;
52) zakończenie sieci -
fizyczny punkt, w którym abonent otrzymuje dostęp do publicznej sieci
telekomunikacyjnej; w przypadku sieci stosujących komutację lub
przekierowywanie, zakończenie sieci identyfikuje się za pomocą konkretnego
adresu sieciowego, który może być przypisany do numeru lub nazwy abonenta;
53) zasoby orbitalne - pozycje
na orbicie geostacjonarnej lub orbity satelitarne, które są lub mogą być
wykorzystywane do umieszczania sztucznych satelitów Ziemi przeznaczonych do
zapewniania telekomunikacji.
Art. 3. 1. Do stosunków
prawnych z zakresu telekomunikacji stosuje się przepisy Prawa
telekomunikacyjnego, o ile wiążące Rzeczpospolitą Polską ratyfikowane umowy
międzynarodowe nie stanowią inaczej.
2. Jeżeli wiążące Rzeczpospolitą
Polską umowy międzynarodowe, w tym wiążące uchwały organizacji międzynarodowych
ustanowionych tymi umowami, przewidują jednakowe traktowanie podmiotu polskiego
i podmiotu obcego, minister właściwy do spraw łączności zapewni również w aktach
wykonawczych do niniejszej ustawy jednakowe traktowanie tych podmiotów.
3. Dla zwiększenia efektywności
telekomunikacji minister właściwy do spraw łączności może, w drodze
rozporządzenia, wprowadzić do stosowania wymagania i zalecenia międzynarodowe o
charakterze specjalistycznym, w tym dotyczące bezpieczeństwa i prawidłowości
telekomunikacji, gospodarowania numeracją, częstotliwościami oraz zasobami
orbitalnymi, ustanawiane w szczególności przez:
1) Międzynarodowy Związek
Telekomunikacyjny (ITU);
2) Europejską Konferencję
Administracji Pocztowych i Telekomunikacyjnych (CEPT);
3) Europejski Komitet do spraw
Normalizacji Elektrotechniki (CENELEC);
4) Międzynarodową Komisję
Elektrotechniczną (IEC);
5) Europejski Instytut Norm
Telekomunikacyjnych (ETSI).
4. Wymagania i zalecenia, o których
mowa w ust. 3, zwane są dalej "przepisami międzynarodowymi".
Art. 4. Przepisów art. 143
nie stosuje się do wykonywania działalności telekomunikacyjnej oraz używania
urządzeń radiowych przez:
1) komórki organizacyjne i
jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego
nadzorowane oraz organy i jednostki organizacyjne nadzorowane lub podległe
ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - dla własnych potrzeb;
2) organy i jednostki
organizacyjne podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - w
odniesieniu do sieci telekomunikacyjnej eksploatowanej przez te organy i
jednostki dla potrzeb Kancelarii Prezydenta, Kancelarii Sejmu, Kancelarii
Senatu i administracji rządowej;
3) jednostki sił zbrojnych
obcych państw oraz jednostki organizacyjne innych zagranicznych organów
państwowych, przebywające czasowo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na
podstawie umów, których Rzeczpospolita Polska jest stroną - na czas pobytu;
4) jednostki organizacyjne
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu - dla własnych
potrzeb;
5) jednostki organizacyjne
podległe ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych - dla własnych
potrzeb;
6) przedstawicielstwa
dyplomatyczne, urzędy konsularne, zagraniczne misje specjalne oraz
przedstawicielstwa organizacji międzynarodowych, korzystające z przywilejów
i immunitetów na podstawie ustaw, umów i zwyczajów międzynarodowych, mające
swe siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - wyłącznie w zakresie
związanym z działalnością dyplomatyczną tych podmiotów;
7) jednostki organizacyjne
Służby Więziennej - dla własnych potrzeb;
8) komórki organizacyjne
przeprowadzające czynności wywiadu skarbowego, które wchodzą w skład
jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej nadzorowanych lub podległych
ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych - dla własnych potrzeb.
Art. 5. 1. Minister Obrony
Narodowej oraz minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z
ministrem właściwym do spraw łączności, mogą w zakresie swojej właściwości
określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki wykonywania działalności
telekomunikacyjnej, o której mowa w art. 4 pkt 1 i 3, a także używania urządzeń
radiowych przez podległe, nadzorowane i podporządkowane organy i jednostki
organizacyjne oraz jednostki wymienione w art. 4 pkt 3, uwzględniając zakres
zadań wykonywanych przez te organy i jednostki.
2. Prezes Rady Ministrów może
określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady wykonywania działalności
telekomunikacyjnej, a także używania urządzeń radiowych przez jednostki
organizacyjne Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu,
uwzględniając zakres zadań wykonywanych przez te jednostki.
3. Minister właściwy do spraw
finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw łączności,
może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki wykonywania
działalności telekomunikacyjnej, a także używania urządzeń radiowych przez
komórki organizacyjne przeprowadzające czynności wywiadu skarbowego, które
wchodzą w skład jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej, uwzględniając
zakres zadań wykonywanych przez te komórki.
4. Prezes Rady Ministrów może
określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady wykonywania działalności
telekomunikacyjnej przez organy i jednostki organizacyjne podległe ministrowi
właściwemu do spraw wewnętrznych - w odniesieniu do sieci telekomunikacyjnej
eksploatowanej przez te organy i jednostki dla potrzeb Kancelarii Prezydenta,
Kancelarii Sejmu, Kancelarii Senatu i administracji rządowej, uwzględniając
zakres zadań wykonywanych przez te organy i jednostki.
Art. 6. 1. Przedsiębiorca
telekomunikacyjny lub podmiot, który uzyskał rezerwację częstotliwości, zasobów
orbitalnych lub przydział numeracji, z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w
art. 4, jest obowiązany na wezwanie Prezesa URTiP do przekazania informacji o
realizowaniu przez niego obowiązków nałożonych ustawą lub decyzją Prezesa URTiP.
2. Prezes URTiP może wezwać do
udzielenia informacji, o których mowa w ust. 1, jeżeli są one niezbędne w celu:
1) kontroli przestrzegania
obowiązków odnoszących się do:
a) współfinansowania
usługi powszechnej,
b) uiszczania opłat, o
których mowa w dziale IX ustawy,
c) zapewnienia dostępu
telekomunikacyjnego,
d) świadczenia systemów
dostępu warunkowego,
e) świadczenia usług na
rynku detalicznym,
f) zapewnienia
minimalnego zestawu łączy dzierżawionych,
g) wyboru dostawcy usług;
2) kontroli realizowania
obowiązków wynikających z ustawy w sytuacji, gdy uprzednio dokonana kontrola
wykazała, że obowiązki te są realizowane, a Prezes URTiP uzyskał informacje,
że sytuacja ta uległa zmianie, albo w sytuacji, gdy prowadzone jest
postępowanie kontrolne wszczęte z urzędu;
3) zapewnienia prawidłowego
przebiegu procedur związanych z uzyskaniem rezerwacji częstotliwości,
zasobów orbitalnych lub przydziału numeracji;
4) publikowania zestawień
porównawczych odnoszących się do jakości i cen świadczonych usług
telekomunikacyjnych;
5) prowadzenia statystyk i
analiz rynku związanych z zapewnieniem dostępu i obowiązkiem świadczenia
usługi powszechnej.
3. W wezwaniu, o którym mowa w ust.
1, Prezes URTiP obowiązany jest wskazać cel, w którym żądane informacje zostaną
wykorzystane, oraz termin dostarczenia tych informacji.
Art. 7. 1. Przedsiębiorca
telekomunikacyjny, którego roczne przychody z tytułu wykonywania działalności
telekomunikacyjnej w poprzednim roku obrotowym przekroczyły kwotę 4 milionów
złotych, jest obowiązany do przedkładania Prezesowi URTiP:
1) rocznego sprawozdania
finansowego w terminie do dnia 30 czerwca;
2) danych dotyczących rodzaju i
zakresu wykonywanej działalności telekomunikacyjnej oraz wielkości sprzedaży
usług telekomunikacyjnych w terminie do dnia 31 marca.
2. Przedsiębiorca
telekomunikacyjny, którego roczne przychody z tytułu wykonywania działalności
telekomunikacyjnej w poprzednim roku obrotowym były równe lub mniejsze od kwoty
4 milionów złotych, jest obowiązany do przedkładania Prezesowi URTiP, w terminie
do dnia 31 marca, danych dotyczących rodzaju i zakresu wykonywanej działalności
telekomunikacyjnej oraz wielkości sprzedaży usług telekomunikacyjnych.
3. Minister właściwy do spraw
łączności określi, w drodze rozporządzenia, wzory formularzy służących do
przekazywania Prezesowi URTiP danych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, wraz z
objaśnieniami co do sposobu ich wypełniania, kierując się koniecznością
zapewnienia Prezesowi URTiP informacji niezbędnych do właściwego realizowania
jego obowiązków.
Art. 8. Prezes URTiP
zapewnia dostęp do informacji otrzymanych od przedsiębiorców telekomunikacyjnych
organom regulacyjnym innych państw członkowskich Unii Europejskiej, zwanych
dalej "państwami członkowskimi", i Komisji Europejskiej, z wyjątkiem przypadków
określonych w ustawie.
Art. 9. 1. Przedsiębiorca
telekomunikacyjny może zastrzec informacje, dokumenty lub ich części zawierające
tajemnicę przedsiębiorstwa, dostarczane na żądanie Prezesa URTiP lub na
podstawie przepisów ustawy.
2. Prezes URTiP może uchylić
zastrzeżenie w drodze decyzji, jeżeli uzna, że dane te są niezbędne.
3. Zastrzeżenie uwzględnia się przy
ogłaszaniu informacji lub dokumentów oraz zapewnianiu dostępu do informacji
publicznej.
4. W przypadku ustawowego obowiązku
przekazania informacji lub dokumentów otrzymanych od przedsiębiorców innym
organom krajowym, zagranicznym organom regulacyjnym lub Komisji Europejskiej,
informacje i dokumenty przekazuje się wraz z zastrzeżeniem i pod warunkiem jego
przestrzegania.
Rozdział 2
Wykonywanie
gospodarczej działalności telekomunikacyjnej
Art. 10.
1. Działalność telekomunikacyjna
będąca działalnością gospodarczą jest działalnością regulowaną i podlega wpisowi
do rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych, zwanego dalej "rejestrem".
2. Organem prowadzącym rejestr jest
Prezes URTiP.
3. Organem prowadzącym rejestr w
zakresie dostarczania systemów dostępu warunkowego, elektronicznych przewodników
po programach i multipleksowania sygnałów cyfrowych jest Przewodniczący Krajowej
Rady Radiofonii i Telewizji, zwany dalej "Przewodniczącym KRRiT".
4. Wpisu do rejestru dokonuje się
na podstawie złożonego przez przedsiębiorcę lub inny podmiot uprawniony do
wykonywania działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów pisemnego
wniosku zawierającego następujące dane:
1) firmę przedsiębiorcy lub
nazwę innego podmiotu uprawnionego do wykonywania działalności gospodarczej
na podstawie odrębnych przepisów, jego siedzibę i adres;
2) oznaczenie formy prawnej
przedsiębiorcy lub innego podmiotu uprawnionego do wykonywania działalności
gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów;
3) numer identyfikacji
podatkowej;
4) numer w rejestrze
przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej lub innym właściwym
rejestrze;
5) oznaczenie osoby, która jest
upoważniona do kontaktowania się w imieniu przedsiębiorcy lub innego
podmiotu uprawnionego do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie
odrębnych przepisów, z Prezesem URTiP, jej siedzibę, adres lub numer
telefonu;
6) imię, nazwisko, adres i
numer telefonu osoby, która jest upoważniona do kontaktowania się w imieniu
przedsiębiorcy lub innego podmiotu uprawnionego do wykonywania działalności
gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów w nagłym przypadku związanym z
funkcjonowaniem sieci telekomunikacyjnej lub świadczeniem usługi
telekomunikacyjnej, której dotyczy wniosek;
7) ogólny opis sieci
telekomunikacyjnej, usługi telekomunikacyjnej lub udogodnień towarzyszących,
których dotyczy wniosek;
8) obszar, na którym będzie
wykonywana działalność telekomunikacyjna;
9) przewidywaną datę
rozpoczęcia działalności telekomunikacyjnej.
5. Wraz z wnioskiem przedsiębiorca
lub inny podmiot uprawniony do wykonywania działalności gospodarczej na
podstawie odrębnych przepisów składa oświadczenie następującej treści: "Świadomy
odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art.
233 § 6 Kodeksu karnego oświadczam, że:
1) dane zawarte we wniosku o
wpis do rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych są zgodne z prawdą;
2) znane mi są i spełniam
warunki wykonywania działalności telekomunikacyjnej, której dotyczy wniosek,
wynikające z ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne.".
6. Oświadczenie, o którym mowa w
ust. 5, powinno również zawierać:
1) firmę przedsiębiorcy lub
nazwę innego podmiotu uprawnionego do wykonywania działalności gospodarczej
na podstawie odrębnych przepisów, jego siedzibę i adres;
2) oznaczenie miejsca i daty
złożenia oświadczenia;
3) podpis osoby uprawnionej do
reprezentowania przedsiębiorcy lub innego podmiotu uprawnionego do
wykonywania działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów ze
wskazaniem imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.
7. O dokonaniu zgłoszenia
udogodnień towarzyszących, o których mowa w ust. 3, Przewodniczący KRRiT
informuje Prezesa URTiP.
8. Organ, do którego złożono
wniosek o wpis do rejestru, dokona wpisu przedsiębiorcy lub innego podmiotu
uprawnionego do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie odrębnych
przepisów do rejestru w terminie do 7 dni od dnia wpływu tego wniosku wraz z
oświadczeniem, o którym mowa w ust. 5.
9. Jeżeli organ, do którego złożono
wniosek o wpis do rejestru, nie dokona wpisu w terminie, o którym mowa w ust. 8,
a od dnia wpływu wniosku o wpis do rejestru upłynęło 14 dni, przedsiębiorca lub
inny podmiot uprawniony do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie
odrębnych przepisów może rozpocząć wykonywanie działalności telekomunikacyjnej
po uprzednim zawiadomieniu na piśmie organu, do którego złożono wniosek o wpis
do rejestru. Nie dotyczy to przypadku, w którym organ, do którego złożono
wniosek o wpis do rejestru, wezwał przedsiębiorcę lub inny podmiot uprawniony do
wykonywania działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów do
uzupełnienia wniosku o wpis do rejestru przed upływem terminu, o którym mowa w
ust. 8.
10. Do wniosku o wpis do rejestru
stosuje się odpowiednio art. 64 Kodeksu postępowania administracyjnego.
11. Prezes URTiP powiadamia
Przewodniczącego KRRiT o dokonaniu wpisu do rejestru przedsiębiorcy wykonującego
działalność w zakresie dostarczania systemów dostępu warunkowego lub
elektronicznych przewodników po programach.
12. Wniosek o wpis do rejestru,
załączniki dołączane do tego wniosku oraz wpis do rejestru nie podlegają opłacie
skarbowej.
13. Rejestr obejmuje następujące
dane:
1) kolejny numer wpisu, zwany
dalej "numerem z rejestru";
2) datę wpływu wniosku o wpis
do rejestru oraz datę dokonania wpisu;
3) dane, o których mowa w ust.
4 pkt 1-8;
4) inne informacje wskazane w
ustawie.
14. Rejestr może być prowadzony w
systemie informatycznym.
15. Minister właściwy do spraw
łączności może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje działalności
telekomunikacyjnej, o której mowa w ust. 1, zwolnionej z obowiązku dokonania
wpisu do rejestru, mając na uwadze charakter, zakres i rodzaj takiej
działalności.
Art. 11. 1. Prezes URTiP, a
w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, w terminie 7 dni
od dnia dokonania wpisu, wydaje z urzędu zaświadczenie o wpisie do rejestru,
zwane dalej "zaświadczeniem".
2. Zaświadczenie powinno zawierać:
1) numer z rejestru;
2) dane, o których mowa w art.
10 ust. 13 pkt 2 i 3;
3) informację o prawach
przysługujących przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu na podstawie ustawy.
3. W przypadku gdy dane zawarte w
zaświadczeniu różnią się od danych zawartych w rejestrze, przyjmuje się, że
wiążący charakter mają dane zawarte w rejestrze.
4. Wydanie zaświadczenia nie
podlega opłacie skarbowej.
Art. 12. 1. Jeżeli nastąpiła
zmiana danych, o których mowa w art. 10 ust. 4 pkt 1-8, przedsiębiorca
telekomunikacyjny jest obowiązany niezwłocznie złożyć pisemny wniosek do Prezesa
URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczącego KRRiT, o
dokonanie zmiany wpisu w rejestrze.
2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1,
powinien zawierać numer z rejestru oraz numer identyfikacji podatkowej.
3. Prezes URTiP, a w zakresie
określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, na podstawie wniosku, o
którym mowa w ust. 1, dokonuje zmiany wpisu w rejestrze i wystawia aktualne
zaświadczenie. Przepisy art. 11 stosuje się odpowiednio.
Art. 13. Minister właściwy
do spraw łączności określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o wpis lub
zmianę wpisu do rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych, kierując się
dążeniem do uproszczenia i ułatwienia podejmowania działalności
telekomunikacyjnej, a także koniecznością zapewnienia Prezesowi URTiP informacji
potrzebnych do właściwego realizowania jego obowiązków.
Art. 14. Krajowa Rada
Radiofonii i Telewizji określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o wpis do
rejestru, o którym mowa w art. 10 ust. 3, kierując się dążeniem do uproszczenia
i ułatwienia podejmowania tej działalności, a także koniecznością zapewnienia
informacji potrzebnych do właściwego realizowania obowiązków organu
rejestrującego.
Rozdział 3
Postępowanie
konsultacyjne
Art. 15.
Prezes URTiP, a w zakresie
określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, przed podjęciem
rozstrzygnięcia w sprawach:
1) analizy rynku i wyznaczenia
przedsiębiorcy telekomunikacyjnego o znaczącej pozycji rynkowej lub
uchylenia decyzji w tej sprawie,
2) nałożenia, zniesienia,
utrzymania lub zmiany obowiązków regulacyjnych w stosunku do przedsiębiorcy
telekomunikacyjnego o znaczącej pozycji lub nieposiadającego takiej pozycji,
3) decyzji dotyczących dostępu
telekomunikacyjnego, o których mowa w art. 28-30,
4) innych wskazanych w ustawie
- przeprowadza postępowanie
konsultacyjne, umożliwiając zainteresowanym podmiotom wyrażenie na piśmie w
określonym terminie stanowiska do projektu rozstrzygnięcia.
Art. 16. 1. Prezes URTiP, a
w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, ogłasza
rozpoczęcie postępowania konsultacyjnego, określając przedmiot i termin
postępowania konsultacyjnego i udostępniając projekt rozstrzygnięcia wraz z
uzasadnieniem. Prezes URTiP lub Przewodniczący KRRiT informuje o wszczęciu
postępowania konsultacyjnego Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów,
zwanego dalej "Prezesem UOKiK". W sprawach dotyczących rynków transmisji
radiofonicznych i telewizyjnych, innych niż te określone w art. 10 ust. 3,
Prezes URTiP informuje o wszczęciu postępowania konsultacyjnego również
Przewodniczącego KRRiT.
2. O ile organ właściwy nie ustali
dłuższego terminu, postępowanie konsultacyjne trwa 30 dni od dnia ogłoszenia
rozpoczęcia tego postępowania. Wyniki tego postępowania, a także niezastrzeżone
stanowiska uczestników postępowania konsultacyjnego ogłaszane są w siedzibie, w
biuletynie i na stronie internetowej organu.
Art. 17. W wyjątkowych
przypadkach, wymagających pilnego działania ze względu na bezpośrednie i poważne
zagrożenie konkurencyjności lub interesów użytkowników, Prezes URTiP, a w
zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, może bez
przeprowadzenia postępowania konsultacyjnego wydać decyzję w sprawach, o których
mowa w art. 15, na okres nieprzekraczający 6 miesięcy. Wydanie kolejnej decyzji
w tej samej sprawie poprzedza się postępowaniem konsultacyjnym.
Rozdział 4
Postępowanie
konsolidacyjne
Art. 18.
Jeżeli rozstrzygnięcia, o
których mowa w art. 15, mogą mieć wpływ na stosunki handlowe między państwami
członkowskimi, Prezes URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 -
Przewodniczący KRRiT, równocześnie z postępowaniem konsultacyjnym rozpoczyna
postępowanie konsolidacyjne, przesyłając Komisji Europejskiej i organom
regulacyjnym innych państw członkowskich projekty rozstrzygnięć wraz z ich
uzasadnieniem.
Art. 19. 1. Jeżeli Komisja
Europejska i organy regulacyjne innych państw członkowskich wyrażą w terminie, o
którym mowa w art. 16 ust. 2, stanowisko do projektu rozstrzygnięcia, Prezes
URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT,
niezwłocznie uwzględnia to stanowisko w możliwie najszerszym zakresie.
2. Jeżeli w zakresie ustalenia
znaczącej pozycji rynkowej oraz w zakresie zamiaru zdefiniowania rynku
właściwego innego niż rynki określone w Zaleceniu Komisji Europejskiej
przyjętego na podstawie art. 15 ust. 1 dyrektywy 2002/21/WE z dnia 7 marca 2002
r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej
(Dz. Urz. WE L 108 z 24.4.2002) Komisja Europejska stwierdzi, że proponowane
rozstrzygnięcie może utrudnić rozwój jednolitego rynku lub mogłoby naruszyć
prawo wspólnotowe, Prezes URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 -
Przewodniczący KRRiT, po upływie terminu, o którym mowa w art. 16 ust. 2,
wstrzymuje wydanie decyzji na okres 2 miesięcy. W przypadku otrzymania w tym
okresie wezwania Komisji Europejskiej do wycofania projektu decyzji, Prezes
URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, umarza
postępowanie w sprawie. Prezes URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 -
Przewodniczący KRRiT, ma obowiązek uwzględnienia stanowiska Komisji Europejskiej
uzasadniającego wezwanie do wycofania projektu decyzji w przedmiocie, o którym
mowa w niniejszym przepisie.
3. Prezes URTiP, a w zakresie
określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, uwzględnia przy stosowaniu
ustawy w największym możliwie stopniu wytyczne Komisji Europejskiej w sprawie
analizy rynku i ustalania znaczącej pozycji rynkowej oraz zalecenie Komisji
Europejskiej w sprawie właściwych rynków produktów i usług w sektorze łączności
elektronicznej w ich aktualnym brzmieniu, a w przypadku odstąpienia od ich
stosowania powiadamia Komisję Europejską, uzasadniając swe stanowisko.
Art. 20. 1. Przepis art. 17
stosuje się odpowiednio do spraw objętych postępowaniem konsolidacyjnym.
2. Prezes URTiP, a w zakresie
określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, powiadamia niezwłocznie
Komisję Europejską i organy regulacyjne innych państw członkowskich o powzięciu
decyzji, o której mowa w art. 17.
DZIAŁ II
Regulowanie rynku
telekomunikacyjnego
Rozdział 1
Analiza rynków
właściwych, ustalanie i znoszenie obowiązków
Art. 21.
1. Prezes URTiP, a w zakresie
określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, przeprowadza analizę rynków
właściwych w zakresie wyrobów i usług telekomunikacyjnych.
2. Przez pojęcie rynku właściwego
rozumie się rynek właściwy w rozumieniu ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o
ochronie konkurencji i konsumentów.
3. Przedsiębiorcy telekomunikacyjni
są obowiązani do udzielania informacji i dostarczania dokumentów na żądanie
Prezesa URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT,
w zakresie niezbędnym do dokonania badań rynków, o których mowa w ust. 1.
4. Żądanie, o którym mowa w ust. 3,
powinno zawierać:
1) wskazanie zakresu informacji
i okresu, którego dotyczą;
2) wskazanie celu żądania;
3) wskazanie terminu udzielenia
informacji i dostarczenia dokumentów;
4) pouczenie o karach, o
których mowa w art. 209 ust. 1.
5. Prezes URTiP, a w zakresie
określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, przeprowadza regularnie, nie
rzadziej niż co 2 lata, analizę właściwych rynków określonych w rozporządzeniu,
o którym mowa w art. 22 ust. 1, w celu:
1) utrzymania obowiązków, o
których mowa w art. 25 ust. 4, jeżeli przedsiębiorca telekomunikacyjny,
który został wyznaczony jako zajmujący znaczącą pozycję rynkową, nie utracił
tej pozycji;
2) zmiany obowiązków, o których
mowa w art. 25 ust. 4, jeżeli przedsiębiorca telekomunikacyjny, który został
wyznaczony jako zajmujący znaczącą pozycję rynkową, nie utracił tej pozycji,
ale zmiany na rynku właściwym uzasadniają zastosowanie nowych obowiązków;
3) zniesienia obowiązków, o
których mowa w art. 25 ust. 4, jeżeli analiza rynku właściwego wykazała, że
występuje na nim skuteczna konkurencja lub przedsiębiorca telekomunikacyjny
utracił znaczącą pozycję rynkową;
4) wyznaczenia przedsiębiorcy
lub przedsiębiorców telekomunikacyjnych o znaczącej pozycji rynkowej oraz
nałożenia na nich obowiązków, o których mowa w art. 25 ust. 4, jeżeli rynek
właściwy nie posiada bądź utracił cechy rynku, na którym występuje skuteczna
konkurencja lub zmienił się przedsiębiorca telekomunikacyjny posiadający
znaczącą pozycję rynkową.
Art. 22. 1. Minister
właściwy do spraw łączności określi, w drodze rozporządzenia, rynki właściwe
podlegające analizie przez Prezesa URTiP, mając na uwadze poziom rozwoju
krajowego rynku produktów i usług telekomunikacyjnych oraz zalecenie Komisji
Europejskiej w sprawie właściwych rynków produktów i usług w sektorze łączności
elektronicznej podlegających regulacji.
2. Zakres rynków transmisji
radiofonicznych i telewizyjnych ustala się po zasięgnięciu opinii
Przewodniczącego KRRiT.
3. W przypadku zastosowania w
projekcie rozporządzenia postanowień odbiegających od treści zalecenia Komisji
Europejskiej, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw łączności
poddaje projekt rozporządzenia postępowaniu konsolidacyjnemu.
4. W postępowaniu konsolidacyjnym
projekt rozporządzenia przekazuje się do Komisji Europejskiej i organów
regulacyjnych innych państw członkowskich za pośrednictwem Prezesa URTiP.
5. Minister właściwy do spraw
łączności stosuje odpowiednio art. 19 ust. 2 w przypadku zgłoszenia przez
Komisję Europejską sprzeciwu do projektu rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1.
Art. 23. 1. Niezwłocznie po
wydaniu lub zmianie rozporządzenia, o którym mowa w art. 22 ust. 1, jednak nie
później niż w terminie 30 dni od wejścia w życie lub każdej zmiany
rozporządzenia, Prezes URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 -
Przewodniczący KRRiT, w drodze postanowienia, wszczyna postępowanie w sprawie
ustalenia, czy na rynku właściwym występuje skuteczna konkurencja.
2. Analiza rynków właściwych
następuje z uwzględnieniem wytycznych Komisji Europejskiej w sprawie analizy
rynku i ustalania znaczącej pozycji rynkowej.
3. Zamknięcie postępowania, o
którym mowa w ust. 1, następuje w drodze postanowienia, w którym Prezes URTiP, a
w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, stwierdza, czy na
analizowanym rynku właściwym występuje skuteczna konkurencja.
4. Postanowienie, o którym mowa w
ust. 3, Prezes URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący
KRRiT, wydaje w porozumieniu z Prezesem UOKiK.
5. Do projektu postanowienia, o
którym mowa w ust. 3, stosuje się przepisy o postępowaniu konsultacyjnym.
6. W przypadku rynku uznanego
decyzją Komisji Europejskiej za rynek ponadnarodowy Prezes URTiP, a w zakresie
określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, przeprowadza jego analizę w
porozumieniu z właściwymi krajowymi organami regulacyjnymi innych państw
członkowskich, przy uwzględnieniu wytycznych Komisji Europejskiej w sprawie
analizy rynku i ustalania znaczącej pozycji rynkowej, i stwierdza wspólnie z
nimi, czy jeden lub więcej przedsiębiorców telekomunikacyjnych zajmuje na danym
rynku znaczącą pozycję bądź czy występuje na nim skuteczna konkurencja.
Art. 24. 1. Jeżeli Prezes
URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT,
stwierdzi, że na rynku właściwym nie występuje skuteczna konkurencja, wszczyna
postępowanie w sprawie wyznaczenia przedsiębiorcy lub przedsiębiorców
telekomunikacyjnych o znaczącej pozycji na rynku właściwym oraz nałożenia
obowiązków regulacyjnych przewidzianych w ustawie.
2. Znaczącą pozycję rynkową zajmuje
przedsiębiorca telekomunikacyjny, który na rynku właściwym samodzielnie posiada
pozycję ekonomiczną odpowiadającą dominacji w rozumieniu przepisów prawa
wspólnotowego.
3. Kryteriami stosowanymi przez
Prezesa URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczącego
KRRiT, przy ocenie pozycji znaczącej przedsiębiorcy telekomunikacyjnego na rynku
właściwym są, w szczególności:
1) udział przedsiębiorcy w
rynku właściwym;
2) brak technicznej i
ekonomicznej zasadności budowy alternatywnej infrastruktury
telekomunikacyjnej;
3) istnienie przewagi
technologicznej przedsiębiorcy;
4) brak albo niewielki poziom
równoważącej siły nabywczej;
5) łatwy bądź uprzywilejowany
dostęp przedsiębiorcy do rynków kapitałowych bądź zasobów finansowych;
6) ekonomie skali;
7) ekonomie zakresu;
8) pionowe zintegrowanie
przedsiębiorcy;
9) poziom rozwoju sieci
dystrybucji i sprzedaży przedsiębiorcy;
10) brak potencjalnej
konkurencji;
11) istnienie barier dla
dalszego rozwoju przedsiębiorcy oraz rynku właściwego;
12) istnienie barier wejścia na
rynek właściwy.
4. Dwóch lub więcej przedsiębiorców
telekomunikacyjnych zajmuje kolektywną pozycję znaczącą, jeżeli nawet przy braku
powiązań organizacyjnych lub innych związków między nimi posiadają na rynku
właściwym pozycję ekonomiczną odpowiadającą dominacji w rozumieniu przepisów
prawa wspólnotowego.
5. Prezes URTiP, a w zakresie
określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, może uznać, że dwóch lub
więcej przedsiębiorców telekomunikacyjnych zajmuje kolektywną znaczącą pozycję
na rynku właściwym, jeżeli, oceniając poziom koncentracji tego rynku i jego
przejrzystość, stwierdzi w szczególności:
1) dojrzałość rynku;
2) zastój albo umiarkowany
wzrost popytu;
3) niską elastyczność popytu;
4) jednorodność produktów;
5) podobne struktury kosztów
przedsiębiorców;
6) podobne udziały w rynku;
7) brak innowacji
technologicznych, dojrzałość technologii;
8) brak możliwości zwiększenia
produkcji lub świadczenia usług;
9) wysokie bariery dostępu do
rynku;
10) brak równoważącej siły
nabywczej;
11) brak potencjalnej
konkurencji;
12) różnego rodzaju nieformalne
lub inne powiązania pomiędzy danymi przedsiębiorcami;
13) brak albo ograniczenie
konkurencji cenowej;
14) możliwość stosowania
mechanizmów odwetowych.
6. Uznanie przedsiębiorcy lub
przedsiębiorców telekomunikacyjnych za posiadających znaczącą pozycję rynkową
może nastąpić na podstawie wyników oceny kryteriów, o których mowa w ust. 3 lub
5, przy czym kryteria te nie muszą być spełnione łącznie.
7. Jeżeli przedsiębiorca
telekomunikacyjny zajmuje znaczącą pozycję na rynku właściwym, można go uznać za
przedsiębiorcę zajmującego znaczącą pozycję na rynku powiązanym, jeżeli
powiązania pomiędzy obu rynkami są tego rodzaju, że siła rynkowa przedsiębiorcy
jest przenoszona z rynku właściwego na rynek powiązany w taki sposób, że
wzmacnia pozycję tego przedsiębiorcy na rynku powiązanym.
Art. 25. 1. Prezes URTiP, a
w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczący KRRiT, po
przeprowadzeniu postępowania w sprawie wyznaczenia przedsiębiorcy lub
przedsiębiorców telekomunikacyjnych o znaczącej pozycji na rynku właściwym lub
nałożenia obowiązków regulacyjnych określonych w ustawie, przygotowuje projekt
decyzji. Do projektu decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu
konsultacyjnym lub konsolidacyjnym.
2. Decyzje dotyczące wyznaczenia
przedsiębiorcy lub przedsiębiorców o znaczącej pozycji na rynku właściwym lub
nałożenia obowiązków regulacyjnych określonych w ustawie są wydawane przez
Prezesa URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 - Przewodniczącego
KRRiT, w porozumieniu z Prezesem UOKiK.
3. Decyzje w sprawie wyznaczenia
przedsiębiorcy o znaczącej pozycji na rynkach transmisji radiofonicznych lub
telewizyjnych, innych niż sprawy określone w art. 10 ust. 3, lub nałożenia
obowiązków regulacyjnych określonych w ustawie Prezes URTiP wydaje w
porozumieniu z Prezesem UOKiK i Przewodniczącym KRRiT.
4. W decyzjach, o których mowa w
ust. 2 i 3, Prezes URTiP, a w zakresie określonym w art. 10 ust. 3 -
Przewodniczący KRRiT, nakłada, utrzymuje, zmienia lub znosi jeden lub więcej
obowiązków regulacyjnych, o których mowa w art. 34, art. 36-40, art. 42, art.
44-47 i art. 72 ust. 3, biorąc pod uwagę adekwatność danego obowiązku do
zidentyfikowanego problemu, proporcjonalność oraz cele określone w art. 1 ust.
2, z uwzględnieniem art. 1 ust. 3.
Rozdział 2
Dostęp
telekomunikacyjny
Art. 26.
1. Operator publicznej sieci
telekomunikacyjnej jest obowiązany do prowadzenia negocjacji w sprawie zawarcia
umowy o dostępie telekomunikacyjnym na wniosek innego przedsiębiorcy
telekomunikacyjnego lub podmiotów, o których mowa w art. 4 pkt 1, 2, 4, 5, 7 i
8, w celu świadczenia publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych oraz
zapewnienia interoperacyjności usług.
2. Przedsiębiorcy telekomunikacyjni
negocjując postanowienia umowy o dostępie telekomunikacyjnym, są obowiązani
uwzględniać obowiązki na nich nałożone.
3. Informacje uzyskane w związku z
negocjacjami mogą być wykorzystane wyłącznie zgodnie z ich przeznaczeniem i
podlegają obowiązkowi zachowania poufności, o ile przepisy ustawy nie stanowią
inaczej.
4. O ile ustawa nie stanowi
inaczej, przepisy tego rozdziału odnoszące się do przedsiębiorców
telekomunikacyjnych mają zastosowanie odpowiednio do podmiotów, o których mowa w
art. 4 pkt 1, 2, 4, 5, 7 i 8.
5. Operator państwa członkowskiego
ubiegający się o dostęp telekomunikacyjny nie jest obowiązany dokonywać wpisu do
rejestru, o którym mowa w art. 10, jeżeli nie wykonuje działalności
telekomunikacyjnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 27. 1. Prezes URTiP
może, na pisemny wniosek każdej ze stron negocjacji o zawarcie umowy o dostępie
telekomunikacyjnym albo z urzędu, w drodze postanowienia, określić termin
zakończenia negocjacji o zawarcie tej umowy, nie dłuższy niż 90 dni, licząc od
dnia wystąpienia z wnioskiem o zawarcie umowy o dostęp telekomunikacyjny.
2. W przypadku niepodjęcia
negocjacji, odmowy dostępu telekomunikacyjnego przez podmiot do tego obowiązany
lub niezawarcia umowy w terminie, o którym mowa w ust. 1, każda ze stron może
zwrócić się do Prezesa URTiP z wnioskiem o wydanie decyzji w sprawie
rozstrzygnięcia kwestii spornych lub określenia warunków współpracy.
3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2,
powinien zawierać projekt umowy o dostępie telekomunikacyjnym, zawierający
stanowiska stron w zakresie określonym ustawą, z zaznaczeniem tych części umowy,
co do których strony nie doszły do porozumienia.
4. Strony są obowiązane do
przedłożenia Prezesowi URTiP, na jego żądanie, w terminie 14 dni, swoich
stanowisk wobec rozbieżności oraz dokumentów niezbędnych do rozpatrzenia
wniosku.
Art. 28. 1. Prezes URTiP
podejmuje decyzję o dostępie telekomunikacyjnym w terminie 90 dni od dnia
złożenia wniosku, o którym mowa w art. 27 ust. 2, biorąc pod uwagę następujące
kryteria:
1) interes użytkowników sieci
telekomunikacyjnych;
2) obowiązki nałożone na
przedsiębiorców telekomunikacyjnych;
3) promocję nowoczesnych usług
telekomunikacyjnych;
4) charakter zaistniałych
kwestii spornych oraz praktyczną możliwość wdrożenia rozwiązań dotyczących
technicznych i ekonomicznych aspektów dostępu telekomunikacyjnego, zarówno
zaproponowanych przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych będących stronami
negocjacji, jak też mogących stanowić rozwiązania alternatywne;
5) zapewnienie:
a) integralności sieci
oraz interoperacyjności usług,
b) niedyskryminujących
warunków dostępu telekomunikacyjnego,
c) rozwoju
konkurencyjnego rynku usług telekomunikacyjnych;
6) pozycje rynkowe
przedsiębiorców telekomunikacyjnych, których sieci są łączone;
7) interes publiczny, w tym
ochronę środowiska;
8) utrzymanie ciągłości
świadczenia usługi powszechnej.
2. Prezes URTiP podejmuje decyzję o
zapewnieniu podmiotom, o których mowa w art. 4 pkt 1, 2, 4, 5, 7 i 8, dostępu
telekomunikacyjnego w terminie 60 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w
art. 27 ust. 2, biorąc pod uwagę kryteria, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, pkt
5 lit. a i c oraz pkt 6-8, oraz potrzeby obronności, bezpieczeństwa państwa oraz
bezpieczeństwa i porządku publicznego, a także specyficzny charakter zadań
wykonywanych przez te podmioty.
3. Decyzja o dostępie
telekomunikacyjnym w zakresie połączenia sieci może zawierać postanowienia, o
których mowa w art. 31 ust. 2 i 3.
4. Decyzja o dostępie
telekomunikacyjnym zastępuje umowę o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie
objętym decyzją.
5. W przypadku zawarcia przez
zainteresowane strony umowy o dostępie telekomunikacyjnym, decyzja o dostępie
telekomunikacyjnym wygasa z mocy prawa w części objętej umową.
6. Decyzja o dostępie
telekomunikacyjnym może zostać zmieniona przez Prezesa URTiP na wniosek każdej
ze stron, której ona dotyczy, lub z urzędu, w przypadkach uzasadnionych potrzebą
zapewnienia ochrony interesów użytkowników końcowych, skutecznej konkurencji lub
interoperacyjności usług.
7. W sprawach dochodzenia roszczeń
majątkowych, z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków
wynikających z decyzji o dostępie telekomunikacyjnym, właściwa jest droga
postępowania sądowego.
8. Prezes URTiP wydaje decyzję o
dostępie telekomunikacyjnym obejmującą wszystkie ustalenia niezbędne do
zapewnienia dostępu telekomunikacyjnego, jeżeli jedną ze stron jest
przedsiębiorca telekomunikacyjny, na którego został nałożony obowiązek na
podstawie art. 34 i art. 45.
Art. 29. Prezes URTiP może z
urzędu, w drodze decyzji, zmienić treść umowy o dostępie telekomunikacyjnym lub
zobowiązać strony umowy do jej zmiany, w przypadkach uzasadnionych potrzebą
zapewnienia ochrony interesów użytkowników końcowych, skutecznej konkurencji lub
interoperacyjności usług.
Art. 30. Do zmian umów o
dostępie telekomunikacyjnym stosuje się odpowiednio przepisy art. 26-28 i art.
33.
Art. 31. 1. Warunki dostępu
telekomunikacyjnego i związanej z tym współpracy przedsiębiorcy
telekomunikacyjni ustalają w umowie o dostępie telekomunikacyjnym, zawartej na
piśmie pod rygorem nieważności.
2. Umowa o dostępie
telekomunikacyjnym w zakresie połączenia sieci, zwana dalej "umową o połączeniu
sieci", powinna zawierać postanowienia dotyczące co najmniej:
1) umiejscowienia punktów
połączenia sieci telekomunikacyjnych;
2) warunków technicznych
połączenia sieci telekomunikacyjnych;
3) rozliczeń z tytułu:
a) zapewnienia dostępu
telekomunikacyjnego oraz wzajemnego korzystania z sieci
telekomunikacyjnych,
b) niewykonania lub
nienależytego wykonania świadczonych wzajemnie usług
telekomunikacyjnych;
4) sposobów wypełniania
wymagań:
a) w zakresie
interoperacyjności usług, integralności sieci, postępowań w sytuacjach
szczególnych zagrożeń oraz awarii, zachowania tajemnicy
telekomunikacyjnej i ochrony danych w sieci,
b) dotyczących
kompatybilności elektromagnetycznej;
5) procedur rozstrzygania
sporów;
6) postępowania w przypadkach:
a) zmian treści umowy,
b) badań
interoperacyjności usług świadczonych w połączonych sieciach
telekomunikacyjnych, ze szczególnym uwzględnieniem badań jakości usług
telekomunikacyjnych,
c) przebudowy połączonych
sieci telekomunikacyjnych,
d) zmian oferty usług
telekomunikacyjnych,
e) zmian numeracji;
7) warunków rozwiązania umowy,
dotyczących w szczególności zachowania ciągłości świadczenia usługi
powszechnej, jeżeli jest świadczona w łączonych sieciach
telekomunikacyjnych, ochrony interesów użytkowników, a także potrzeb
obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku
publicznego;
8) rodzajów wzajemnie
świadczonych usług telekomunikacyjnych.
3. Umowa o połączeniu sieci może
także zawierać, w zależności do rodzajów łączonych sieci, odpowiednie
postanowienia dotyczące:
1) zapewnienia ciągłości
świadczenia usług telekomunikacyjnych w przypadku rozwiązania umowy;
2) warunków kolokacji na
potrzeby połączenia sieci;
3) utrzymania jakości
świadczonych usług telekomunikacyjnych;
4) efektywnego wykorzystania
zasobów częstotliwości lub zasobów orbitalnych;
5) współwykorzystywania zasobów
numeracji, w tym zapewnienia:
a) równego dostępu do
usług polegających na udzielaniu informacji o numerach abonentów, do
numerów alarmowych oraz innych numeracji uzgodnionych w skali
międzynarodowej, z zastrzeżeniem wymagań podmiotów, o których mowa w
art. 4 pkt 1, 2, 4, 5, 7 i 8,
b) przenoszenia numerów;
6) świadczeń dodatkowych, a
także usług pomocniczych i zaawansowanych, związanych z wzajemnym
świadczeniem usług telekomunikacyjnych, a w szczególności:
a) pomocy konsultanta
operatora,
b) krajowej i
międzynarodowej informacji o numerach telefonicznych,
c) usługi prezentacji
identyfikacji linii wywołującej i wywoływanej,
d) przekierowania
połączeń telefonicznych,
e) usług połączeń
telefonicznych realizowanych za pomocą karty telefonicznej,
f) realizacji bezpłatnych
połączeń telefonicznych lub usług o podwyższonej opłacie,
g) realizacji usług
sporządzania wykazów wykonywanych usług telekomunikacyjnych,
fakturowania lub windykacji.
Art. 32. Minister właściwy do
spraw łączności określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania związane
z połączeniem sieci telekomunikacyjnych, w zakresie dotyczącym:
1) wykonywania obowiązków
związanych z połączeniem sieci telekomunikacyjnych dotyczących spełniania
wymagań w zakresie interoperacyjności usług, integralności sieci, postępowań
w sytuacjach szczególnych zagrożeń oraz awarii, zapewnienia podmiotom, o
których mowa w art. 4 pkt 1, 2, 4, 5, 7 i 8, dostępu telekomunikacyjnego do
publicznej sieci telekomunikacyjnej oraz zachowania tajemnicy
telekomunikacyjnej i ochrony danych w sieci,
2) rozliczeń z tytułu
wzajemnego korzystania z sieci telekomunikacyjnej
- w celu zapewnienia skutecznej
konkurencji na rynku telekomunikacyjnym i ochrony użytkowników końcowych.
Art. 33. 1. Przedsiębiorca
telekomunikacyjny obowiązany na podstawie art. 34 lub art. 45 oraz podmiot, o
którym mowa w art. 4 pkt 1, 2, 4, 5, 7 i 8, będący stroną umowy o dostępie
telekomunikacyjnym, przekazuje tekst tej umowy Prezesowi URTiP w terminie 14 dni
od dnia jej podpisania.
2. Z zastrzeżeniem ust. 3, umowy o
dostępie telekomunikacyjnym, o których mowa w ust. 1, są jawne. Prezes URTiP
udostępnia je nieodpłatnie zainteresowanym podmiotom na ich wniosek.
3. Prezes URTiP, na wniosek strony
umowy o dostępie telekomunikacyjnym, może wyrazić zgodę, aby niektóre
postanowienia umowy były wyłączone z obowiązku jawności. Wyłączenie to nie może
obejmować rozliczeń z tytułu dostępu telekomunikacyjnego.
Art. 34. 1. Prezes URTiP,
zgodnie z przesłankami, o których mowa w art. 25 ust. 4, może, w drodze decyzji,
nałożyć na operatora o znaczącej pozycji rynkowej obowiązek uwzględniania
uzasadnionych wniosków przedsiębiorców telekomunikacyjnych o zapewnienie im
dostępu telekomunikacyjnego, w tym użytkowania elementów sieci oraz udogodnień
towarzyszących, w szczególności biorąc pod uwagę poziom konkurencyjności rynku
detalicznego i interes użytkowników końcowych.
2. Obowiązek, o którym mowa w ust.
1, może w szczególności polegać na:
1) zapewnieniu możliwości
zarządzania obsługą użytkownika końcowego przez uprawnionego przedsiębiorcę
telekomunikacyjnego i podejmowania rozstrzygnięć dotyczących wykonywania
usług na jego rzecz;
2) zapewnieniu określonych
elementów sieci telekomunikacyjnej, w tym linii, łączy lub lokalnych pętli
abonenckich; obowiązek udostępnienia lokalnych pętli abonenckich może
dotyczyć pełnej pętli lub podpętli, w warunkach pełnego dostępu lub dostępu
współdzielonego, wraz z kolokacją, dostępem do połączeń kablowych i
odpowiednich systemów informacyjnych;
3) oferowaniu usług na
warunkach hurtowych w celu ich dalszej sprzedaży przez innego
przedsiębiorcę;
4) przyznawaniu dostępu do
interfejsów, protokołów lub innych kluczowych technologii niezbędnych dla
interoperacyjności usług, w tym usług sieci wirtualnych;
5) zapewnieniu infrastruktury
telekomunikacyjnej, kolokacji oraz innych form wspólnego korzystania z
budynków;
6) zapewnieniu funkcji sieci
niezbędnych do zapewnienia pełnej introperacyjności usług, w tym świadczenia
usług w sieciach inteligentnych;
7) zapewnieniu usług roamingu w
sieciach ruchomych;
8) zapewnieniu systemów
wspierania działalności operacyjnej lub innych systemów oprogramowania
niezbędnych dla skutecznej konkurencji, w tym systemów taryfowych, systemów
wystawiania faktur i pobierania należności;
9) zapewnieniu udogodnień
towarzyszących w dziedzinie transmisji radiofonicznych lub telewizyjnych;
10) zapewnieniu połączenia
sieci lub urządzeń telekomunikacyjnych oraz udogodnień z nimi związanych;
11) prowadzeniu negocjacji w
sprawie dostępu telekomunikacyjnego w dobrej wierze oraz utrzymywaniu
uprzednio ustanowionego dostępu telekomunikacyjnego do określonych sieci
telekomunikacyjnych, urządzeń lub udogodnień towarzyszących;
12) świadczeniu usług
telekomunikacyjnych na zasadach preferencyjnych zgodnie z art. 176 ust. 2
pkt 6 i 7, art. 177 ust. 2 i art. 178 ust. 1 pkt 1.
3. Wniosek przedsiębiorcy
telekomunikacyjnego o zapewnienie mu dostępu telekomunikacyjnego uważa się za
uzasadniony, jeżeli uwzględnia on zakres obowiązku ustalonego w decyzji, o
której mowa w ust. 1, oraz warunki, o których mowa w art. 35 ust. 1.
Art. 35. 1. Prezes URTiP
może określić w decyzji, o której mowa w art. 34 ust. 1, w zakresie niezbędnym
dla zapewnienia prawidłowego funkcjonowania sieci telekomunikacyjnej, techniczne
lub eksploatacyjne warunki, jakie przedsiębiorca telekomunikacyjny zapewniający
dostęp telekomunikacyjny lub przedsiębiorcy telekomunikacyjni korzystający z
takiego dostępu będą musieli spełnić.
2. Przy ustalaniu zakresu obowiązku
dostępu telekomunikacyjnego Prezes URTiP uwzględnia w szczególności:
1) techniczną i ekonomiczną
zasadność budowy konkurencyjnej infrastruktury telekomunikacyjnej, z
uwzględnieniem dostępności na rynku urządzeń telekomunikacyjnych, charakteru
i rodzaju zastosowanego połączenia sieci i dostępu telekomunikacyjnego;
2) możliwość zapewnienia
proponowanego dostępu telekomunikacyjnego z uwzględnieniem posiadanej
pojemności sieci;
3) wstępne inwestycje dokonane
przez właściciela urządzeń lub udogodnień towarzyszących, mając na uwadze
ryzyko inwestycyjne;
4) konieczność zapewnienia
konkurencji w dłuższym okresie;
5) odpowiednie prawa własności
intelektualnej;
6) świadczenie usług
obejmujących swoim zasięgiem kontynent europejski.
Art. 36. Prezes URTiP może,
zgodnie z przesłankami, o których mowa w art. 25 ust. 4, w drodze decyzji,
nałożyć na operatora o znaczącej pozycji rynkowej obowiązek równego traktowania
przedsiębiorców telekomunikacyjnych w zakresie dostępu telekomunikacyjnego, w
szczególności przez oferowanie jednakowych warunków w porównywalnych
okolicznościach, a także oferowanie usług oraz udostępnianie informacji na
warunkach nie gorszych od stosowanych w ramach własnego przedsiębiorstwa, lub w
stosunkach z podmiotami zależnymi.
Art. 37. 1. Prezes URTiP
może, zgodnie z przesłankami, o których mowa w art. 25 ust. 4, w drodze decyzji,
nałożyć na operatora o znaczącej pozycji rynkowej obowiązek ogłaszania lub
udostępniania informacji w sprawach zapewnienia dostępu telekomunikacyjnego,
dotyczących informacji księgowych, specyfikacji technicznych sieci i urządzeń
telekomunikacyjnych, charakterystyki sieci, zasad i warunków świadczenia usług
oraz korzystania z sieci, a także opłat.
2. Prezes URTiP określa w decyzji,
o której mowa w ust. 1, stopień uszczegółowienia informacji oraz formę, miejsce
i terminy ogłaszania lub udostępniania tych informacji.
3. Prezes URTiP może żądać od
operatora o znaczącej pozycji rynkowej dostarczania dokumentów oraz udzielania
informacji w celu weryfikacji obowiązków, o których mowa w ust. 1, w art. 36 i
art. 42.
4. Informacje, o których mowa w
ust. 3, są publikowane w Biuletynie Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty,
zwanym dalej "Biuletynem URTiP", z uwzględnieniem interesu operatora
dostarczającego informacje.
Art. 38. 1. Prezes URTiP
może, zgodnie z przesłankami, o których mowa w art. 25 ust. 4, w drodze decyzji,
nałożyć na operatora o znaczącej pozycji rynkowej obowiązek prowadzenia
rachunkowości regulacyjnej w sposób umożliwiający identyfikację przepływów
transferów wewnętrznych związanych z działalnością w zakresie dostępu
telekomunikacyjnego, zgodnie z przepisami art. 49-54.
2. Operator prowadzi rachunkowość
regulacyjną zgodnie z zatwierdzoną przez Prezesa URTiP szczegółową instrukcją.
Art. 39. 1. Prezes URTiP
może, zgodnie z przesłankami, o których mowa w art. 25 ust. 4, w drodze decyzji,
nałożyć na operatora o znaczącej pozycji rynkowej obowiązki:
1) kalkulacji uzasadnionych
kosztów świadczenia dostępu telekomunikacyjnego, wskazując sposoby
kalkulacji kosztów, jakie operator powinien stosować na podstawie przepisów
rozporządzenia, o którym mowa w art. 51, zgodnie z zatwierdzonym przez
Prezesa URTiP opisem kalkulacji kosztów;
2) stosowania opłat z tytułu
dostępu telekomunikacyjnego, uwzględniających zwrot uzasadnionych kosztów
operatora.
2. Operator, na którego został
nałożony obowiązek, o którym mowa w ust. 1, przedstawia Prezesowi URTiP
szczegółowe uzasadnienie wysokości opłat w oparciu o uzasadnione koszty.
3. W celu weryfikacji prawidłowości
obliczonych przez operatora, na którego nałożono obowiązek, o którym mowa w ust.
1, uzasadnionych kosztów, Prezes URTiP przeprowadza badanie, o którym mowa w
art. 53 ust. 5, do którego może stosować inne metody kalkulacji kosztów niż
stosowane przez operatora.
4. Jeżeli weryfikacja prawidłowości
wysokości opłat wykazała rozbieżności w stosunku do wyniku kalkulacji
przedstawionego przez operatora, Prezes URTiP może, w drodze decyzji, nałożyć
obowiązek odpowiedniego dostosowania tych opłat. W decyzji określa się wysokość
tych opłat albo ich maksymalny lub minimalny poziom.
Art. 40. 1. Prezes URTiP
może, zgodnie z przesłankami, o których mowa w art. 25 ust. 4, w drodze decyzji,
nałożyć na operatora o znaczącej pozycji rynkowej obowiązek ustalania opłat z
tytułu dostępu telekomunikacyjnego w oparciu o ponoszone koszty.
2. Operator, na którego został
nałożony obowiązek, o którym mowa w ust. 1, przedstawia Prezesowi URTiP
uzasadnienie wysokości opłat ustalonych w oparciu o ponoszone koszty.
3. W celu oceny prawidłowości
wysokości opłat stosowanych przez operatora, o którym mowa w ust. 1, Prezes
URTiP może uwzględnić wysokości opłat stosowanych na porównywalnych rynkach
konkurencyjnych.
4. W przypadku gdy ocena
prawidłowości wysokości opłat wykazała rozbieżności w stosunku do opłat
stosowanych przez operatora, Prezes URTiP może w drodze decyzji nałożyć
obowiązek odpowiedniego dostosowania tych opłat. W decyzji określa się wysokość
opłat albo ich maksymalny lub minimalny poziom, biorąc pod uwagę koszty
ponoszone przez operatora, promocję efektywności i zrównoważonej konkurencji,
zapewnienie maksymalnej korzyści dla użytkowników końcowych, uwzględniając przy
tym wysokość opłat stosowanych na porównywalnych rynkach konkurencyjnych.
Art. 41. 1. Opłaty za
wzajemne korzystanie z połączonych sieci związane z realizacją przenoszenia
numerów między sieciami powinny uwzględniać ponoszone koszty.
2. Opłaty za wzajemne korzystanie z
połączonych sieci i za dostęp telekomunikacyjny związane z realizacją wyboru
dostawcy usług powinny uwzględniać ponoszone koszty.
Art. 42. 1. Prezes URTiP
może nałożyć, zgodnie z przesłankami, o których mowa w art. 25 ust. 4, w drodze
decyzji, na operatora o znaczącej pozycji rynkowej, na którego został nałożony
obowiązek równego traktowania zgodnie z art. 36, lub wraz z tym obowiązkiem,
obowiązek przygotowania i przedstawienia w określonym terminie projektu oferty
ramowej o dostępie telekomunikacyjnym, której stopień szczegółowości określi w
decyzji.
2. Oferta ramowa o dostępie
telekomunikacyjnym powinna określać warunki i zasady współpracy z operatorem, o
którym mowa w ust. 1, oraz opłaty za usługi w zakresie dostępu
telekomunikacyjnego.
3. Oferta ramowa o dostępie
telekomunikacyjnym powinna składać się z wyodrębnionych pakietów, które będą
zawierać odpowiednie, ze względu na wykonywaną przez przedsiębiorców
telekomunikacyjnych działalność telekomunikacyjną, elementy dostępu
telekomunikacyjnego.
4. Minister właściwy do spraw
łączności określi, w drodze rozporządzenia, zakres oferty ramowej o dostępie
telekomunikacyjnym w zakresie połączeń sieci, łączy dzierżawionych oraz
uwolnienia lokalnej pętli abonenckiej, biorąc pod uwagę potrzeby rynku, rozwój
konkurencyjności oraz interoperacyjność usług.
5. Oferta ramowa o dostępie
telekomunikacyjnym w zakresie połączeń sieci powinna zawierać przejrzystą i
kompletną listę usług oraz technicznych i ekonomicznych warunków ich
świadczenia, oferowanych przez operatora.
6. Jeżeli operator, oprócz
obowiązku, o którym mowa w ust. 1, został obowiązany do zapewnienia dostępu do
lokalnej pętli abonenckiej, oferta ramowa o dostępie telekomunikacyjnym w
zakresie dostępu do lokalnej pętli abonenckiej realizowanej za pomocą pary
przewodów metalowych powinna zawierać co najmniej:
1) warunki zapewnienia dostępu
do lokalnej pętli abonenckiej;
2) usługi kolokacyjne;
3) warunki dostępu do systemów
informacyjnych;
4) warunki świadczenia usług.
Art. 43. 1. Prezes URTiP
zatwierdza projekt oferty ramowej, jeżeli odpowiada on przepisom prawa i
potrzebom rynku wskazanym w decyzji nakładającej obowiązek przedłożenia oferty
ramowej albo zmienia przedłożony projekt oferty ramowej i go zatwierdza, a w
przypadku nieprzedstawienia oferty ramowej w terminie - samodzielnie ustala
ofertę ramową.
2. W przypadku zmiany
zapotrzebowania na usługi lub zmiany warunków rynkowych Prezes URTiP może z
urzędu lub na uzasadniony wniosek przedsiębiorcy telekomunikacyjnego zobowiązać
operatora do przygotowania zmiany oferty ramowej w całości lub w części. W
przypadku nieprzedstawienia przez zobowiązanego operatora zmiany oferty ramowej
w określonym terminie, Prezes URTiP samodzielnie ustala, zmiany oferty ramowej w
całości lub w części.
3. Wniosek operatora o
zatwierdzenie projektu oferty ramowej lub jej zmiany zawiera informacje i
dokumenty wykazujące zgodność oferty ramowej z wymogami prawa i obowiązkami
regulacyjnymi, o których mowa w art. 25 ust. 4.
4. Prezes URTiP publikuje na koszt
operatora zatwierdzone oferty ramowe lub ich zmiany w Biuletynie URTiP.
5. W przypadku zniesienia obowiązku
stosowania oferty ramowej, umowy zawarte na podstawie oferty ramowej na czas
nieokreślony mogą być rozwiązane lub zmienione nie wcześniej niż po upływie 90
dni od dnia, w którym zniesiono ten obowiązek.
6. Operator, na którego został
nałożony obowiązek, o którym mowa w art. 42 ust. 1, jest obowiązany do
zawierania umów o dostępie telekomunikacyjnym na warunkach nie gorszych, dla
pozostałych stron umowy, niż określone w zatwierdzonej ofercie, o której mowa w
ust. 1, lub ustalonej decyzją Prezesa URTiP.
Art. 44. W szczególnych
przypadkach Prezes URTiP może, po uzyskaniu zgody Komisji Europejskiej w trybie
art. 18 i art. 19, w drodze decyzji, nałożyć na operatorów o znaczącej pozycji
rynkowej inne obowiązki w zakresie dostępu telekomunikacyjnego niż wymienione w
art. 34-40 i art. 42.
Art. 45. Prezes URTiP może,
biorąc pod uwagę adekwatność danego obowiązku do zidentyfikowanego problemu,
proporcjonalność oraz cele określone w art. 1 ust. 2, z uwzględnieniem art. 1
ust. 3, w drodze decyzji, nałożyć na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego
kontrolującego dostęp do użytkowników końcowych obowiązki regulacyjne niezbędne
do zapewnienia użytkownikom końcowym tego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego
komunikowania się z użytkownikami innego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, w
tym obowiązek wzajemnego połączenia sieci.
Rozdział 3
Regulowanie usług
na rynku detalicznym
Art. 46.
1. Jeżeli w wyniku analizy
przeprowadzonej zgodnie z art. 23 Prezes URTiP stwierdzi, że:
1) dany rynek detaliczny nie
jest skutecznie konkurencyjny,
2) obowiązki, o których mowa w
art. 34-40, art. 42, art. 44 i art. 45 nie doprowadziłyby do osiągnięcia
celów, o których mowa w art. 189 ust. 2,
3) realizacja uprawnienia
abonenta, o którym mowa w art. 72 ust. 1, nie doprowadziłaby do osiągnięcia
celu, o którym mowa w art. 1 ust. 2 pkt 4, i nie spełnia celów, o których
mowa w art. 189 ust. 2
- nakłada co najmniej jeden z
obowiązków, o których mowa w ust. 2, na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego o
znaczącej pozycji rynkowej na danym rynku detalicznym.
2. Prezes URTiP w celu ochrony
użytkownika końcowego może, w drodze decyzji, nałożyć na przedsiębiorcę
telekomunikacyjnego o znaczącej pozycji rynkowej na rynku usług detalicznych
następujące obowiązki:
1) nieustalania zawyżonych cen
usług;
2) nieutrudniania wejścia na
rynek innym przedsiębiorcom;
3) nieograniczania konkurencji
poprzez ustalanie cen usług zaniżonych w stosunku do kosztów ich
świadczenia;
4) niestosowania
nieuzasadnionych preferencji dla określonych użytkowników końcowych, z
wyłączeniem przewidzianych w ustawie;
5) niezobowiązywania
użytkownika końcowego do korzystania z usług, które są dla niego zbędne.
3. W decyzji, o której mowa w ust.
2, Prezes URTiP może w szczególności:
1) określić maksymalne ceny
usług albo
2) określić wymagany przedział
cen usług ustalony na podstawie cen stosowanych na porównywalnych rynkach
państw członkowskich, albo
3) nałożyć obowiązek:
a) prowadzenia
rachunkowości regulacyjnej zgodnie z zatwierdzoną przez Prezesa URTiP
instrukcją lub
b) prowadzenia kalkulacji
kosztów usług zgodnie z zatwierdzonym przez Prezesa URTiP opisem
kalkulacji kosztów, lub
c) określania cen usług
na podstawie kosztów ich świadczenia, lub
4) nałożyć obowiązek
przedstawiania do zatwierdzenia cennika lub regulaminu świadczenia usług.
4. Prezes URTiP w decyzji
nakładającej obowiązek, o którym mowa w ust. 3 pkt 3 lit. b, określi sposoby
kalkulacji kosztów usług świadczonych na danym rynku detalicznym, jakie powinien
stosować przedsiębiorca telekomunikacyjny, na podstawie przepisów
rozporządzenia, o którym mowa w art. 51.
Art. 47. 1. Prezes URTiP
nakłada, w drodze decyzji, na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego o znaczącej
pozycji rynkowej w zakresie zapewnienia części lub całości minimalnego zestawu
łączy dzierżawionych obowiązek ich zapewnienia na zasadach niedyskryminacji i
przejrzystości.
2. Prezes URTiP może w decyzji, o
której mowa w ust. 1, nałożyć obowiązek:
1) prowadzenia rachunkowości
regulacyjnej zgodnie z zatwierdzoną przez Prezesa URTiP instrukcją;
2) kalkulacji kosztów usług w
zakresie zapewnienia części lub całości minimalnego zestawu łączy
dzierżawionych, zgodnie z zatwierdzonym przez Prezesa URTiP opisem
kalkulacji kosztów i określania ich cen w oparciu o uzasadnione koszty
związane z ich świadczeniem.
3. Prezes URTiP w decyzji, o której
mowa w ust. 2 pkt 2, określa sposoby kalkulacji kosztów usług świadczonych na
danym rynku detalicznym, jakie powinien stosować operator, na podstawie
przepisów rozporządzenia, o którym mowa w art. 51.
4. Przedsiębiorca
telekomunikacyjny, o którym mowa w ust. 1, nie może odmówić zapewnienia
minimalnego zestawu łączy dzierżawionych z tytułu niespełniania wymagań
technicznych przez urządzenia końcowe użytkownika, jeżeli urządzenia te
spełniają zasadnicze wymagania, o których mowa w art. 153 ust. 1 i 2.
5. Zaprzestanie świadczenia usługi
dzierżawy łączy telekomunikacyjnych wymaga uprzedniej konsultacji z
zainteresowanymi użytkownikami.
6. Jeżeli operator odmawia zawarcia
umowy o świadczenie usługi obejmującej zapewnienie minimalnego zestawu łączy
dzierżawionych, zaprzestaje jej świadczenia albo zmniejsza liczbę łączy
dzierżawionych w stosunku do zawartej umowy, uzasadniając to nieprzestrzeganiem
przez użytkownika warunków dzierżawy, użytkownik może zwrócić się do Prezesa
URTiP z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu. Prezes URTiP podejmuje decyzję
określającą zakres obowiązku świadczenia usługi po przeprowadzeniu rozprawy
administracyjnej.
7. Cena usługi obejmującej
zapewnienie minimalnego zestawu łączy dzierżawionych powinna być niezależna od
sposobu wykorzystania łączy przez użytkownika oraz dotyczyć wyłącznie:
1) łączy dzierżawionych
znajdujących się pomiędzy punktami sieci, do których użytkownik ma dostęp;
2) należności za zestawienie
łącza oraz okresowej należności za jego dzierżawę.
8. Prezes URTiP w decyzji, o której
mowa w ust. 1, może zobowiązać operatora do przedkładania cennika lub regulaminu
świadczenia usług obejmujących zapewnienie części lub całości minimalnego
zestawu łączy dzierżawionych w celu ich zatwierdzenia.
9. Minister właściwy do spraw
łączności określi, w drodze rozporządzenia, zakres usługi obejmującej
zapewnienie minimalnego zestawu łączy dzierżawionych oraz ich parametry
techniczne, kierując się dążeniem do stworzenia warunków dla efektywnego
świadczenia usługi.
Art. 48. 1. Przedsiębiorca
telekomunikacyjny, na którego nałożono obowiązek, o którym mowa w art. 46 ust. 3
pkt 4 lub art. 47 ust. 8, przedkłada Prezesowi URTiP projekty cenników i
regulaminów świadczenia usług wraz z uzasadnieniem, w terminie co najmniej 30
dni przed planowanym terminem wprowadzenia w życie cennika lub regulaminu
świadczenia usług lub ich zmian.
2. Prezes URTiP, w drodze decyzji,
w terminie 30 dni od dnia przedłożenia projektu cennika, regulaminu świadczenia
usług lub ich zmiany, może zgłosić sprzeciw, jeżeli projekt cennika lub
regulaminu jest sprzeczny z decyzjami, o których mowa w art. 46 ust. 2 i art. 47
ust. 1, lub z przepisami niniejszej ustawy i zobowiązać przedsiębiorcę
telekomunikacyjnego do przedstawienia poprawionego cennika lub regulaminu, w
części objętej sprzeciwem.
3. Prezes URTiP może zażądać od
obowiązanego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego przedłożenia dodatkowych
dokumentów lub udzielenia dodatkowych informacji. Do tego czasu termin, o którym
mowa w ust. 2, zawiesza się.
4. Cennik i regulamin świadczenia
usług lub ich zmiany objęte sprzeciwem Prezesa URTiP nie wchodzą w życie.
5. Cennik i regulamin świadczenia
usług lub ich zmiany podlegają publikacji w Biuletynie URTiP, na koszt
przedsiębiorcy telekomunikacyjnego.
Rozdział 4
Rachunkowość
regulacyjna i kalkulacja kosztów
Art. 49.
1. Celem rachunkowości
regulacyjnej jest wyodrębnienie i przypisanie aktywów, pasywów, przychodów i
kosztów przedsiębiorcy telekomunikacyjnego do działalności w zakresie dostępu
telekomunikacyjnego lub działalności w zakresie usług na rynku detalicznym, tak
jakby każdy rodzaj działalności był świadczony przez innego przedsiębiorcę
telekomunikacyjnego, a także ustalenie przychodów i związanych z nimi kosztów
odrębnie dla każdej z usług objętych kalkulacją kosztów.
2. Rachunkowość regulacyjną
prowadzi się w sposób umożliwiający identyfikację przepływów transferów
wewnętrznych pomiędzy poszczególnymi rodzajami działalności, o których mowa w
ust. 1.
Art. 50. 1. Rachunkowość
regulacyjną prowadzi przedsiębiorca telekomunikacyjny, na którego nałożono ten
obowiązek na podstawie art. 38, art. 46 lub art. 47.
2. Kalkulację kosztów prowadzi
przedsiębiorca telekomunikacyjny, na którego nałożono ten obowiązek na podstawie
art. 39, art. 46, art. 47 lub art. 90.
Art. 51. Minister właściwy
do spraw łączności w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów
publicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) sposoby przypisania aktywów
i pasywów, przychodów i kosztów do działalności lub usług, o których mowa w
art. 49 ust. 1,
2) sposoby kalkulacji kosztów
usług w zakresie dostępu telekomunikacyjnego lub usług na rynku detalicznym,
3) sposób i terminy dokonywania
aktualizacji wyceny określonych rodzajów środków trwałych, wartości
niematerialnych i prawnych oraz dokonanych od tych środków i wartości
odpisów amortyzacyjnych,
4) tryb i terminy uzgadniania i
zatwierdzania przez Prezesa URTiP opracowanej przez przedsiębiorcę
telekomunikacyjnego instrukcji oraz opisu kalkulacji kosztów,
5) zakres i terminy
przekazywania Prezesowi URTiP:
a) sprawozdań z
prowadzonej rachunkowości regulacyjnej, przyjmując zasadę, iż dane
zawarte w sprawozdaniach są sprawdzalne w rozumieniu ustawy z dnia 29
września 1994 r. o rachunkowości,
b) wyników kalkulacji
kosztów
- mając na celu promocję
efektywności, zrównoważonej konkurencji oraz zapewnienia maksymalnej
korzyści dla użytkowników końcowych, a także uwzględniając konieczność
ochrony konsumentów i konkurentów przed nadużywaniem przez przedsiębiorców
telekomunikacyjnych, na których nałożono obowiązek prowadzenia rachunkowości
regulacyjnej lub kalkulacji kosztów, ich pozycji rynkowej, konieczność
stymulowania rozwoju rynku telekomunikacyjnego oraz konieczność umożliwienia
działalności kontrolnej Prezesowi URTiP wobec działalności wykonywanej przez
tych przedsiębiorców.
Art. 52. Przedsiębiorca
telekomunikacyjny przechowuje dokumentację związaną z prowadzeniem rachunkowości
regulacyjnej lub kalkulacji kosztów, stosując odpowiednio przepisy rozdziału 8
ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.
Art. 53. 1. Prezes URTiP
określi, w drodze decyzji, dla przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, na którego
nałożył obowiązek prowadzenia kalkulacji kosztów, wskaźnik zwrotu kosztu
zaangażowanego kapitału, który przedsiębiorca telekomunikacyjny stosuje w
kalkulacji kosztów, uwzględniając udokumentowane koszty pozyskania kapitału,
pozycję przedsiębiorcy na rynku kapitałowym, ryzyko związane z zaangażowaniem
kapitału oraz koszty zaangażowania kapitału na porównywalnych rynkach.
2. Prezes URTiP, w drodze decyzji,
zatwierdza instrukcję i opis kalkulacji kosztów w trybie i terminach, o których
mowa w art. 51 pkt 4.
3. Prezes URTiP w decyzji, o której
mowa w ust. 2, może dokonać zmian w przedłożonych przez przedsiębiorcę
telekomunikacyjnego do zatwierdzenia projektach instrukcji lub opisu kalkulacji
kosztów, jeżeli zmian tych nie dokona przedsiębiorca telekomunikacyjny na
wezwanie Prezesa URTiP w trybie i terminach, o których mowa w art. 51 pkt 4.
4. Prezes URTiP może zasięgać
opinii niezależnych biegłych rewidentów lub ekspertów w przypadku wątpliwości
dotyczących opracowanej przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego instrukcji i
opisu kalkulacji kosztów oraz rzetelności i wiarygodności danych zawartych w
sprawozdaniach z prowadzonej rachunkowości regulacyjnej i wynikach kalkulacji
kosztów.
5. Roczne sprawozdania z
prowadzonej rachunkowości regulacyjnej oraz wyniki kalkulacji kosztów podlegają
badaniu zgodności z przepisami prawa oraz zatwierdzonymi przez Prezesa URTiP
instrukcją i opisem kalkulacji kosztów, na koszt przedsiębiorcy
telekomunikacyjnego, w terminie 6 miesięcy od zakończenia roku obrotowego, przez
niezależnego od przedsiębiorcy telekomunikacyjnego biegłego rewidenta.
6. Biegłego rewidenta do
przeprowadzenia badania, o którym mowa w ust. 5, powołuje Prezes URTiP.
7. Roczne sprawozdanie z
prowadzonej rachunkowości regulacyjnej, wyniki kalkulacji kosztów oraz opinia
biegłego rewidenta z badania, o którym mowa w ust. 5, podlegają publikacji w
Biuletynie URTiP w terminie 8 miesięcy od zakończenia roku obrotowego.
Art. 54. 1. Prezes URTiP
nakłada, w drodze decyzji, na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego obowiązanego na
podstawie art. 38, art. 46 lub art. 47 do prowadzenia rachunkowości
regulacyjnej, obowiązek publikowania w Biuletynie URTiP zatwierdzonej
instrukcji, tak aby zapewniona była prezentacja sposobów wyodrębniania i
przypisywania aktywów i pasywów, przychodów i kosztów.
2. Prezes URTiP nakłada, w drodze
decyzji, na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego obowiązanego na podstawie art.
39, art. 46, art. 47 lub art. 90 do prowadzenia kalkulacji kosztów, obowiązek
publikowania w Biuletynie URTiP zatwierdzonego opisu kalkulacji kosztów, tak aby
zapewniona była prezentacja głównych grup kosztów oraz sposobów ich przypisania
na poszczególne rodzaje usług.
3. Prezes URTiP może, w drodze
decyzji, nałożyć na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego o znaczącej pozycji
rynkowej obowiązek publikowania w Biuletynie URTiP cen stosowanych przez tego
przedsiębiorcę telekomunikacyjnego.
4. Prezes URTiP w decyzjach, o
których mowa w ust. 1-3, określa, z zachowaniem wymogów dotyczących ochrony
tajemnicy przedsiębiorstwa, zakres publikacji instrukcji lub opisu kalkulacji
kosztów lub cen stosowanych przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, mając na
celu zapobieganie nadużywaniu przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych
zobowiązanych na podstawie ust. 1-3 ich znaczącej pozycji w sprawach cen, a w
szczególności nieuzasadnionemu zawyżaniu lub zaniżaniu cen, stosowaniu presji
cenowej w stosunku do konkurentów poprzez zawężanie przedziału między cenami
dostępu telekomunikacyjnego i cenami detalicznymi oraz stosowaniu
nieuzasadnionych przywilejów cenowych przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych
o znaczącej pozycji.
Art. 55. 1. Przedsiębiorca
telekomunikacyjny udostępniający publiczne sieci telekomunikacyjne lub
świadczący publicznie dostępne usługi telekomunikacyjne jest obowiązany do
prowadzenia ksiąg rachunkowych, sporządzania rocznych sprawozdań finansowych,
poddawania ich badaniu przez biegłego rewidenta i ogłaszaniu, bez względu na
wielkość zatrudnienia, wysokość przychodów oraz sumę aktywów bilansu, a także
formę organizacyjną tego przedsiębiorcy.
2. Do prowadzenia ksiąg
rachunkowych oraz sporządzania, badania i ogłaszania sprawozdań finansowych, o
których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29
września 1994 r. o rachunkowości.
DZIAŁ III
Ochrona
użytkowników końcowych i usługa powszechna
Rozdział 1
Świadczenie usług
telekomunikacyjnych użytkownikom końcowym
Art. 56.
1. Świadczenie usług
telekomunikacyjnych odbywa się na podstawie umowy o świadczenie usług
telekomunikacyjnych.
2. Z zastrzeżeniem ust. 5, umowę o
świadczenie publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych, w tym o zapewnienie
przyłączenia do publicznej sieci telekomunikacyjnej, zawiera się w formie
pisemnej.
3. Umowa, o której mowa w ust. 2,
powinna określać w szczególności:
1) nazwę, adres i siedzibę
dostawcy usług;
2) świadczone usługi, dane o
ich jakości, w tym o czasie oczekiwania na przyłączenie do sieci lub
terminie rozpoczęcia świadczenia usług telekomunikacyjnych;
3) zakres obsługi serwisowej;
4) dane szczegółowe dotyczące
cen, w tym pakietów cenowych oraz sposoby uzyskania informacji o aktualnym
cenniku;
5) czas trwania umowy oraz
warunki przedłużenia i rozwiązania umowy;
6) wysokość kar umownych w
przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania usługi
telekomunikacyjnej;
7) tryb postępowania
reklamacyjnego;
8) informację o możliwości
rozwiązania sporu w drodze mediacji lub poddania go pod rozstrzygnięcie sądu
polubownego.
4. Umowa o zapewnienie przyłączenia
do publicznej sieci telekomunikacyjnej poza elementami, o których mowa w ust. 3,
powinna określać numer przydzielony abonentowi, a w przypadku przyłączenia do
publicznej stacjonarnej sieci telefonicznej także adres zakończenia sieci.
5. Przepisu ust. 2 nie stosuje się
do umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawieranych poprzez dokonanie
czynności faktycznych obejmujących w szczególności umowy o świadczenie usług
telefonicznych za pomocą aparatu publicznego lub przez wybranie numeru dostępu
do sieci dostawcy usług.
Art. 57. 1. Dostawca usług
nie może uzależniać zawarcia umowy o świadczenie publicznie dostępnych usług
telekomunikacyjnych, w tym o zapewnienie przyłączenia do publicznej sieci
telekomunikacyjnej od:
1) zawarcia przez użytkownika
końcowego umowy o świadczenie innych usług lub nabycia urządzenia u
określonego dostawcy;
2) niezawierania z innym
dostawcą usług umowy o świadczenie publicznie dostępnych usług
telekomunikacyjnych, w tym o zapewnienie przyłączenia do publicznej sieci
telekomunikacyjnej;
3) udzielenia informacji lub
danych, innych niż określone w art. 161 ust. 2, w przypadku użytkownika
końcowego będącego osobą fizyczną.
2. Dostawca usług może uzależnić
zawarcie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, w tym o zapewnienie
przyłączenia do sieci, od:
1) dostarczenia przez
użytkownika końcowego dokumentów potwierdzających możliwość wykonania
zobowiązania wobec dostawcy usług wynikającego z umowy;
2) pozytywnej oceny
wiarygodności płatniczej użytkownika końcowego wynikającej z danych będących
w posiadaniu dostawcy usług lub udostępnionych mu przez biuro informacji
gospodarczej w trybie określonym w ustawie z dnia 14 lutego 2003 r. o
udostępnianiu informacji gospodarczych (Dz. U.
Nr 50, poz. 424
oraz z 2004 r.
Nr
68, poz. 623 i
Nr 116, poz. 1203); dostawca usług powiadamia użytkownika końcowego o
wystąpieniu takiego zastrzeżenia.
3. Dostawca usług może odmówić
użytkownikowi końcowemu zawarcia umowy o zapewnienie przyłączenia do sieci lub o
świadczenie usług telekomunikacyjnych lub zawrzeć umowę o świadczenie publicznie
dostępnych usług telekomunikacyjnych, w tym o zapewnienie przyłączenia do sieci
na warunkach mniej korzystnych dla użytkownika końcowego w wyniku negatywnej
oceny wiarygodności płatniczej dokonanej na podstawie informacji udostępnionych
przez biuro informacji gospodarczej, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, w
szczególności poprzez żądanie zabezpieczenia wierzytelności wynikających z tej
umowy.
4. Przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje
się do umów, o których mowa w art. 56 ust. 5.
5. Warunki umowy o świadczenie
publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych, w tym o zapewnienie
przyłączenia do sieci, nie mogą uniemożliwiać lub utrudniać abonentowi
korzystania z prawa do zmiany dostawcy usług świadczącego publicznie dostępne
usługi telekomunikacyjne.
6. W przypadku zawarcia umowy o
świadczenie usług telekomunikacyjnych, w tym o zapewnienie przyłączenia do
sieci, związanego z ulgą przyznaną abonentowi, roszczenie z tytułu
jednostronnego rozwiązania umowy przez abonenta lub przez dostawcę usług z winy
abonenta przed upływem terminu ustalonego w umowie nie może przekroczyć
określonej w umowie równowartości ulgi przyznanej abonentowi.
Art. 58. 1. W przypadku
posiadania przez użytkownika końcowego tytułu prawnego do nieruchomości innego
niż prawo własności, prawo użytkowania wieczystego lub spółdzielcze prawo do
lokalu, przyłączenie pojedynczego zakończenia sieci wymaga przedstawienia przez
niego pisemnej zgody odpowiednio właściciela, użytkownika wieczystego
nieruchomości lub członka spółdzielni mieszkaniowej.
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się
do właściciela, użytkownika wieczystego nieruchomości lub członka spółdzielni
mieszkaniowej będącego osobą prawną.
Art. 59. 1. Dostawca
publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych jest obowiązany do określenia
zakresu i warunków wykonywania usług telekomunikacyjnych w regulaminie
świadczenia usług telekomunikacyjnych, podanym do publicznej wiadomości i
dostarczanym nieodpłatnie abonentowi wraz z umową o świadczenie publicznie
dostępnych usług telekomunikacyjnych, w tym o zapewnienie przyłączenia do
publicznej sieci telekomunikacyjnej, a także na każde jego żądanie.
2. Dostawca publicznie dostępnych
usług telekomunikacyjnych powiadamia abonenta o każdej zmianie w regulaminie, o
którym mowa w ust. 1, z wyprzedzeniem co najmniej jednego okresu rozliczeniowego
przed wprowadzeniem tych zmian w życie. Jednocześnie abonent powinien zostać
poinformowany o prawie wypowiedzenia umowy w przypadku braku akceptacji zmian, a
także o tym, że w razie skorzystania z tego prawa dostawcy publicznie dostępnych
usług telekomunikacyjnych nie przysługuje roszczenie odszkodowawcze.
3. Dostawca publicznie dostępnych
usług telekomunikacyjnych jest obowiązany do przedłożenia regulaminu świadczenia
usług telekomunikacyjnych Prezesowi URTiP, na każde jego żądanie, w terminie
przez niego określonym oraz każdorazowo po dokonaniu w nim zmian.
Art. 60. Regulamin
świadczenia usług dostawcy publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych
powinien określać w szczególności:
1) nazwę, adres i siedzibę
dostawcy usług;
2) zakres świadczonych
publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych ze wskazaniem elementów
składających się na opłatę abonamentową;
3) zasady wypłaty kar umownych;
4) zakres obsługi serwisowej;
5) standardowe warunki umowy, w
tym wskazanie minimalnego czasu trwania umowy, jeżeli taki został określony;
6) tryb postępowania
reklamacyjnego.
Art. 61. 1. Dostawca
publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych ustala ceny usług
telekomunikacyjnych, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej.
2. Ceny usług telekomunikacyjnych
są ustalane na podstawie przejrzystych, obiektywnych i niedyskryminujących
kryteriów.
3. Dostawca publicznie dostępnych
usług telekomunikacyjnych określa w cenniku usług telekomunikacyjnych, zwanym
dalej "cennikiem", ceny za przyłączenie do sieci, za usługi, za obsługę
serwisową oraz szczegółowe informacje dotyczące stosowanych pakietów cenowych
oraz opustów.
4. Cennik jest podawany przez
dostawcę publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych do publicznej
wiadomości oraz jest dostarczany nieodpłatnie abonentowi wraz z umową o
świadczenie publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych, w tym o zapewnienie
przyłączenia do publicznej sieci telekomunikacyjnej, a także na każde jego
żądanie.
5. W razie podwyższenia cen usług
telekomunikacyjnych dostawca publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych
jest obowiązany, z wyprzedzeniem co najmniej jednego okresu rozliczeniowego, do
powiadomienia:
1) o tym abonentów na piśmie;
2) innych niż abonenci
użytkowników poprzez podanie tego do publicznej wiadomości.
6. W przypadku, o którym mowa w
ust. 5 pkt 1, abonent powinien zostać poinformowany także o prawie wypowiedzenia
umowy z powodu braku akceptacji podwyższenia cen, a także o tym, że w razie
skorzystania z tego prawa dostawcy publicznie dostępnych usług
telekomunikacyjnych nie przysługuje roszczenie odszkodowawcze, z zastrzeżeniem
art. 57 ust. 6.
7. Dostawca publicznie dostępnych
usług telekomunikacyjnych jest obowiązany do przedłożenia cennika Prezesowi
URTiP, na każde jego żądanie, w terminie przez niego określonym oraz każdorazowo
po dokonaniu zmian w cenniku.
Art. 62. Prezes URTiP
kierując się potrzebą zwiększenia dostępności informacji dotyczących zasad
świadczenia usług telekomunikacyjnych dla użytkowników końcowych publikuje w
Biuletynie URTiP oraz zamieszcza na stronach internetowych URTiP informacje
dotyczące podstawowych praw i obowiązków abonentów publicznie dostępnych usług
telefonicznych, w tym usługi powszechnej, standardowe warunki umowy o
świadczenie publicznie dostępnych usług telefonicznych, w tym o zapewnienie
przyłączenia do publicznej sieci telefonicznej, a także sposobów pozasądowego
rozwiązywania sporów między konsumentami a przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi.
Art. 63. 1. Dostawca
publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych publikuje aktualne informacje o
jakości tych usług.
2. Prezes URTiP może zażądać
przekazania informacji, o których mowa w ust. 1.
3. Minister właściwy do spraw
łączności może określić, w drodze rozporządzenia, wymagania dotyczące jakości
poszczególnych usług oraz treść, formę, terminy i sposób publikowania
informacji, o których mowa w ust. 1, kierując się potrzebą zapewnienia
użytkownikom końcowym dostępu do wyczerpujących i przejrzystych informacji.
Art. 64. 1. Dostawca
publicznie dostępnej usługi telekomunikacyjnej obejmującej usługę
telekomunikacyjną z dodatkowym świadczeniem, zwanej dalej "usługą o podwyższonej
opłacie", jest obowiązany podawać wraz z numerem tej usługi podawanym do
publicznej wiadomości cenę za jednostkę rozliczeniową połączenia ze wskazaniem
ceny netto i brutto.
2. Dostawca usługi o podwyższonej
opłacie powinien zapewnić, aby użytkownik końcowy w stacjonarnej publicznej
sieci telefonicznej był każdorazowo informowany, przed rozpoczęciem naliczania
opłat, o cenie jednostki rozliczeniowej połączenia do numeru danej usługi.
3. Świadczenie usługi o
podwyższonej opłacie odbywa się na podstawie umowy zawartej w sposób określony w
art. 56 ust. 5.
Art. 65. 1. Dostawca usługi
o podwyższonej opłacie przekazuje Prezesowi URTiP informacje o swojej nazwie,
adresie, siedzibie, rodzaju i zakresie świadczonej usługi o podwyższonej opłacie
oraz numerze lub numerach wykorzystywanych do świadczenia tej usługi, w terminie
co najmniej 7 dni przed dniem rozpoczęcia świadczenia tej usługi.
2. Prezes URTiP prowadzi jawny
rejestr numerów wykorzystywanych przez dostawców usług o podwyższonej opłacie
zawierający informacje, o których mowa w ust. 1.
3. Prezes URTiP zamieszcza rejestr,
o którym mowa w ust. 2, na stronach internetowych URTiP.
Art. 66. 1. Dostawca
publicznie dostępnych usług telefonicznych w sieci stacjonarnej udostępnia swoim
abonentom, po cenie uwzględniającej koszty, aktualny spis swoich abonentów z
obszaru strefy numeracyjnej, w której znajduje się zakończenie sieci abonenta,
nie rzadziej niż raz na 2 lata.
2. Dostawca publicznie dostępnych
usług telefonicznych świadczy swoim abonentom usługę informacji o numerach
telefonicznych, obejmującą co najmniej jego abonentów.
Art. 67. 1. Dostawca
publicznie dostępnych usług telefonicznych udostępnia niezbędne dane innym
przedsiębiorcom telekomunikacyjnym prowadzącym spisy abonentów lub świadczącym
usługę informacji o numerach telefonicznych, w tym usługę ogólnokrajowego spisu
abonentów oraz usługę informacji o numerach obejmującej wszystkich abonentów
publicznych sieci telefonicznych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwaną
dalej "ogólnokrajową informacją o numerach telefonicznych".
2. Udostępnienie danych następuje
na podstawie umowy, do której stosuje się odpowiednio przepisy art. 27-31. W
umowie określa się w szczególności formę udostępnienia danych.
3. Do usługi informacji o numerach
telefonicznych oraz do sporządzania spisu abonentów i związanego z tym
udostępniania danych stosuje się odpowiednio przepisy art. 161 i art. 169.
Art. 68. Dostawca publicznie
dostępnych usług telefonicznych zapewnia użytkownikom końcowym, w tym
korzystającym z aparatów publicznych, możliwość uzyskania połączenia z
konsultantem dostawcy usług.
Art. 69. Abonent publicznej
sieci telefonicznej może żądać zmiany przydzielonego numeru, jeżeli wykaże, że
korzystanie z przydzielonego numeru jest uciążliwe.
Art. 70. W przypadku zmiany
miejsca zamieszkania, siedziby lub miejsca wykonywania działalności abonent
będący stroną umowy z dostawcą usług zapewniającym przyłączenie do publicznej
sieci telefonicznej operatora może żądać przeniesienia przydzielonego numeru w
ramach istniejącej sieci tego samego operatora na obszarze:
1) strefy numeracyjnej - w
przypadku numerów geograficznych;
2) całego kraju - w przypadku
numerów niegeograficznych.
Art. 71. 1. Abonent będący
stroną umowy z dostawcą usług zapewniającym przyłączenie do publicznej sieci
telefonicznej operatora może żądać przy zmianie operatora przeniesienia
przydzielonego numeru do istniejącej sieci innego operatora na obszarze:
1) strefy numeracyjnej - w
przypadku numerów geograficznych;
2) całego kraju - w przypadku
numerów niegeograficznych.
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się
do przenoszenia numerów pomiędzy stacjonarnymi i ruchomymi publicznymi sieciami
telefonicznymi.
3. Za przeniesienie przydzielonego
numeru przy zmianie operatora może być pobrana od abonenta przez dotychczasowego
dostawcę usług jednorazowa opłata określona w jego cenniku, której wysokość nie
powinna zniechęcać abonenta do korzystania z tego uprawnienia.
Art. 72. 1. Abonent będący
stroną umowy z dostawcą usług zapewniającym przyłączenie do stacjonarnej
publicznej sieci telefonicznej operatora o znaczącej pozycji rynkowej może
wybrać dowolnego dostawcę publicznie dostępnych usług telefonicznych, którego
usługi są dostępne w połączonych sieciach.
2. Z tytułu dokonania wyboru
dostawcy publicznie dostępnych usług telefonicznych, o którym mowa w ust. 1, nie
przysługuje roszczenie w stosunku do abonenta.
3. Kierując się potrzebami
abonentów w zakresie wyboru dostawcy usług, Prezes URTiP, po przeprowadzeniu
zgodnie z art. 23 i art. 24 analizy rynku usług świadczonych w ruchomej
publicznej sieci telefonicznej, może w drodze decyzji, o której mowa w art. 25,
nałożyć na wyznaczonego operatora o znaczącej pozycji na tym rynku obowiązek
realizacji na rzecz abonentów przyłączonych do jego sieci uprawnienia, o którym
mowa w ust. 1.
Art. 73. Minister właściwy
do spraw łączności określi, w drodze rozporządzenia, warunki korzystania przez
abonentów z uprawnień, o których mowa w art. 69-72, uwzględniając dostępność
usług telefonicznych, możliwości techniczne publicznych sieci telefonicznych
oraz istniejące zasoby numeracji.
Art. 74. 1. Dostawca usług
zapewniający przyłączenie do publicznej sieci telefonicznej i operator, do
którego sieci został przyłączony abonent będący stroną umowy z dostawcą usług
zapewniającym przyłączenie do publicznej sieci telefonicznej, są obowiązani
zapewnić możliwości do realizacji uprawnień abonenta, o których mowa w art.
69-72, polegające na stworzeniu odpowiednich warunków technicznych lub zawarciu
umowy, o której mowa w art. 31 albo art. 128, a jeżeli możliwości takie istnieją
- zapewnić ich realizację.
2. Na wniosek dostawcy albo
operatora, o których mowa w ust. 1, Prezes URTiP może, w drodze decyzji, na czas
określony, zawiesić realizację lub ograniczyć zakres realizacji określonego
uprawnienia, o którym mowa w art. 69-72, jeżeli techniczne możliwości sieci
wnioskodawcy nie pozwalają na realizację uprawnienia w całości lub części,
określając harmonogram przystosowania tej sieci do realizacji uprawnienia
objętego wnioskiem.
3. Prezes URTiP może nałożyć karę,
o której mowa w art. 209 ust. 1 pkt 15-17, na dostawcę oraz na operatora, o
których mowa w ust. 1, jeżeli:
1) nie zapewniają określonych w
ust. 1 możliwości realizacji uprawnień abonenta;
2) nie realizują uprawnień
abonentów, gdy istnieją możliwości ich realizacji;
3) realizują uprawnienia
abonentów niezgodnie z przepisami ustawy lub rozporządzenia, o którym mowa w
art. 73.
Art. 75. Operator publicznej
sieci telefonicznej zapewnia użytkownikom końcowym możliwość wybierania
wieloczęstotliwościowego (DTMF).
Art. 76. Operator publicznej
sieci telefonicznej zapewnia przekazywanie danych i sygnałów w celu ułatwienia
oferowania udogodnień prezentacji identyfikacji linii wywołującej i wybierania
wieloczęstotliwościowego (DTMF), o których mowa w art. 75 i art. 171 ust. 1,
pomiędzy sieciami operatorów państw członkowskich.
Art. 77. 1. Dostawca
publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych jest obowiązany zapewnić
użytkownikom końcowym swojej sieci, w tym korzystającym z aparatów publicznych,
bezpłatne połączenia z numerami alarmowymi.
2. Dostawca publicznie dostępnych
usług telekomunikacyjnych jest obowiązany zapewnić kierowanie połączeń do
numerów alarmowych właściwych terytorialnie jednostek służb ustawowo powołanych
do niesienia pomocy.
Art. 78. 1. Operator
publicznej sieci telefonicznej jest obowiązany, na każde żądanie służb ustawowo
powołanych do niesienia pomocy, udostępniać, w miarę możliwości technicznych, w
czasie rzeczywistym informacje dotyczące lokalizacji zakończenia sieci, z
którego zostało wykonane połączenie do numeru alarmowego "112" oraz innych
numerów alarmowych, umożliwiające niezwłoczne podjęcie interwencji.
2. Do obowiązku, o którym mowa w
ust. 1, stosuje się odpowiednio przepis art. 74 ust. 2.
Art. 79. 1. Operator
publicznej sieci telefonicznej zapewnia użytkownikom końcowym swojej sieci oraz
użytkownikom końcowym z innych państw członkowskich możliwość, w przypadku gdy
jest to technicznie i ekonomicznie wykonalne, zrealizowania połączenia do numeru
niegeograficznego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyjątkiem
przypadków, gdy wywoływany abonent ograniczył połączenia przychodzące od
użytkowników końcowych zlokalizowanych w poszczególnych obszarach
geograficznych.
2. Prezes URTiP, na wniosek
operatora publicznej sieci telefonicznej, może, w drodze decyzji, na czas
określony, zawiesić realizację lub ograniczyć zakres realizacji obowiązku, o
którym mowa w ust. 1, jeżeli ze względów technicznych lub ekonomicznych
wnioskodawca nie ma możliwości realizacji tego obowiązku w całości lub części,
określając harmonogram przystosowania sieci wnioskodawcy do realizacji obowiązku
objętego wnioskiem.
Art. 80. 1. Dostawca
publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych dostarcza abonentowi
nieodpłatnie z każdą fakturą podstawowy wykaz wykonanych usług
telekomunikacyjnych zawierający informację o zrealizowanych płatnych
połączeniach z podaniem, dla każdego typu połączeń, ilości jednostek
rozliczeniowych odpowiadającej wartości zrealizowanych przez abonenta połączeń.
2. Dostawca publicznie dostępnych
usług telekomunikacyjnych dostarcza na żądanie abonenta szczegółowy wykaz
wykonanych usług telekomunikacyjnych, za który może być pobierana opłata w
wysokości określonej w cenniku.
3. Szczegółowy wykaz wykonanych
usług telekomunikacyjnych powinien zawierać informację o zrealizowanych płatnych
połączeniach, z podaniem, dla każdego połączenia: numeru wywoływanego, daty oraz
godziny rozpoczęcia połączenia, czasu jego trwania oraz wysokości opłaty za
połączenie z wyszczególnieniem ceny brutto i netto.
4. Dostawca publicznie dostępnych
usług telekomunikacyjnych dostarcza szczegółowy wykaz wykonanych usług
telekomunikacyjnych począwszy od bieżącego okresu rozliczeniowego, w którym
abonent złożył pisemne żądanie, do końca okresu rozliczeniowego, w czasie
którego upływa uzgodniony z abonentem termin zaprzestania dostarczania tego
wykazu.
5. Wykaz, o którym mowa w ust. 4,
dostawca publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych dostarcza wraz z
fakturą wystawioną za okres rozliczeniowy, którego dotyczy ten wykaz.
6. Dostawca publicznie dostępnych
usług telekomunikacyjnych dostarcza, na żądanie abonenta, szczegółowy wykaz
wykonanych usług telekomunikacyjnych za okresy rozliczeniowe poprzedzające nie
więcej niż 12 miesięcy okres rozliczeniowy, w którym abonent zażądał tego
świadczenia.
7. W przypadku, o którym mowa w
ust. 6, szczegółowy wykaz wykonanych usług telekomunikacyjnych dostarcza się w
terminie 14 dni od dnia złożenia pisemnego żądania przez abonenta.
Rozdział 2
Świadczenie
usługi powszechnej
Art. 81.
1. Zestaw usług
telekomunikacyjnych, jakie powinny być dostępne dla wszystkich użytkowników
końcowych stacjonarnych publicznych sieci telefonicznych na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, z zachowaniem wymaganej jakości i po przystępnej
cenie, stanowi usługę powszechną.
2. Usługę, o której mowa w ust. 1,
świadczy przedsiębiorca telekomunikacyjny wyznaczony, zgodnie z art. 82 albo
art. 83, do świadczenia usługi powszechnej albo poszczególnych usług wchodzących
w jej skład, zwany dalej "przedsiębiorcą wyznaczonym".
3. Do zestawu usług
telekomunikacyjnych, o którym mowa w ust. 1, zalicza się:
1) przyłączenie pojedynczego
zakończenia sieci w głównej lokalizacji abonenta z wyłączeniem sieci
cyfrowej z integracją usług, zwanej dalej "ISDN";
2) utrzymanie łącza
abonenckiego z zakończeniem sieci, o którym mowa w pkt 1, w gotowości do
świadczenia usług telekomunikacyjnych;
3) połączenia telefoniczne
krajowe i międzynarodowe, w tym do sieci ruchomych, obejmujące także
zapewnienie transmisji dla faksu oraz transmisji danych, w tym połączenia do
sieci Internet;
4) udzielanie informacji o
numerach telefonicznych oraz udostępnianie spisów abonentów;
5) świadczenie udogodnień dla
osób niepełnosprawnych;
6) świadczenie usług
telefonicznych za pomocą aparatów publicznych.
4. Przez pojęcie głównej
lokalizacji abonenta, o której mowa w ust. 3 pkt 1, rozumie się adres wskazany
przez abonenta jako główny w umowie o świadczenie usług telekomunikacyjnych.
Wskazany może zostać adres, pod którym abonent posiada stałe zameldowanie lub
adres nieruchomości, do której abonent posiada tytuł prawny, z wyłączeniem
budynków rekreacji indywidualnej, to jest budynków przeznaczonych do okresowego
wypoczynku rodzinnego.
5. W przypadku:
1) szkół publicznych,
2) szkół niepublicznych o
uprawnieniach szkół publicznych, w których realizowany jest obowiązek
szkolny lub obowiązek nauki,
3) zakładów kształcenia
nauczycieli,
4) publicznych centrów
kształcenia ustawicznego, centrów kształcenia praktycznego, młodzieżowych
ośrodków wychowawczych, młodzieżowych ośrodków socjoterapii, specjalnych
ośrodków szkolno-wychowawczych, specjalnych ośrodków wychowawczych i poradni
psychologiczno-pedagogicznych,
5) publicznych placówek
doskonalenia nauczycieli i publicznych bibliotek pedagogicznych,
6) publicznych bibliotek,
7) szkół wyższych
- zwanych dalej "jednostkami
uprawnionymi", oprócz usługi powszechnej świadczona jest usługa przyłączenia do
sieci w celu zapewnienia korzystania z usługi szerokopasmowego dostępu do
Internetu, z uwzględnieniem art. 100.
6. Minister właściwy do spraw
łączności określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania dotyczące
świadczenia usługi powszechnej oraz wymagania dotyczące świadczenia usługi
szerokopasmowego dostępu do Internetu dla jednostek uprawnionych, w
szczególności:
1) wskaźniki dostępności i
jakości usługi powszechnej oraz usługi przyłączenia do sieci, w celu
zapewnienia korzystania z usługi szerokopasmowego dostępu do Internetu
jednostek uprawnionych,
2) wymagania dotyczące
udogodnień dla osób niepełnosprawnych, w tym rodzaje urządzeń końcowych,
jakie powinny być oferowane osobom niepełnosprawnym przez przedsiębiorcę
wyznaczonego oraz wymagania dotyczące przystosowania aparatów publicznych do
używania przez osoby niepełnosprawne,
3) wymaganą przepływność łącza
dla usługi szerokopasmowego dostępu do Internetu jednostek uprawnionych
- mając na uwadze poziom rozwoju
telefonizacji, stymulowanie rozwoju telefonizacji oraz zwiększenie dostępności
usług telekomunikacyjnych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 82. 1. Prezes URTiP
ogłasza w dzienniku o zasięgu ogólnokrajowym konkurs na przedsiębiorcę
wyznaczonego na obszarze wskazanym przez Prezesa URTiP, do którego może
przystąpić każdy przedsiębiorca telekomunikacyjny.
2. Konkurs ogłasza się w terminie
12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy oraz każdorazowo w przypadku, gdy
przedsiębiorca wyznaczony zaprzestaje świadczenia usługi powszechnej zgodnie z
warunkami określonymi w art. 102 albo w decyzji Prezesa URTiP, o której mowa w
art. 85, albo w przypadku złożenia przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego
wniosku o przeprowadzenie konkursu.
3. W ogłoszeniu o konkursie zawiera
się informacje dotyczące wymaganego poziomu jakości świadczenia usługi
powszechnej oraz inne wymagane informacje zgodnie z rozporządzeniem wydanym na
podstawie ust. 5.
4. Prezes URTiP wyznacza, w drodze
decyzji, przedsiębiorcę telekomunikacyjnego do świadczenia usługi powszechnej
albo poszczególnych usług wchodzących w jej skład, na podstawie najniższego
kosztu świadczenia publicznie dostępnych usług telefonicznych oraz danych o
jakości świadczenia tych usług zawartych w ofercie przedsiębiorcy
telekomunikacyjnego, biorąc pod uwagę jego zdolność do świadczenia usługi
powszechnej albo poszczególnych usług wchodzących w jej skład.
5. Minister właściwy do spraw
łączności określi, w drodze rozporządzenia, wymagany zakres ogłoszenia o
konkursie, zakres oferty na świadczenia usługi powszechnej i wymaganej
dokumentacji oraz tryb postępowania konkursowego w sprawie wyłonienia
przedsiębiorcy wyznaczonego, mając na uwadze potrzebę zachowania przejrzystości
i obiektywności postępowania.
Art. 83. 1. W przypadku
braku ofert na świadczenie usługi powszechnej lub poszczególnych usług
wchodzących w jej skład Prezes URTiP wyznacza, w drodze decyzji, dostawcę
publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych w stacjonarnej publicznej sieci
telefonicznej posiadającego znaczącą pozycję na rynku detalicznym na obszarze
wskazanym przez Prezesa URTiP, do świadczenia usługi powszechnej albo
poszczególnych usług wchodzących w jej skład nieświadczonych jeszcze na tym
obszarze.
2. Jeżeli na obszarze, o którym
mowa w ust. 1, żaden dostawca publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych w
stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej nie posiada znaczącej pozycji na
rynku detalicznym, Prezes URTiP wyznacza dostawcę publicznie dostępnych usług
telekomunikacyjnych obsługującego największą liczbę stacjonarnych telefonicznych
łączy abonenckich na tym obszarze.
Art. 84. Prezes URTiP
sporządza listę przedsiębiorców wyznaczonych oraz publikuje ją w Biuletynie
URTiP i zamieszcza na stronach internetowych URTiP, podając zakres świadczonych
przez tych przedsiębiorców usług i obszar, na jakim mają obowiązek ich
świadczenia.
Art. 85. 1. Prezes URTiP, w
drodze decyzji, określi w szczególności:
1) termin rozpoczęcia
świadczenia usługi powszechnej albo poszczególnych usług wchodzących w jej
skład,
2) okres świadczenia usługi
powszechnej albo poszczególnych usług wchodzących w jej skład,
3) wartości wskaźników
dostępności i jakości świadczenia usługi powszechnej albo poszczególnych
usług wchodzących w jej skład
- jakie powinny być zachowane przez
przedsiębiorcę wyznaczonego, kierując się stopniem rozwoju usług
telekomunikacyjnych na danym obszarze, a w przypadku przedsiębiorcy wyznaczonego
zgodnie z art. 82 także warunkami świadczenia usług zawartych w ofercie.
2. Do decyzji, o której mowa w ust.
1, stosuje się przepisy o postępowaniu konsultacyjnym.
Art. 86. Przedsiębiorca
wyznaczony nie może odmówić zawarcia umowy o świadczenie usługi powszechnej,
poszczególnych usług wchodzących w jej skład lub usługi, o której mowa w art. 81
ust. 5, jeżeli użytkownik końcowy spełni warunki wynikające z regulaminu
świadczenia usługi powszechnej.
Art. 87. Umowa o świadczenie
usługi powszechnej lub usługi, o której mowa w art. 81 ust. 5, powinna być
zawarta w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku o jej zawarcie oraz określać
w szczególności termin rozpoczęcia świadczenia usługi.
Art. 88. 1. Prezes URTiP
ustala, w drodze decyzji, dla każdego przedsiębiorcy wyznaczonego do świadczenia
usługi wchodzącej w skład usługi powszechnej polegającej na świadczeniu usługi
telefonicznej za pomocą aparatów publicznych, minimalną liczbę aparatów
publicznych, w tym liczbę tych aparatów przystosowanych dla osób
niepełnosprawnych, jakie powinny być instalowane na obszarze objętym
działalnością danego przedsiębiorcy wyznaczonego, biorąc pod uwagę stan
telefonizacji na tym obszarze oraz uzasadnione potrzeby mieszkańców.
2. Prezes URTiP może odstąpić od
nakładania obowiązku, o którym mowa w ust. 1, na części lub całości terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w postępowaniu konsultacyjnym z
zainteresowanymi podmiotami stwierdzi, że liczba istniejących aparatów
publicznych lub łączy abonenckich jest wystarczająca dla zaspokojenia potrzeb
mieszkańców.
Art. 89. Przedsiębiorca
wyznaczony jest obowiązany zapewnić osobom niepełnosprawnym dostęp do
świadczonej przez siebie usługi powszechnej przez oferowanie:
1) urządzeń końcowych
przystosowanych do używania przez osoby niepełnosprawne, jeżeli używanie
takiego urządzenia jest niezbędne do zapewnienia im dostępu do usługi
powszechnej;
2) udogodnień ułatwiających
osobom niepełnosprawnym korzystanie z usługi powszechnej.
Art. 90. Przedsiębiorca
wyznaczony ustala cenę usługi powszechnej, poszczególnych usług wchodzących w
jej skład lub usługi, o której mowa w art. 81 ust. 5, w oparciu o uzasadnione
koszty jej świadczenia, obliczone w sposób określony w rozporządzeniu wydanym na
podstawie art. 51, pod warunkiem że tak ustalona przez tego przedsiębiorcę cena
spełnia warunki, o których mowa w art. 91 ust. 1.
Art. 91. 1. Przedsiębiorca
wyznaczony ustala cenę usługi powszechnej lub poszczególnych usług wchodzących w
jej skład, tak aby uwzględniała ona możliwości ekonomiczne użytkowników
końcowych lub odpowiadała ich potrzebom poprzez oferowanie różnych pakietów
cenowych oraz sposoby korzystania z usług ze szczególnym uwzględnieniem
konsumentów będących osobami niepełnosprawnymi.
2. Przedsiębiorca wyznaczony jest
obowiązany do przedłożenia Prezesowi URTiP projektu cennika usługi powszechnej
lub jego zmiany w terminie 30 dni przed dniem wprowadzenia w życie jego
postanowień.
3. Prezes URTiP przeprowadza
analizę projektu cennika i w przypadku, gdy w jej wyniku stwierdzi, że ceny
usługi powszechnej nie spełniają warunków określonych w ust. 1, może nałożyć
obowiązki, o których mowa w art. 46 ust. 2 pkt 1 i 4 oraz ust. 3 pkt 1 i 2.
Art. 92. 1. Przedsiębiorca
wyznaczony jest obowiązany do przedłożenia Prezesowi URTiP cennika i regulaminu
świadczenia usługi powszechnej w terminie 2 tygodni od wprowadzenia ich
postanowień w życie i każdorazowo po dokonaniu w nich zmian.
2. Prezes URTiP zamieszcza cennik i
regulamin, o którym mowa w ust. 1, na stronach internetowych URTiP.
Art. 93. 1. Przedsiębiorca
wyznaczony dostarczając udogodnienia i usługi dodatkowe w stosunku do usług
wchodzących w skład usługi powszechnej lub usługi, o której mowa w art. 81 ust.
5, ustanawia warunki korzystania z nich w taki sposób, aby abonent nie był
zobligowany do płacenia za udogodnienia lub usługi dodatkowe, które nie są
konieczne do świadczenia zamówionej usługi.
2. Przedsiębiorca wyznaczony
umożliwia rozłożenie na raty opłaty za przyłączenie pojedynczego zakończenia
sieci w głównej lokalizacji abonenta.
3. Przedsiębiorca wyznaczony
zapewnia abonentom możliwość nieodpłatnego zablokowania połączeń wychodzących do
określonych kategorii numeracji lub usług.
4. Przedsiębiorca wyznaczony
zapewnia abonentom możliwość zablokowania połączeń wychodzących powyżej
określonej wartości w okresie rozliczeniowym oraz możliwość korzystania z usług
w granicach sumy przedpłaconej lub w granicach określonej przez abonenta górnej
kwoty faktury.
5. Przedsiębiorca wyznaczony
dostarcza na żądanie abonenta szczegółowy, bezpłatny wykaz wykonanych na jego
rzecz usług telekomunikacyjnych w formie uniemożliwiającej osobom trzecim
bezpośredni dostęp do informacji w nich zawartych, tak aby abonent mógł
weryfikować i kontrolować opłaty ponoszone z tytułu korzystania ze stacjonarnej
publicznej sieci telefonicznej.
Art. 94. 1. Przedsiębiorca
wyznaczony publikuje w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim oraz zamieszcza na
swoich stronach internetowych aktualne informacje dotyczące jakości świadczenia
przez niego usługi powszechnej w zakresie spełniania wskaźników dostępności i
jakości usług określonych w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 81 ust. 6,
za każde półrocze oraz za każdy rok, dla całego obszaru działania oraz odrębnie
dla każdej strefy numeracyjnej objętej jego działalnością.
2. Informacje, o których mowa w
ust. 1, przedsiębiorca wyznaczony przekazuje Prezesowi URTiP w terminie 1
miesiąca od zakończenia okresów, o których mowa w ust. 1.
3. Minister właściwy do spraw
łączności może określić, w drodze rozporządzenia, dodatkowe wymagania dotyczące
jakości usługi powszechnej świadczonej osobom niepełnosprawnym, kierując się
potrzebą oceny działalności przedsiębiorców telekomunikacyjnych w zakresie
świadczenia usług telekomunikacyjnych tym osobom.
4. Prezes URTiP bada spełnianie
przez przedsiębiorców wyznaczonych wartości wskaźników dostępności i jakości.
5. W przypadku niewywiązywania się
przez przedsiębiorcę wyznaczonego z obowiązku świadczenia usługi powszechnej co
najmniej zgodnie z określonymi wartościami wskaźników dostępności i jakości,
Prezes URTiP podejmuje działania, o których mowa w art. 201.
Art. 95. 1. Przedsiębiorcy
wyznaczonemu zgodnie z art. 82 i art. 83 przysługuje dopłata do kosztów
świadczonych przez niego usług wchodzących w skład usługi powszechnej, zwana
dalej "dopłatą", w przypadku ich nierentowności.
2. Dopłatę ustala Prezes URTiP w
wysokości kosztu netto świadczenia usługi wchodzącej w skład usługi powszechnej.
Koszt netto świadczenia usługi powszechnej dotyczy tylko kosztów, których
przedsiębiorca wyznaczony nie poniósłby, gdyby nie miał obowiązku świadczenia
usługi powszechnej.
3. Kalkulacja kosztu netto, o
którym mowa w ust. 2, powinna uwzględniać:
1) koszty bezpośrednio związane
ze świadczeniem usługi powszechnej;
2) przychody ze świadczenia
usługi powszechnej;
3) korzyści pośrednie związane
ze świadczeniem usługi powszechnej.
4. Minister właściwy do spraw
łączności określi, w drodze rozporządzenia, sposób obliczania kosztu netto
usługi wchodzącej w skład usługi powszechnej, kierując się obowiązującymi w tym
zakresie przepisami Unii Europejskiej.
Art. 96. 1. Przedsiębiorca
wyznaczony może złożyć wniosek o dopłatę w terminie 6 miesięcy od zakończenia
roku kalendarzowego, w którym, zdaniem tego przedsiębiorcy, wystąpił koszt
netto.
2. Przedsiębiorca wyznaczony
przedstawia Prezesowi URTiP wyliczoną wysokość kosztu netto, a także rachunki
lub inne dokumenty zawierające dane lub informacje służące za podstawę
obliczenia tego kosztu netto. Do przeprowadzenia analizy tej dokumentacji Prezes
URTiP powołuje biegłego rewidenta.
3. Prezes URTiP, w terminie 60 dni
od dnia złożenia wniosku, weryfikuje koszt netto i w zależności od wyników tej
weryfikacji przyznaje, w drodze decyzji, ustaloną kwotę dopłaty bądź odmawia jej
przyznania.
4. Prezes URTiP odmawia przyznania
dopłaty, jeżeli stwierdzi, że zweryfikowany koszt netto nie stanowi
uzasadnionego obciążenia przedsiębiorcy wyznaczonego.
Art. 97. Przedsiębiorcy
telekomunikacyjni, których przychód z działalności telekomunikacyjnej w roku
kalendarzowym, za który przysługuje dopłata do usługi powszechnej, przekroczył 4
miliony złotych, są obowiązani do udziału w pokryciu dopłaty.
Art. 98. 1. Prezes URTiP,
niezwłocznie po ustaleniu należnej dopłaty, rozpoczyna postępowanie w sprawie
ustalenia przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do pokrycia dopłaty i
wysokości ich udziału w dopłacie.
2. Prezes URTiP ustala jednolity
wskaźnik procentowego udziału wszystkich przedsiębiorców telekomunikacyjnych
obowiązanych do udziału w pokryciu dopłaty, biorąc pod uwagę wysokość dopłaty,
która podlega pokryciu. Wysokość udziału danego przedsiębiorcy
telekomunikacyjnego w pokryciu dopłaty, nie wyższa niż 1 % jego przychodów,
ustalana jest proporcjonalnie do wysokości przychodów tego przedsiębiorcy w
danym roku kalendarzowym, uzyskanych z tytułu wykonywania działalności
telekomunikacyjnej.
3. Prezes URTiP ustala, w drodze
decyzji, kwotę udziału w pokryciu dopłaty dla przedsiębiorcy
telekomunikacyjnego. Decyzji nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
4. Kwota dopłaty podlega
administracyjnej egzekucji należności pieniężnych.
5. Jeżeli kwota dopłaty uzyskana
została od przedsiębiorcy w drodze egzekucji, kwotę wydatków związanych z
przekazaniem egzekwowanej należności przedsiębiorcy wyznaczonemu, uprawnionemu
do otrzymania dopłaty oraz opłatę komorniczą pokrywa przedsiębiorca
telekomunikacyjny obowiązany do udziału w pokryciu dopłaty, przeciwko któremu
toczyło się to postępowanie egzekucyjne.
Art. 99. 1. Kwotę ustaloną w
decyzji, o której mowa w art. 98 ust. 3, wpłaca się na wyodrębniony rachunek
URTiP wykorzystywany do transferów pieniężnych od przedsiębiorcy
telekomunikacyjnego, obowiązanego do udziału w pokryciu dopłaty, do
przedsiębiorcy wyznaczonego, uprawnionego do otrzymania tej dopłaty, w terminie
l miesiąca od dnia otrzymania tej decyzji.
2. Odsetki od środków zgromadzonych
na rachunku, o którym mowa w ust. 1, powiększają kwotę zgromadzonych środków.
3. Prezes URTiP po uzyskaniu wpłat
na rachunek URTiP niezwłocznie przekazuje dopłatę przedsiębiorcy wyznaczonemu,
uprawnionemu do jej otrzymania proporcjonalnie do uzyskanych wpłat.
4. Jeżeli ustalona kwota dopłaty
przewyższa kwotę środków zgromadzonych na rachunku URTiP, obowiązek dopłaty w
kolejnym roku kalendarzowym powiększa się o zaległą kwotę.
5. Prezes URTiP publikuje corocznie
w Biuletynie URTiP oraz zamieszcza na stronach internetowych URTiP sprawozdanie
obejmujące końcowe wyniki ustaleń dotyczące:
1) kosztów netto świadczenia
usługi powszechnej;
2) badania dokumentacji;
3) udziałów przedsiębiorców
telekomunikacyjnych obowiązanych do pokrycia dopłaty;
4) wysokości przekazanej
dopłaty przedsiębiorcy wyznaczonemu;
5) wyceny korzyści
niematerialnych dla przedsiębiorców wyznaczonych, wynikających ze
świadczenia usługi powszechnej.
Art. 100. 1. Wydatki
związane ze świadczeniem usługi przyłączenia do sieci w celu zapewnienia
korzystania z usługi szerokopasmowego dostępu do Internetu przez jednostki
uprawnione są finansowane z budżetu państwa.
2. Środki, o których mowa w ust. 1,
przekazuje się:
1) w odniesieniu do szkół,
placówek i bibliotek publicznych, o których mowa w art. 81 ust. 5 pkt 1-6 -
jednostkom samorządu terytorialnego w formie dotacji celowej, zgodnie z
rozporządzeniem, o którym mowa w ust. 3;
2) w odniesieniu do szkół,
placówek i bibliotek publicznych prowadzonych przez właściwych ministrów
poprzez zwiększenie planu wydatków w budżetach tych ministrów;
3) w odniesieniu do szkół
wyższych poprzez zwiększenie planu wydatków ministrów właściwych
nadzorujących szkoły wyższe.
3. Minister właściwy do spraw
informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, warunki udzielania oraz sposób
przekazywania i wykorzystania dotacji przeznaczonej dla jednostek uprawnionych,
mając na względzie potrzebę zapewnienia edukacji w zakresie rozwoju
społeczeństwa informacyjnego oraz wyrównywania szans edukacyjnych.
Art. 101. 1. Przedsiębiorca
wyznaczony może przerwać albo w istotnym zakresie ograniczyć świadczenie usługi
powszechnej lub zmienić warunki świadczenia tej usługi, jeżeli zachodzą
uzasadnione okoliczności uniemożliwiające spełnienie wymagań dotyczących:
1) zachowania ciągłości
świadczenia usług telekomunikacyjnych w przypadku awarii sieci
telekomunikacyjnej lub w sytuacjach szczególnego zagrożenia,
2) zachowania ochrony
integralności sieci,
3) interoperacyjności usług,
4) zachowania tajemnicy
telekomunikacyjnej lub ochrony danych w sieci, spełniania wymagań
dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej
- informując Prezesa URTiP o
przyczynach, czasie trwania lub przewidywanym terminie, w którym świadczenie
usługi powszechnej będzie przerwane, ograniczone lub zostaną zmienione warunki
świadczenia tej usługi.
2. W przypadkach, o których mowa w
ust. 1, abonentom sieci przedsiębiorcy wyznaczonego przysługuje w tej sprawie
skarga do Prezesa URTiP, który rozpatruje ją w terminie 7 dni od dnia jej
wniesienia.
3. Przedsiębiorca wyznaczony może:
1) ograniczyć świadczenie usług
telekomunikacyjnych w pierwszej kolejności usług niewchodzących w skład
usługi powszechnej, utrzymując świadczenie usług niepowiększających
zadłużenia abonenta, w tym przekazywanie połączeń do abonenta lub połączeń
bezpłatnych, jeżeli abonent pozostaje w opóźnieniu z płatnością należności
za wykonanie usług telekomunikacyjnych przez okres dłuższy niż jeden okres
rozliczeniowy;
2) ograniczyć lub zawiesić
świadczenie usług telekomunikacyjnych, jeżeli abonent uporczywie narusza
warunki regulaminu świadczenia usług lub umowy o świadczenie usług
telekomunikacyjnych albo podejmuje działania utrudniające, albo
uniemożliwiające świadczenie lub korzystanie z usług telekomunikacyjnych.
4. Przedsiębiorca wyznaczony może
jednostronnie rozwiązać umowę z abonentem, któremu ograniczył lub zawiesił
świadczenie usług telekomunikacyjnych, po uprzednim bezskutecznym wezwaniu
abonenta do:
1) zapłaty należności w
terminie nie krótszym niż 15 dni, w przypadku zwłoki w płatności za wykonane
usługi telekomunikacyjne;
2) usunięcia przyczyn
zawieszenia lub ograniczenia świadczenia usług w przypadkach, o których mowa
w ust. 3 pkt 2.
5. W przypadku sporu co do
wysokości należności, odłączenie nie może nastąpić do czasu rozstrzygnięcia
sporu, pod warunkiem zapłaty należności bieżących.
Art. 102. 1. Przedsiębiorca
wyznaczony, który z przyczyn nieleżących po jego stronie nie może dalej
świadczyć usługi powszechnej, informuje Prezesa URTiP o zamiarze zaprzestania
świadczenia tej usługi, a także o działaniach prowadzących do zachowania
ciągłości jej świadczenia.
2. Przedsiębiorca wyznaczony nie
może zaprzestać świadczenia usługi powszechnej do czasu przejęcia jej
świadczenia przez innego przedsiębiorcę wyznaczonego.
Art. 103. 1. Przedsiębiorca
wyznaczony, który obsługuje największą liczbę łączy abonenckich na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązany do świadczenia wszystkim użytkownikom
publicznych sieci telefonicznych, w tym użytkownikom aparatów publicznych,
usługi ogólnokrajowego spisu abonentów i usługi ogólnokrajowej informacji o
numerach telefonicznych.
2. Prezes URTiP wyznacza, w drodze
decyzji, przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, o którym mowa w ust. 1, i określa
szczegółowe warunki świadczenia usługi ogólnokrajowego spisu abonentów i usługi
ogólnokrajowej informacji o numerach telefonicznych, w tym dane dotyczące formy
oraz zakresu świadczenia tych usług, a także stopnia szczegółowości danych
abonentów, które będą objęte spisem i usługą informacji o numerach
telefonicznych.
3. Do usługi ogólnokrajowej
informacji o numerach abonentów oraz do sporządzania ogólnokrajowego spisu
abonentów i związanego z tym udostępniania danych stosuje się przepisy art. 161
i art. 169.
4. Ogólnokrajowy spis abonentów
oraz ogólnokrajowa informacja o numerach abonentów powinny być uaktualniane
przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego nie rzadziej niż raz na rok.
Rozdział 3
Odpowiedzialność
za niewykonanie lub nienależyte wykonanie usług telekomunikacyjnych
Art. 104.
1. Do odpowiedzialności
przedsiębiorców telekomunikacyjnych za niewykonanie lub nienależyte wykonanie
usługi telekomunikacyjnej stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego, z
zastrzeżeniem ust. 2 oraz art. 107 ust. 1.
2. Przedsiębiorca wyznaczony
odpowiada za niewykonanie lub nienależyte wykonanie usługi powszechnej jedynie w
zakresie określonym ustawą.
3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się,
jeżeli niewykonanie lub nienależyte wykonanie usługi powszechnej było wynikiem
winy umyślnej, rażącego niedbalstwa przedsiębiorcy wyznaczonego lub następstwem
czynu niedozwolonego.
4. Przedsiębiorca telekomunikacyjny
świadczący usługi międzynarodowe odpowiada za ich niewykonanie lub nienależyte
wykonanie w zakresie i na zasadach ustalonych w umowach międzynarodowych,
których Rzeczpospolita Polska jest stroną.
Art. 105. 1. Za każdy dzień
przerwy w świadczeniu usługi powszechnej płatnej okresowo abonentowi przysługuje
odszkodowanie w wysokości 1/15 średniej opłaty miesięcznej liczonej według
rachunków z ostatnich trzech okresów rozliczeniowych, jednak za okres nie
dłuższy niż ostatnie 12 miesięcy.
2. Odszkodowanie nie przysługuje,
jeżeli w okresie rozliczeniowym łączny czas przerw był krótszy od 36 godzin.
3. Niezależnie od odszkodowania, za
każdy dzień, w którym nastąpiła przerwa w świadczeniu usługi telefonicznej
płatnej okresowo trwająca dłużej niż 12 godzin, abonentowi przysługuje zwrot
1/30 miesięcznej opłaty abonamentowej.
4. Z tytułu niedotrzymania z winy
przedsiębiorcy wyznaczonego:
1) terminu zawarcia umowy o
świadczenie usługi powszechnej lub
2) określonego w umowie o
świadczenie usługi powszechnej terminu rozpoczęcia świadczenia tych usług
- za każdy dzień przekroczenia
terminu przysługuje użytkownikowi końcowemu od przedsiębiorcy wyznaczonego
odszkodowanie w wysokości 1/30 określonej w umowie miesięcznej opłaty
abonamentowej, stosowanej przez tego przedsiębiorcę za świadczenie usługi
powszechnej płatnej okresowo.
Art. 106. 1. Dostawca
publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych jest obowiązany do rozpatrzenia
reklamacji usługi telekomunikacyjnej.
2. Jeżeli reklamacja usługi
telekomunikacyjnej nie zostanie rozpatrzona w terminie 30 dni od dnia jej
złożenia, uważa się, że ta reklamacja została uwzględniona.
3. W przypadku uwzględnienia
reklamacji usługi telekomunikacyjnej opłata, o której mowa w art. 80 ust. 2,
podlega zwrotowi.
4. Minister właściwy do spraw
łączności określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania reklamacyjnego
oraz warunki, jakim powinna odpowiadać reklamacja usługi telekomunikacyjnej za:
1) niedotrzymanie z winy
przedsiębiorcy wyznaczonego terminu zawarcia umowy o świadczenie usługi
powszechnej lub usługi, o której mowa w art. 81 ust. 5,
2) niedotrzymanie z winy
dostawcy usług określonego w umowie o świadczenie usług telekomunikacyjnych
terminu rozpoczęcia świadczenia tych usług,
3) niewykonanie lub nienależyte
wykonanie usługi telekomunikacyjnej,
4) nieprawidłowe obliczenie
należności z tytułu świadczenia usługi telekomunikacyjnej
- mając na uwadze niezbędną ochronę
interesu użytkownika końcowego.
Art. 107. 1. Prawo
dochodzenia w postępowaniu sądowym lub w postępowaniach, o których mowa w art.
109 i art. 110, roszczeń określonych w ustawie, wynikających ze stosunków z
przedsiębiorcami wyznaczonymi, przysługuje użytkownikowi końcowemu po
wyczerpaniu drogi postępowania reklamacyjnego.
2. Drogę postępowania
reklamacyjnego w przypadku, o którym mowa w ust. 1, uważa się za wyczerpaną,
jeżeli przedsiębiorca wyznaczony nie zapłacił dochodzonej należności w terminie
30 dni od dnia, w którym reklamacja usługi telekomunikacyjnej została uznana.
Art. 108. 1. Roszczenia
dochodzone na podstawie art. 105 przedawniają się z upływem 12 miesięcy od końca
okresu rozliczeniowego, w którym zakończyła się przerwa w świadczeniu usługi
telekomunikacyjnej, albo od dnia, w którym usługa została nienależycie wykonana
lub miała być wykonana.
2. Bieg przedawnienia roszczeń
zawiesza się na okres od dnia wniesienia reklamacji usługi telekomunikacyjnej do
dnia udzielenia na nią odpowiedzi, nie dłużej jednak niż na okres przewidziany
do rozpatrzenia reklamacji.
Rozdział 4
Sposoby
rozstrzygania sporów
Art. 109.
1. Spór cywilnoprawny między
konsumentem a dostawcą publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych może być
zakończony polubownie w drodze postępowania mediacyjnego.
2. Postępowanie mediacyjne prowadzi
Prezes URTiP na wniosek konsumenta lub z urzędu, jeżeli wymaga tego ochrona
interesu konsumenta.
3. W toku postępowania mediacyjnego
Prezes URTiP zapoznaje dostawcę publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych
z roszczeniem konsumenta, przedstawia stronom sporu przepisy prawa mające
zastosowanie w sprawie oraz ewentualne propozycje polubownego zakończenia sporu.
4. Prezes URTiP może wyznaczyć
stronom termin do polubownego zakończenia sprawy.
5. Prezes URTiP odstępuje od
postępowania mediacyjnego, jeżeli w wyznaczonym terminie sprawa nie została
polubownie zakończona oraz w razie oświadczenia co najmniej jednej ze stron, że
nie wyraża ona zgody na polubowne zakończenie sprawy.
Art. 110. 1. Stałe polubowne
sądy konsumenckie przy Prezesie URTiP, zwane dalej "sądami polubownymi",
tworzone są na podstawie umów o zorganizowaniu takich sądów, zawartych przez
Prezesa URTiP z organizacjami pozarządowymi reprezentującymi konsumentów,
przedsiębiorców telekomunikacyjnych lub operatorów pocztowych. Koszty
administracyjne funkcjonowania sądów polubownych pokrywa Prezes URTiP.
2. Umowy, o których mowa w ust. 1,
określają w szczególności zasady pokrywania kosztów wynagrodzenia arbitrów oraz
zwrotu kosztów poniesionych w związku z wykonywaniem czynności arbitra.
3. Sądy polubowne rozpatrują spory:
1) o prawa majątkowe wynikłe z
umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych, w tym o zapewnienie
przyłączenia do publicznej sieci telekomunikacyjnej, zawartych pomiędzy
konsumentami i przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi;
2) o prawa majątkowe wynikłe z
umów o świadczenie usług pocztowych.
4. Minister Sprawiedliwości, w
porozumieniu z ministrem właściwym do spraw łączności, określi, w drodze
rozporządzenia, regulamin organizacji i działania sądów polubownych przy
Prezesie URTiP, w tym:
1) wewnętrzną organizację sądów
polubownych,
2) tryb funkcjonowania sądów
polubownych,
3) czynności jurysdykcyjne i
administracyjne sądów polubownych i ich organów,
4) wymagania dotyczące
kwalifikacji i bezstronności arbitrów
- mając na uwadze zasady
niezawisłości, przejrzystości, kontradyktoryjności, skuteczności i reprezentacji
oraz specyfikę spraw telekomunikacyjnych i pocztowych.
5. W postępowaniu przed sądami
polubownymi w zakresie nieuregulowanym ustawą stosuje się przepisy Kodeksu
postępowania cywilnego.
DZIAŁ IV
Gospodarowanie
częstotliwościami i numeracją
Rozdział 1
Gospodarowanie
częstotliwościami
Art. 111.
1. Przeznaczenie dla
poszczególnych służb radiokomunikacyjnych częstotliwości lub zakresów
częstotliwości, zwanych dalej "częstotliwościami", oraz ich użytkowanie określa
się w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości.
2. Częstotliwości mogą być
użytkowane jako:
1) cywilne;
2) rządowe;
3) cywilno-rządowe.
3. Rada Ministrów określi, w drodze
rozporządzenia, Krajową Tablicę Przeznaczeń Częstotliwości, realizując politykę
państwa w zakresie gospodarki zasobami częstotliwości, spełniania wymagań
dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej oraz telekomunikacji, z
uwzględnieniem międzynarodowych przepisów radiokomunikacyjnych, oraz wymagań
dotyczących:
1) zapewnienia warunków dla
harmonijnego rozwoju służb radiokomunikacyjnych oraz dziedzin nauki i
techniki, wykorzystujących zasoby częstotliwości,
2) wdrażania nowych,
efektywnych technik radiokomunikacyjnych,
3) obronności, bezpieczeństwa
państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego
- kierując się koniecznością
zachowania jej aktualności.
Art. 112. 1. Prezes URTiP,
po zasięgnięciu opinii Rady Telekomunikacji, ustala plany zagospodarowania
częstotliwości oraz zmiany tych planów z własnej inicjatywy lub:
1) na wniosek organu, na rzecz
którego jest dokonywana rezerwacja częstotliwości, przy współpracy z tym
organem;
2) w miarę potrzeb i możliwości
technicznych, w pozostałych zakresach częstotliwości.
2. W odniesieniu do częstotliwości
przeznaczonych do rozpowszechniania i rozprowadzania programów radiofonicznych i
telewizyjnych Prezes URTiP ustala plany zagospodarowania częstotliwości oraz
zmiany tych planów w uzgodnieniu z Przewodniczącym KRRiT na jego wniosek lub z
własnej inicjatywy.
3. Uzgodnienie, o którym mowa w
ust. 2, dotyczy liczby i rodzaju planowanych częstotliwości i sieci oraz zasięgu
i lokalizacji stacji nadawczych.
4. Plany zagospodarowania
częstotliwości oraz ich zmiany uwzględniają w szczególności:
1) politykę państwa w zakresie
gospodarki częstotliwościami;
2) politykę państwa w zakresie
radiofonii i telewizji oraz telekomunikacji;
3) spełnianie wymagań
dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej;
4) spełnianie wymagań
dotyczących obronności i bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i
porządku publicznego;
5) uzgodnione przeznaczenia
częstotliwości w ramach Unii Europejskiej;
6) potrzebę efektywnego
wykorzystania częstotliwości, a także założenia polityki wydawania uprawnień
wymagających rezerwacji częstotliwości, zawarte we wniosku organu, o którym
mowa w ust. 2.
5. Plany zagospodarowania
częstotliwości oraz ich zmiany nie mogą naruszać dokonanych rezerwacji
częstotliwości.
6. Prezes URTiP udziela
nieodpłatnie zainteresowanym podmiotom informacji o możliwości wykorzystania
częstotliwości.
7. Prezes URTiP publikuje w
Biuletynie URTiP informację o przystąpieniu do opracowania planu
zagospodarowania określonego zakresu częstotliwości lub do opracowania jego
zmiany. Podmioty zainteresowane wykorzystaniem częstotliwości mogą zgłaszać
propozycje do planu lub jego zmiany.
Art. 113. 1. Minister
właściwy do spraw łączności może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
warunki wykonywania określonych służb radiokomunikacyjnych w przewidzianych dla
nich zakresach częstotliwości, z uwzględnieniem wymagań stosowanych przy
określaniu Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości.
2. Minister właściwy do spraw
łączności może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki
wykorzystywania zakresów częstotliwości przeznaczonych dla urządzeń używanych w
przemyśle, medycynie lub nauce, z uwzględnieniem wymagań przyjmowanych przy
określaniu Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości.
Art. 114. 1. Rezerwacja
częstotliwości lub zasobów orbitalnych, zwana dalej "rezerwacją częstotliwości",
określa częstotliwości lub zasoby orbitalne, które w okresie rezerwacji
pozostają w dyspozycji podmiotu, na rzecz którego dokonano rezerwacji,
przeniesiono uprawnienia do częstotliwości lub uprawnienia do dysponowania
częstotliwościami na cele związane z uzyskiwaniem pozwoleń radiowych.
2. Rezerwacji częstotliwości
dokonuje, zmienia lub cofa:
1) Prezes URTiP;
2) Przewodniczący KRRiT, w
uzgodnieniu z Prezesem URTiP - na cele rozpowszechniania i rozprowadzania
programów radiofonicznych lub telewizyjnych.
3. Rezerwacji częstotliwości
dokonuje się dla podmiotu, który spełnia wymagania określone ustawą oraz jeżeli
częstotliwości objęte wnioskiem:
1) są dostępne;
2) zostały przeznaczone w
Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości dla wnioskowanej służby
radiokomunikacyjnej oraz plan zagospodarowania częstotliwości przewiduje ich
zagospodarowanie zgodnie z wnioskiem;
3) mogą być chronione przed
zaburzeniami elektromagnetycznymi;
4) zostały międzynarodowo
uzgodnione w zakresie i formie określonej w międzynarodowych przepisach
radiokomunikacyjnych lub umowach międzynarodowych, których Rzeczpospolita
Polska jest stroną;
5) są zgodne z uzgodnionymi
przeznaczeniami częstotliwości w ramach Unii Europejskiej;
6) nie powodują kolizji z
udzielonymi rezerwacjami częstotliwości;
7) nie prowadzą do
nieefektywnego wykorzystania częstotliwości.
4. Rezerwacji częstotliwości
udziela, w drodze decyzji, Prezes URTiP, w terminie 6 tygodni od dnia złożenia
wniosku przez podmiot ubiegający się o rezerwację częstotliwości, chyba że
udzielenie tej rezerwacji wymaga przeprowadzenia postępowania przetargowego bądź
konkursu albo uzgodnień międzynarodowych.
5. Rezerwacji częstotliwości
dokonuje się na czas określony, z uwzględnieniem charakteru usług świadczonych
przez podmiot wnioskujący o rezerwację częstotliwości.
6. Dopuszcza się dokonywanie
rezerwacji częstotliwości na rzecz kilku użytkowników.
7. W przypadku częstotliwości
użytkowanych jako cywilno-rządowe Prezes URTiP dokonuje rezerwacji
częstotliwości w uzgodnieniu z zainteresowanymi podmiotami, o których mowa w
art. 4.
8. Przepisów dotyczących rezerwacji
częstotliwości nie stosuje się do podmiotów, o których mowa w art. 4,
dysponujących częstotliwościami przeznaczonymi w Krajowej Tablicy Przeznaczeń
Częstotliwości dla użytkowania rządowego.
Art. 115. 1. W rezerwacji
częstotliwości określa się:
1) uprawniony podmiot, na rzecz
którego dokonano rezerwacji częstotliwości, oraz jego siedzibę i adres;
2) zakres częstotliwości lub
pozycje orbitalne objęte rezerwacją;
3) obszar, zgodnie z
administracyjnym podziałem kraju, na którym mogą być wykorzystywane
częstotliwości;
4) rodzaje służby
radiokomunikacyjnej, sieci telekomunikacyjnej lub usługi telekomunikacyjnej,
w której częstotliwości objęte rezerwacją mogą być wykorzystywane;
5) termin rozpoczęcia
wykorzystywania częstotliwości;
6) warunki do wydania
pozwolenia radiowego uwzględniające warunki wynikające z umów
międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest stroną;
7) możliwość i warunki
przenoszenia z inicjatywy dysponującego częstotliwością uprawnień do tej
częstotliwości, z zachowaniem warunków ustawowych;
8) okresy wykorzystywania
częstotliwości;
9) zobowiązania podmiotu
podjęte w ramach postępowania przetargowego albo konkursu, o ile zostały
podjęte.
2. W rezerwacji częstotliwości
można określić w szczególności:
1) warunki wykorzystywania
częstotliwości, o których mowa w art. 146;
2) wymagania dotyczące
zapobiegania szkodliwym zaburzeniom elektromagnetycznym;
3) obowiązki ochronne w
zakresie promieniowania elektromagnetycznego;
4) ustalenia będące wynikiem
postępowania przetargowego albo konkursu.
3. W rezerwacji częstotliwości
przeznaczonych do rozpowszechniania lub rozprowadzania programów w sposób
cyfrowy, drogą rozsiewczą naziemną lub rozsiewczą satelitarną dokonuje się
ponadto:
1) określenia programów
telewizyjnych lub radiofonicznych, tworzących zespolony sygnał cyfrowy
rozpowszechniany lub rozprowadzany za pomocą rezerwowanej częstotliwości,
zwany dalej "sygnałem multipleksu";
2) uporządkowania w sygnale
multipleksu programów, o których mowa w pkt 1, zwanych dalej
"audiowizualnymi składnikami sygnału multipleksu";
3) określenia propozycji
udziału w sygnale multipleksu audiowizualnych składników tego sygnału;
4) określenia obszaru, na
którym może być rozpowszechniany lub rozprowadzany sygnał multipleksu;
5) określenia wykorzystania
pojemności systemów transmisyjnych.
Art. 116. 1. Z zastrzeżeniem
art. 117, w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości podmioty, dla
których zostanie dokonana rezerwacja częstotliwości, są wyłaniane w drodze
postępowania przetargowego.
2. Przeprowadzenie postępowania
przetargowego poprzedzone jest postępowaniem konsultacyjnym.
3. Termin przeprowadzenia
postępowania przetargowego nie może być dłuższy niż 8 miesięcy od dnia złożenia
wniosku o dokonanie rezerwacji częstotliwości.
4. Postępowanie przetargowe
przeprowadza Prezes URTiP. Ogłoszenie o przetargu publikuje się w prasie
codziennej o zasięgu ogólnokrajowym oraz w Biuletynie URTiP, a jeżeli rezerwacja
częstotliwości ma dotyczyć jedynie określonych obszarów - także w codziennej
prasie lokalnej ukazującej się na obszarach, których przetarg dotyczy.
5. Decydującym kryterium oceny
ofert jest zachowanie warunków konkurencji oraz wysokość kwoty zadeklarowanej
przez podmiot wnioskujący o dokonanie rezerwacji częstotliwości.
6. W sprawie zachowania warunków
konkurencji, o której mowa w ust. 5, Prezes URTiP zasięga opinii Prezesa UOKiK.
7. Przepis ust. 1 stosuje się
odpowiednio do zmian rezerwacji częstotliwości.
8. Przy ponownym udzielaniu
rezerwacji częstotliwości postępowania przetargowego nie przeprowadza się.
Art. 117. 1. Rezerwacji
częstotliwości na cele rozpowszechniania lub rozprowadzania programów
radiofonicznych lub telewizyjnych w sposób cyfrowy dokonuje się w drodze
konkursu, który ogłaszany jest przez Przewodniczącego KRRiT w porozumieniu z
Prezesem URTiP.
2. Termin przeprowadzenia konkursu
nie może być dłuższy niż 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku przez podmiot
ubiegający się o rezerwację częstotliwości.
3. Konkurs przeprowadza Krajowa
Rada Radiofonii i Telewizji. Ogłoszenie o konkursie publikuje się w prasie
codziennej o zasięgu ogólnokrajowym oraz w Biuletynie URTiP, a jeżeli rezerwacja
częstotliwości ma dotyczyć jedynie określonych obszarów - także w codziennej
prasie lokalnej ukazującej się na obszarach, których konkurs dotyczy.
4. Decydującym kryterium oceny
ofert w przypadku konkursu jest zachowanie warunków konkurencji.
5. W sprawie zachowania warunków
konkurencji, o których mowa w ust. 4, Przewodniczący KRRiT zasięga opinii
Prezesa UOKiK.
6. Przy ponownym udzielaniu
rezerwacji częstotliwości konkursu nie przeprowadza się.
Art. 118. 1. Postępowanie
przetargowe albo konkurs, lub odstąpienie od niego, ogłasza się niezwłocznie po
zakończeniu postępowania konsultacyjnego w tej sprawie.
2. W ogłoszeniu o postępowaniu
przetargowym albo konkursie określa się przedmiot postępowania przetargowego
albo konkursu, jego zakres, warunki uczestnictwa oraz kryteria wyboru.
3. Dokumentacja przetargowa albo
konkursowa, zwana dalej "dokumentacją", może określać warunki wykonywania
działalności telekomunikacyjnej wymagającej wykorzystania zasobów częstotliwości
objętych postępowaniem przetargowym albo konkursem.
4. Prezes URTiP, z zastrzeżeniem
ust. 5, określa w dokumentacji warunki uczestnictwa w postępowaniu przetargowym
albo konkursie oraz wymagania, jakim powinna odpowiadać oferta, a także kryteria
oceny ofert.
5. Krajowa Rada Radiofonii i
Telewizji określa w dokumentacji dotyczącej konkursu, o którym mowa w art. 117,
warunki uczestnictwa, wymagania, jakim powinna odpowiadać oferta, oraz kryteria
oceny ofert.
6. Krajowa Rada Radiofonii i
Telewizji określa warunki konkursu, o którym mowa w art. 117, uwzględniając
dodatkowo obowiązki i zadania przedsiębiorcy w zakresie zawartości programowej,
w tym warunki dotyczące transmisji obowiązkowej, dotyczące zawartości
programowej, przy uwzględnieniu pozaekonomicznych interesów narodowych
dotyczących kultury, języka i pluralizmu mediów.
7. Dokumentację udostępnia się za
opłatą, która nie może przekroczyć kosztów wykonania dokumentacji. Opłata ta
stanowi dochód budżetu państwa.
8. Organ właściwy, w drodze
decyzji, unieważnia postępowanie przetargowe albo konkurs, jeżeli zostały rażąco
naruszone przepisy prawa lub interesy uczestników postępowania przetargowego
albo konkursu.
9. Organ właściwy uznaje, w drodze
decyzji, postępowanie przetargowe albo konkurs za nierozstrzygnięty, jeżeli:
1) żaden z uczestników nie
spełnił warunków uczestnictwa w postępowaniu przetargowym albo konkursie
bądź nie osiągnął wskazanego w dokumentacji minimum kwalifikacyjnego;
2) w terminie wskazanym w
dokumentacji do postępowania przetargowego albo konkursu nie przystąpił
żaden podmiot;
3) liczba uczestników
postępowania przetargowego albo konkursu jest mniejsza lub równa liczbie
podmiotów uprawnionych do ubiegania się o rezerwację częstotliwości.
10. W przypadku, o którym mowa w
ust. 9 pkt 3, przepisu art. 116 ust. 1 nie stosuje się.
11. Wyniki przetargu i konkursu
ogłasza się w siedzibie i na stronach internetowych organu właściwego.
Art. 119. 1. W ogłoszeniu o
postępowaniu przetargowym określa się również wysokość wadium.
2. Wysokość wadium nie może być
niższa niż 5 % jednorazowej opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 4, i wyższa
niż 20 % tej opłaty, jednakże nie niższa niż 500 złotych.
3. Wycofanie oferty z postępowania
przetargowego lub rezygnacja z uzyskania rezerwacji częstotliwości przez
oferenta wyłonionego w postępowaniu przetargowym powoduje utratę wadium.
4. Wadium wniesione przez oferenta
wyłonionego w postępowaniu przetargowym podlega zwrotowi w terminie 14 dni od
dnia uzyskania rezerwacji częstotliwości.
Art. 120. Minister właściwy
do spraw łączności określi, w drodze rozporządzenia, tryb ogłaszania
postępowania przetargowego, o którym mowa w art. 116, zapewniający właściwe
poinformowanie podmiotów zainteresowanych uzyskaniem rezerwacji częstotliwości,
a także:
1) szczegółowe wymagania co do
treści ogłoszenia i zawartości dokumentacji,
2) warunki i tryb
przeprowadzania postępowania przetargowego, w tym:
a) powoływania i pracy
komisji przetargowej,
b) sposób wpłaty i zwrotu
wadium - w przypadku postępowania przetargowego
- kierując się potrzebą
zapewnienia obiektywnych, przejrzystych i niedyskryminujących żadnego
uczestnika warunków postępowania przetargowego oraz przejrzystych warunków
podejmowania rozstrzygnięć.
Art. 121. Krajowa Rada
Radiofonii i Telewizji określi, w drodze rozporządzenia, tryb ogłaszania
konkursu, o którym mowa w art. 117, zapewniający właściwe poinformowanie
podmiotów zainteresowanych uzyskaniem rezerwacji częstotliwości, a także
szczegółowe wymagania co do treści ogłoszenia, zawartości dokumentacji, warunki
i tryb organizowania przeprowadzania i zakończenia konkursu, kierując się
potrzebą zapewnienia obiektywnych, przejrzystych i niedyskryminujących żadnego
uczestnika warunków konkursu oraz przejrzyste warunki podejmowania
rozstrzygnięć.
Art. 122. 1. Z wyłączeniem
rezerwacji częstotliwości, o której mowa w art. 114 ust. 2 pkt 2, Prezes URTiP
może dokonać zmiany rezerwacji częstotliwości w zakresie, o którym mowa w art.
115 ust. 1 pkt 1 i 9, pod warunkiem zachowania przeznaczenia częstotliwości
będącej przedmiotem tej rezerwacji, jeżeli:
1) podmiot posiadający tę
rezerwację złoży wniosek o zmianę podmiotu na rzecz którego dokonano
rezerwacji częstotliwości i w którym wskaże podmiot, który będzie uprawniony
w wyniku zmiany tej rezerwacji;
2) podmiot, który będzie
uprawniony w wyniku zmiany rezerwacji, wyrazi pisemną zgodę na przejęcie
uprawnień i obowiązków wynikających ze zmiany tej rezerwacji;
3) podmiot wskazany we wniosku,
o którym mowa w pkt 1, spełnia wymagania określone ustawą;
4) możliwość takiej zmiany
rezerwacji została przewidziana w rezerwacji częstotliwości.
2. Dokonując zmiany rezerwacji
częstotliwości w zakresie, o którym mowa w ust. 1, Prezes URTiP kieruje się
koniecznością zachowania warunków konkurencji.
3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje
się do podmiotów, o których mowa w art. 4.
4. Zmiany rezerwacji częstotliwości
dokonanej w drodze postępowania przetargowego Prezes URTiP dokonuje po
zasięgnięciu opinii Prezesa UOKiK.
Art. 123. 1. Rezerwacja
częstotliwości może zostać zmieniona lub cofnięta, w drodze decyzji organu
właściwego do jej dokonania, w przypadku:
1) stwierdzenia, że używanie
urządzenia radiowego zgodnie z rezerwacją powoduje szkodliwe zaburzenia
elektromagnetyczne;
2) zmiany w Krajowej Tablicy
Przeznaczeń Częstotliwości przeznaczenia częstotliwości objętych rezerwacją
częstotliwości;
3) wystąpienia okoliczności
prowadzących do zagrożenia obronności, bezpieczeństwa państwa lub
bezpieczeństwa i porządku publicznego;
4) nierozpoczęcia
wykorzystywania częstotliwości objętych rezerwacją częstotliwości w terminie
12 miesięcy od terminu, o którym mowa w art. 115 ust. 1 pkt 5, a w przypadku
częstotliwości przeznaczonych do rozpowszechniania i rozprowadzania
programów radiofonicznych i telewizyjnych - w terminie 6 miesięcy;
5) zaprzestania wykorzystywania
częstotliwości przez co najmniej 12 miesięcy, a w przypadku częstotliwości
przeznaczonych do rozpowszechniania i rozprowadzania programów
radiofonicznych i telewizyjnych - przez co najmniej 6 miesięcy;
6) wystąpienia powtarzających
się naruszeń warunków wykorzystania częstotliwości lub obowiązku wnoszenia
opłat za częstotliwości.
2. Prezes URTiP może zmienić
warunki wykorzystywania częstotliwości, jeżeli:
1) częstotliwości objęte
rezerwacją są wykorzystywane w stopniu niewielkim lub w sposób nieefektywny;
2) praca urządzenia radiowego
jest zakłócana przez inne urządzenia lub sieci telekomunikacyjne.
3. Zmiany warunków wykorzystania
częstotliwości, o których mowa w ust. 2, przeznaczonych do rozpowszechniania
programów radiofonicznych lub telewizyjnych dokonuje Przewodniczący KRRiT w
uzgodnieniu lub na wniosek Prezesa URTiP.
4. Decyzję o cofnięciu rezerwacji
częstotliwości przeznaczonej do rozpowszechniania lub rozprowadzania programów
radiowych lub telewizyjnych Przewodniczący KRRiT podejmuje niezwłocznie po
otrzymaniu od Prezesa URTiP zawiadomienia o naruszeniu zasad wykorzystania tej
częstotliwości wynikających z przepisów ustawy lub decyzji w sprawie rezerwacji.
5. Rezerwacja częstotliwości wygasa
z mocy prawa w przypadku cofnięcia lub upływu terminu, na który została
udzielona.
6. Odmowa udzielenia rezerwacji
częstotliwości następuje w przypadku, gdy:
1) wnioskodawca nie jest w
stanie wywiązać się z warunków związanych z wykorzystaniem częstotliwości
lub zasobów orbitalnych;
2) zachodzą okoliczności, o
których mowa w ust. 1 pkt 3;
3) powodowałoby to naruszenie
umów międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest stroną.
7. W okresie ważności rezerwacji
częstotliwości można odmówić wydania lub cofnąć pozwolenie radiowe na używanie
urządzenia radiowego wykorzystującego częstotliwości objęte rezerwacją z tytułu
wystąpienia jednej z następujących okoliczności:
1) zagrożenia obronności,
bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku publicznego;
2) naruszenia umów
międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest stroną;
3) zakłócenia pracy urządzeń i
sieci telekomunikacyjnych;
4) niespełniania warunków, o
których mowa w art. 114 ust. 3 pkt 2, chyba że uległ zmianie stan prawny lub
faktyczny przyjęty za podstawę dokonania rezerwacji.
8. Odmowa udzielenia rezerwacji
częstotliwości, jej zmiana lub cofnięcie w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt
3, a także odmowa wydania pozwolenia radiowego lub jego cofnięcie z powodu tych
okoliczności, następuje po zasięgnięciu opinii lub na wniosek Ministra Obrony
Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Szefa Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Szefa Agencji Wywiadu, w zakresie ich
właściwości.
9. Jeżeli uzasadnienie opinii lub
wniosku organów, o których mowa w ust. 8, wskazujące na okoliczności prowadzące
do zagrożenia obronności, bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku
publicznego zawiera informacje stanowiące tajemnicę państwową, zamiast
uzasadnienia doręcza się zawiadomienie, że uzasadnienie takie zostało
sporządzone.
10. Organy, o których mowa w ust.
8, zajmują stanowisko w terminie 30 dni od dnia wystąpienia o opinię lub dnia
wystąpienia z wnioskiem, o których mowa w ust. 8.
11. Jeżeli organy, o których mowa w
ust. 8, nie zajmą stanowiska w terminie, o którym mowa w ust. 10, uznaje się, że
wymóg uzyskania stanowiska został spełniony.
Art. 124. Podmiot, któremu
cofnięto rezerwację częstotliwości z powodu niewywiązywania się z obowiązku, o
którym mowa w art. 185, może wystąpić z wnioskiem o dokonanie rezerwacji na jego
rzecz nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji o cofnięciu
rezerwacji.
Art. 125. Do rezerwacji
częstotliwości udzielonej na podstawie art. 114 ust. 7 stosuje się przepis art.
123 ust. 1 pkt 2.
Rozdział 2
Gospodarowanie
numeracją
Art. 126.
1. Prezes URTiP przydziela
numerację, zgodnie z planami numeracji krajowej dla sieci publicznych, w drodze
decyzji, przedsiębiorcom telekomunikacyjnym i podmiotom, o których mowa w art. 4
pkt 1, 2, 4 i 8, na ich wniosek.
2. Przydział numeracji o ustalonym
przeznaczeniu następuje w terminie nie dłuższym niż 3 tygodnie od dnia złożenia
wniosku.
3. Prezes URTiP przydziela
numerację, o przydział której wpłynął więcej niż jeden wniosek:
1) po przeprowadzeniu
postępowania konsultacyjnego,
2) w drodze postępowania
przetargowego, jeżeli w postępowaniu konsultacyjnym stwierdzono konieczność
przeprowadzenia takiego postępowania
- w terminie nie dłuższym niż 6
tygodni od dnia złożenia pierwszego wniosku.
4. Postępowanie przetargowe
przeprowadza Prezes URTiP. Ogłoszenie o przetargu publikuje w prasie codziennej
o zasięgu ogólnokrajowym oraz w Biuletynie URTiP.
5. Do postępowania przetargowego
stosuje się odpowiednio przepisy art. 118 ust. 1, 2, 4, 8, 9 i 11.
6. Decydującym kryterium oceny
ofert jest wysokość kwoty zadeklarowanej przez podmiot wnioskujący o dokonanie
przydziału numeracji.
7. Przydział numeracji może
określać warunki wykorzystywania lub udostępniania numeracji, w szczególności
obowiązek niedyskryminującego dostępu do usług telekomunikacyjnych z
wykorzystaniem numeracji przydzielonej innym przedsiębiorcom.
8. Prezes URTiP odmawia przydziału
numeracji, jeżeli wnioskowane przeznaczenie numeracji nie jest zgodne z planem
numeracji krajowej dla sieci publicznych.
9. Prezes URTiP może odmówić
przydziału nowego zakresu numeracji w przypadku wykorzystania mniej niż 75 %
wcześniej przydzielonych zakresów numeracji.
10. Prezes URTiP może cofnąć
przydział numeracji albo zmienić jego zakres, jeżeli:
1) nastąpiły zmiany we
właściwym planie numeracji krajowej dla sieci publicznych;
2) podmiot, który uzyskał
decyzję o przydziale numeracji, nie wykorzystuje przydzielonego zakresu
numeracji w sposób efektywny pod względem ilościowym, a w przypadku numerów
dostępu i podobnych pojedynczych numerów nie uruchomił usługi określonej
takim numerem w terminie 12 miesięcy od otrzymania decyzji o przydziale
numeracji;
3) podmiot, który uzyskał
decyzję o przydziale numeracji, wykorzystuje przydzieloną numerację w sposób
niezgodny z warunkami przydziału numeracji lub jej przeznaczeniem określonym
we właściwym planie numeracji krajowej dla sieci publicznych;
4) podmiot, który uzyskał
decyzję o przydziale numeracji, nie wnosi opłat za prawo do wykorzystywania
zasobów numeracji.
11. Decyzja o cofnięciu przydziału
numeracji albo o zmianie jego zakresu:
1) nie może powodować
naruszenia ciągłości świadczenia usług telekomunikacyjnych przez podmiot,
któremu udzielono przydziału;
2) może być podjęta po
bezskutecznym wezwaniu podmiotu do usunięcia przyczyny nieprawidłowości w
przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 2 i 3.
12. Minister właściwy do spraw
łączności określi, w drodze rozporządzeń:
1) plan numeracji krajowej dla
publicznych sieci telefonicznych, określając w szczególności zakres planu
oraz formaty numerów,
2) szczegółowe wymagania
dotyczące gospodarowania numeracją w publicznych sieciach telefonicznych
- uwzględniając obecne i
prognozowane potrzeby przedsiębiorców telekomunikacyjnych oraz użytkowników, w
tym służb, o których mowa w art. 129, ustalenia przepisów międzynarodowych, w
szczególności dotyczące długoterminowych, ogólnoeuropejskich planów numeracji, a
także postanowienia umów, których Rzeczpospolita Polska jest stroną.
13. Minister właściwy do spraw
łączności może określić, w drodze rozporządzeń, plany numeracji krajowej dla
sieci publicznych innych niż publiczne sieci telefoniczne, a także szczegółowe
wymagania dotyczące zasad adresowania dla właściwego kierowania połączeń,
numeracji punktów sygnalizacyjnych oraz tworzenia i udostępniania znaków
identyfikujących abonenta, uwzględniając obecne i prognozowane potrzeby
przedsiębiorców telekomunikacyjnych oraz użytkowników, ustalenia przepisów
międzynarodowych, w szczególności dotyczące długoterminowych, ogólnoeuropejskich
planów numeracji, a także postanowienia umów, których Rzeczpospolita Polska jest
stroną.
Art. 127. 1. Prezes URTiP
opracowuje zbiorcze zestawienia przydzielonych numeracji, w postaci Tablic
Zagospodarowania Numeracji.
2. Prezes URTiP udziela
nieodpłatnie zainteresowanym podmiotom informacji o dostępnej numeracji.
Art. 128. 1. Podmiot, który
uzyskał w drodze decyzji przydział numeracji, udostępnia przydzieloną numerację
podmiotom współpracującym z jego siecią telekomunikacyjną oraz podmiotom
dostarczającym usługi telekomunikacyjne, na ich wniosek, na podstawie pisemnej
umowy o udostępnieniu numeracji albo umowy, o której mowa w art. 31.
2. Umowa o udostępnieniu numeracji
może ustalać warunki wykorzystywania udostępnionej numeracji.
3. Odmawia się zawarcia umowy o
udostępnieniu numeracji w przypadku braku numeracji lub gdy udostępnienie
numeracji mogłoby utrudnić albo ograniczyć wykonywanie działalności przez
podmiot, który uzyskał przydział numeracji.
4. Do umowy stosuje się odpowiednio
przepisy art. 27-31.
Art. 129. Ustala się numer
"112" jako wspólny numer alarmowy dla wszystkich służb ustawowo powołanych do
niesienia pomocy.
Art. 130. Do przydziału,
odmowy przydziału lub cofania przydziału znaków identyfikujących abonenta oraz
do ich udostępniania lub odmowy udostępnienia stosuje się odpowiednio przepisy
art. 126 i art. 128.
Art. 131. 1. Podmiot, który
uzyskał przydział numeracji, może dokonać niezbędnej zmiany numeracji dla
określonych obszarów swojej sieci publicznej lub zmiany indywidualnych numerów
abonentów tej sieci, w przypadku zmiany przydziału zakresu numeracji albo
przebudowy lub rozbudowy eksploatowanej sieci publicznej.
2. Planowane zmiany numeracji, dla
określonych obszarów sieci telekomunikacyjnej, powinny być podane przez podmiot,
który uzyskał przydział numeracji, do publicznej wiadomości co najmniej na 90
dni przed terminem wprowadzenia zmiany.
3. Podmiot, który uzyskał przydział
numeracji, jest obowiązany zawiadomić pisemnie abonentów o planowanej zmianie
ich indywidualnych numerów oraz o ich nowych numerach, co najmniej na 90 dni
przed terminem wprowadzenia zmiany. Skrócenie tego okresu wymaga zgody Prezesa
URTiP.
4. Podmiot, który uzyskał przydział
numeracji, jest obowiązany do zapewnienia bezpłatnej, automatycznej informacji
słownej, o wprowadzonych zmianach numeracji, o których mowa w ust. 1-3,
dostępnej pod poprzednimi numerami, przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy.
DZIAŁ V
Cyfrowe
transmisje radiofoniczne i telewizyjne
Art. 132.
1. Publiczne sieci
telekomunikacyjne używane do cyfrowych transmisji radiofonicznych i
telewizyjnych oraz odbiorniki telewizyjne i inne urządzenia używane do odbioru
cyfrowych transmisji radiofonicznych i telewizyjnych powinny zapewniać
interoperacyjność usług cyfrowych transmisji radiofonicznych i telewizyjnych, w
szczególności poprzez stosowanie otwartego interfejsu programu aplikacyjnego.
2. Publiczne sieci
telekomunikacyjne używane do świadczenia usług telewizji cyfrowej powinny
spełniać wymagania techniczne i eksploatacyjne umożliwiające świadczenie usług
telewizji szerokoekranowej. Przedsiębiorcy telekomunikacyjni, którzy odbierają
programy i usługi w formacie szerokiego ekranu rozpowszechniają je bez zmiany
formatu szerokoekranowego na inny.
3. Minister właściwy do spraw
łączności określi, w drodze rozporządzenia, wymagania techniczne i
eksploatacyjne dla urządzeń konsumenckich służących do odbioru cyfrowych
transmisji radiofonicznych i telewizyjnych, mając na uwadze zapewnienie
interoperacyjności usług cyfrowych transmisji radiofonicznych i telewizyjnych
przez nie odbieranych.
Art. 133. 1. Przedsiębiorcy
telekomunikacyjni dostarczający systemy dostępu warunkowego powinni oferować
nadawcom na równych i niedyskryminujących warunkach usługi techniczne
umożliwiające odbiór cyfrowych transmisji radiofonicznych i telewizyjnych za
pomocą dekoderów zainstalowanych w sieciach lub u abonentów.
2. Przedsiębiorcy telekomunikacyjni
dostarczający systemy dostępu warunkowego obowiązani są do prowadzenia
oddzielnej rachunkowości dla tej działalności.
3. Minister właściwy do spraw
łączności, w porozumieniu z Krajową Radą Radiofonii i Telewizji, może określić,
w drodze rozporządzenia:
1) wymagania techniczne i
eksploatacyjne dla systemów dostępu warunkowego, mając na uwadze zapewnienie
sprawowania przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych pełnej kontroli nad
cyfrowymi transmisjami radiofonicznymi i telewizyjnymi dokonywanymi z
wykorzystaniem systemów dostępu warunkowego oraz kierując się dążeniem do
stworzenia warunków dla efektywnego świadczenia usług z wykorzystaniem
takich systemów;
2) szczegółowy zakres usług
technicznych oferowanych nadawcom na warunkach, o których mowa w ust. 1,
przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych dostarczających systemy dostępu
warunkowego w celu umożliwienia odbioru cyfrowych transmisji radiofonicznych
i telewizyjnych za pomocą dekoderów zainstalowanych w sieciach lub u
abonentów.
Art. 134. Po przeprowadzeniu
analizy rynku zgodnie z art. 23 Przewodniczący KRRiT może, w drodze decyzji,
znieść w stosunku do przedsiębiorcy telekomunikacyjnego nieposiadającego
znaczącej pozycji na rynku dostarczania systemów dostępu warunkowego obowiązek
zapewnienia dostępu do tego udogodnienia na warunkach, o których mowa w art. 133
ust. 1, po przeprowadzeniu postępowania konsultacyjnego i konsolidacyjnego.
Art. 135. 1. Posiadacze praw
własności przemysłowej obejmujących systemy dostępu warunkowego oraz usługi
świadczone za ich pomocą są obowiązani do zawierania umów licencyjnych z
producentami urządzeń konsumenckich przeznaczonych do odbioru cyfrowych
transmisji radiofonicznych i telewizyjnych na równych i niedyskryminujących
warunkach.
2. Postanowienia umów licencyjnych,
o których mowa w ust. 1, nie powinny zabraniać, ograniczać lub zniechęcać do
umieszczenia w urządzeniach, o których mowa w ust. 1:
1) wspólnego interfejsu
pozwalającego na połączenie z innymi systemami dostępu warunkowego,
2) elementów właściwych dla
innych systemów dostępu warunkowego, jeżeli licencjobiorca przestrzega
warunków gwarantujących bezpieczeństwo transakcji dokonywanych przez
operatorów systemów dostępu warunkowego
- z uwzględnieniem czynników
technicznych i ekonomicznych.
3. W zakresie nieuregulowanym w
ust. 1 i 2 do umów licencyjnych stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 czerwca
2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r.
Nr 119, poz. 1117
oraz z 2004 r.
Nr 33,
poz. 286).
Art. 136. 1. Przewodniczący
KRRiT może, w drodze decyzji, nałożyć na przedsiębiorców telekomunikacyjnych
obowiązek zapewnienia dostępu do następujących udogodnień towarzyszących:
1) interfejsu programu
aplikacyjnego,
2) elektronicznego przewodnika
po programach
- w celu zapewnienia użytkownikom
końcowym dostępu do usług cyfrowych transmisji radiofonicznych i telewizyjnych.
2. Do decyzji, o której mowa w ust.
1, stosuje się przepisy o postępowaniu konsultacyjnym i konsolidacyjnym.
3. Prezes URTiP wydaje decyzję, o
której mowa w ust. 1, kierując się zasadą równości i niedyskryminacji.
DZIAŁ VI
Infrastruktura,
urządzenia telekomunikacyjne i urządzenia radiowe
Rozdział 1
Infrastruktura
telekomunikacyjna
Art. 137.
1. Operatorzy są obowiązani
przekazywać Prezesowi URTiP oraz udostępniać zainteresowanym podmiotom
specyfikacje techniczne stosowanych zakończeń sieci, interfejsów radiowych i ich
zmiany zanim usługi telekomunikacyjne, które mają być świadczone przez te
zakończenia sieci lub interfejsy radiowe staną się dostępne dla użytkowników.
2. Specyfikacje techniczne, o
których mowa w ust. 1, powinny być na tyle szczegółowe, aby umożliwiały
zaprojektowanie telekomunikacyjnych urządzeń końcowych zdolnych do
wykorzystywania wszystkich usług świadczonych przez dane zakończenie sieci lub
interfejs radiowy, i zawierać w szczególności informacje pozwalające producentom
przeprowadzanie odpowiednich testów umożliwiających stwierdzenie, czy
telekomunikacyjne urządzenie końcowe spełnia odnoszące się do niego zasadnicze
wymagania.
Art. 138. 1. Prezes URTiP
zbiera i analizuje informacje o charakterystykach technicznych interfejsów
międzysieciowych stosowanych w publicznych sieciach telekomunikacyjnych.
2. Jeżeli z analizy informacji, o
których mowa w ust. 1, wynika, że zagrożona jest interoperacyjność usług
telekomunikacyjnych, Prezes URTiP przygotowuje propozycje rozwiązań
technicznych, mających na celu usunięcie tych zagrożeń z uwzględnieniem
możliwości wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 32 pkt 1, i przedkłada
je ministrowi właściwemu do spraw łączności.
3. Minister właściwy do spraw
łączności może określić, w drodze rozporządzenia, wymagania techniczne dla
interfejsów, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę zapewnienia
interoperacyjności usług telekomunikacyjnych oraz kierując się przepisami
międzynarodowymi.
4. Do projektu rozporządzenia, o
którym mowa w ust. 3, stosuje się przepisy o postępowaniu konsolidacyjnym.
Art. 139. 1. Operator
publicznej sieci telekomunikacyjnej jest obowiązany umożliwić innym operatorom
publicznych sieci telekomunikacyjnych oraz podmiotom, o których mowa w art. 4,
dostęp do budynków i infrastruktury telekomunikacyjnej, a w szczególności
zakładanie, eksploatację, nadzór i konserwację urządzeń telekomunikacyjnych,
jeżeli wykonanie tych czynności bez uzyskania dostępu do budynków i
infrastruktury telekomunikacyjnej jest niemożliwe lub niecelowe z punktu
widzenia planowania przestrzennego, zdrowia ludzkiego lub ochrony środowiska
bądź też brak jest technicznej lub ekonomicznej zasadności powielania
istniejącej infrastruktury telekomunikacyjnej.
2. Warunki zapewnienia dostępu, w
zakresie, o którym mowa w ust. 1, operatorzy ustalają w umowie, która powinna
być zawarta w terminie 30 dni od dnia wystąpienia o jej zawarcie.
3. Warunki oraz sposób wykonywania
umów o dostęp do budynków i infrastruktury telekomunikacyjnej nie mogą prowadzić
do ograniczenia uprawnień do wykonywania działalności telekomunikacyjnej
przysługujących operatorom wspólnie korzystającym z infrastruktury
telekomunikacyjnej, z wyjątkiem obiektywnych przypadków związanych z brakiem
możliwości technicznych.
4. Do zapewnienia dostępu do
budynków i infrastruktury telekomunikacyjnej stosuje się przepisy art. 27-30,
art. 31 ust. 1, art. 33, art. 36-40, art. 42 ust. 1-3 oraz art. 43-45, z
zastrzeżeniem ust. 1-3.
Art. 140. 1. Właściciel lub
użytkownik wieczysty nieruchomości jest obowiązany umożliwić operatorom oraz
podmiotom, o których mowa w art. 4 pkt 1, 2, 4, 5 i 8, instalowanie na
nieruchomości urządzeń telekomunikacyjnych, przeprowadzanie linii kablowych pod,
na albo nad nieruchomością oraz umieszczanie tabliczek informacyjnych o
urządzeniach, a także ich eksploatację i konserwację, jeżeli nie uniemożliwia to
racjonalnego korzystania z nieruchomości.
2. Warunki korzystania z
nieruchomości przez operatora ustala się w umowie, która powinna być zawarta w
terminie 30 dni od dnia wystąpienia przez operatora o jej zawarcie.
3. Korzystanie z nieruchomości, o
której mowa w ust. 1, jest odpłatne, chyba że linia lub urządzenia
telekomunikacyjne służą zapewnianiu telekomunikacji właścicielowi lub
użytkownikowi nieruchomości, na ich wniosek.
4. Jeżeli strony nie zawrą umowy w
terminie, stosuje się przepisy art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o
gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r.
Nr 46, poz. 543, z
późn. zm.). Prezes URTiP może występować w postępowaniu spornym na
prawach strony. Do Prezesa URTiP stosuje się przepisy Kodeksu postępowania
administracyjnego dotyczące prokuratora.
5. Jeżeli nieruchomość stanowi
przedmiot użytkowania, najmu, dzierżawy lub trwałego zarządu, przepisy ust. 1-4
stosuje się odpowiednio.
Art. 141. Do
współkorzystania z infrastruktury telekomunikacyjnej przez operatorów, którzy
nabyli uprawnienia do jej zakładania, używania lub konserwacji na cudzej
nieruchomości, stosuje się odpowiednio przepisy art. 140.
Art. 142. Organy
administracji publicznej pełniące kontrolę nad operatorem lub posiadające pakiet
kontrolny operatora zapewniają strukturalny rozdział funkcji związanych z
wykonywaniem przez nie zadań i uprawnień właścicielskich wobec tego operatora.
Rozdział 2
Używanie i
obsługa urządzeń radiowych
Art. 143.
1. Z zastrzeżeniem art. 144,
używanie urządzenia radiowego wymaga posiadania pozwolenia radiowego, zwanego
dalej "pozwoleniem".
2. Pozwolenie wydaje Prezes URTiP w
drodze decyzji.
3. Postępowanie w sprawie wydania
pozwolenia wszczyna się na pisemny wniosek zainteresowanego podmiotu.
4. Podmiot posiadający rezerwację
częstotliwości może żądać wydania pozwolenia radiowego wykorzystującego zasób
częstotliwości objęty rezerwacją częstotliwości w okresie jej obowiązywania.
5. Minister właściwy do spraw
łączności może określić, w drodze rozporządzenia, wzór i tryb składania wniosku
o wydanie pozwolenia oraz rodzaje dołączanych dokumentów niezbędnych do
rozstrzygnięcia sprawy, uwzględniając specyfikę służb radiokomunikacyjnych,
sieci telekomunikacyjnych lub usług telekomunikacyjnych, w których będą
wykorzystywane urządzenia radiowe.
6. W przypadku częstotliwości
radiowych, których przeznaczenie określono w Krajowej Tablicy Przeznaczeń
Częstotliwości lub ustalono w planie zagospodarowania częstotliwości, decyzja
powinna być podjęta w terminie 6 tygodni od dnia złożenia wniosku.
7. Przepisu ust. 6 nie stosuje się
w przypadkach wymagających uzgodnień międzynarodowych lub wynikających z umów
międzynarodowych wiążących Rzeczpospolitą Polską dotyczących użytkowania
częstotliwości radiowych lub pozycji orbitalnych.
Art. 144. 1. Nie wymaga
pozwolenia używanie urządzeń radiowych przeznaczonych wyłącznie do odbioru.
2. Nie wymaga pozwolenia używanie
urządzenia radiowego nadawczego lub nadawczo-odbiorczego:
1) używanego dla potrzeb
zagranicznej radiokomunikacji lotniczej lub morskiej i żeglugi śródlądowej,
zgodnie z międzynarodowymi przepisami radiokomunikacyjnymi, jeżeli
urządzenie zostało dopuszczone do używania przez właściwy organ krajowy lub
zagraniczny;
2) używanego w służbie
radiokomunikacyjnej amatorskiej, zgodnie z międzynarodowymi przepisami
radiokomunikacyjnymi na okres nieprzekraczający 90 dni;
3) końcowego, wykorzystującego
międzynarodowo uzgodnione zakresy częstotliwości:
a) dołączanego do
zakończenia sieci telekomunikacyjnej operatora publicznego,
b) służącego do
utrzymywania łączności z przebywającym krótkookresowo na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej lub znajdującym się na nim w tranzycie,
zagranicznym pojazdem, statkiem morskim lub statkiem żeglugi
śródlądowej albo statkiem powietrznym, przytwierdzonego w sposób
trwały do tego pojazdu lub statku,
c) niewymagających
rezerwacji częstotliwości.
3. Minister właściwy do spraw
łączności może, w drodze rozporządzenia, rozszerzyć zakres urządzeń radiowych
nadawczych lub nadawczo-odbiorczych, które mogą być używane bez pozwolenia,
kierując się zasadą zwiększania liczby rodzajów takich urządzeń.
Art. 145. 1. Pozwolenie
określa:
1) uprawniony podmiot oraz jego
siedzibę i adres;
2) rodzaj, wyróżnik typu oraz
nazwę producenta urządzeń radiowych, których dotyczy pozwolenie;
3) warunki wykorzystywania
częstotliwości;
4) warunki używania urządzenia,
w szczególności rodzaj służby radiokomunikacyjnej lub sieci
telekomunikacyjnej, w której urządzenie może być wykorzystywane;
5) okres ważności;
6) termin rozpoczęcia
wykorzystania częstotliwości;
7) zobowiązania, jakie podmiot,
któremu przydzielono prawo wykorzystania częstotliwości, przyjął na siebie
podczas postępowania przetargowego albo konkursu, o których mowa w art. 116.
2. W pozwoleniu można określić
warunki używania urządzenia i obowiązki użytkownika w sytuacjach szczególnych
zagrożeń.
3. Pozwolenie może zawierać
przydział sygnałów identyfikacyjnych lub znaków wywoławczych.
4. Pozwolenie uprawnia do
wykorzystywania objętych pozwoleniem częstotliwości, sygnałów identyfikacyjnych
oraz znaków wywoławczych.
Art. 146. 1. Warunki
wykorzystywania częstotliwości powinny określać w szczególności:
1) dla urządzenia radiowego
naziemnego lub rezerwacji częstotliwości w celu świadczenia usług
telekomunikacyjnych za pomocą takich urządzeń:
a) częstotliwość lub
częstotliwości graniczne kanałów lub zakresów częstotliwości albo
numery kanałów,
b) lokalizację urządzenia
albo obszar jego przemieszczania,
c) moc promieniowaną lub
moc wyjściową,
d) polaryzację, wysokość
zawieszenia i charakterystykę promieniowania anteny nadawczej,
e) rodzaj sygnału i
parametry techniczne jego nadawania;
2) dla naziemnej stacji
satelitarnej lub rezerwacji częstotliwości dla świadczenia usług
telekomunikacyjnych za pomocą nadawczo-odbiorczego urządzenia radiowego
umieszczonego na sztucznym satelicie Ziemi:
a) nazwę wykorzystywanego
satelity i jego położenie,
b) odpowiednio,
lokalizację naziemnej stacji satelitarnej lub obszar jej
przemieszczania,
c) częstotliwość lub
częstotliwości skrajne zakresów częstotliwości lub kanałów
częstotliwości albo numery kanałów, wykorzystywane do transmisji
sygnałów w kierunkach: kosmos - Ziemia i Ziemia - kosmos,
d) rodzaj sygnału i
parametry techniczne jego nadawania.
2. Warunki wykorzystywania
częstotliwości mogą określać datę rozpoczęcia wykorzystywania częstotliwości.
Art. 147. 1. Do cofnięcia
lub zmiany pozwolenia stosuje się odpowiednio art. 122 i art. 123.
2. Do odmowy wydania pozwolenia
stosuje się odpowiednio art. 124.
3. Prezes URTiP może także cofnąć
pozwolenie lub zmienić warunki wykorzystywania częstotliwości w przypadku:
1) stwierdzenia, że używanie
urządzenia radiowego zgodnie z pozwoleniem zakłóca pracę innych urządzeń lub
sieci telekomunikacyjnych;
2) zmiany w Krajowej Tablicy
Przeznaczeń Częstotliwości przeznaczenia częstotliwości objętych
pozwoleniem;
3) nierozpoczęcia
wykorzystywania częstotliwości objętych pozwoleniem w terminie 12 miesięcy
od dnia wydania pozwolenia lub dnia rozpoczęcia ich wykorzystywania
wskazanego w pozwoleniu.
4. Prezes URTiP może zmienić
warunki wykorzystywania częstotliwości również w przypadku, gdy:
1) częstotliwości objęte
pozwoleniem są wykorzystywane w stopniu niewielkim lub w sposób
nieefektywny;
2) praca urządzenia radiowego
jest zakłócana przez inne urządzenia lub sieci telekomunikacyjne.
5. Pozwolenie wygasa z mocy prawa w
przypadku wygaśnięcia rezerwacji częstotliwości.
Art. 148. 1. Z zastrzeżeniem
ust. 4, pozwolenie wydaje się podmiotowi, który spełnia wymagania określone
ustawą, oraz jeżeli:
1) nie zachodzą okoliczności, o
których mowa w art. 123 ust. 7 pkt 1-3;
2) częstotliwości objęte
wnioskiem:
a) są dostępne,
b) zostały przeznaczone w
Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości dla wnioskowanej służby
radiokomunikacyjnej oraz plan zagospodarowania częstotliwości
przewiduje ich zagospodarowanie zgodne z wnioskiem,
c) mogą być ochronione
przed zaburzeniami elektromagnetycznymi,
d) zostały międzynarodowo
uzgodnione w zakresie i formie określonej w międzynarodowych
przepisach radiokomunikacyjnych lub umowach, których Rzeczpospolita
Polska jest stroną;
3) wnioskodawca przedłoży:
a) potwierdzenie
spełniania przez urządzenie zasadniczych wymagań,
b) wymagane świadectwo
operatora radiowego, w przypadku osoby fizycznej,
c) zaświadczenie, o ile
je posiada,
d) rezerwację
częstotliwości, jeżeli została dokonana.
2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1
pkt 3 lit. a, nie dotyczy urządzeń przeznaczonych do wyłącznego używania w
służbie radiokomunikacyjnej amatorskiej, niebędących przedmiotem oferty
handlowej.
3. Pozwolenia radiowe dla służb
radiokomunikacyjnych innych niż służba radiokomunikacyjna amatorska są wydawane
na okres nieprzekraczający 10 lat.
4. Minister właściwy do spraw
łączności określi, w drodze rozporządzenia, dla służby radiokomunikacyjnej
amatorskiej:
1) rodzaje pozwoleń,
2) wymagania, niezbędne do
uzyskania pozwolenia,
3) okres ważności pozwoleń
- biorąc pod uwagę rodzaj
posiadanego przez wnioskodawcę świadectwa operatora urządzeń radiowych w służbie
radiokomunikacyjnej amatorskiej.
Art. 149. 1. Obsługiwanie
urządzenia radiowego nadawczego lub nadawczo-odbiorczego, używanego w
radiokomunikacji lotniczej, morskiej i żeglugi śródlądowej oraz w służbie
radiokomunikacyjnej amatorskiej, wymaga posiadania świadectwa operatora urządzeń
radiowych.
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się
do osób wykonujących obowiązki w zakresie zadań komórek organizacyjnych i
jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego
nadzorowanych oraz podmiotów, o których mowa w art. 4 pkt 3.
Art. 150. 1. Prezes URTiP
wydaje świadectwo operatora urządzeń radiowych na podstawie pozytywnego wyniku
egzaminu z wiadomości i umiejętności osoby ubiegającej się o świadectwo
operatora urządzeń radiowych oraz po udokumentowaniu przez nią wymaganej
praktyki.
2. Egzaminy osób ubiegających się o
świadectwo operatora urządzeń radiowych przeprowadza komisja powołana przez
Prezesa URTiP.
3. Za przeprowadzenie egzaminu oraz
za wydanie świadectwa operatora urządzeń radiowych pobiera się opłaty. Opłaty te
stanowią dochód budżetu państwa.
4. Minister właściwy do spraw
łączności, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu i ministrem
właściwym do spraw gospodarki morskiej, określi, w drodze rozporządzenia:
1) rodzaje i wzory świadectw
operatora urządzeń radiowych, zakres wymogów egzaminacyjnych, a także
zakres, tryb i okres niezbędnych szkoleń oraz praktyki,
2) tryb przeprowadzania
egzaminów, w tym egzaminów poprawkowych, sposób powoływania komisji
egzaminacyjnej, a także wysokość opłat za przeprowadzenie egzaminu i wydanie
świadectwa, kierując się zasadą, że nie powinny one stanowić bariery dla
osób zainteresowanych obsługą urządzeń radiowych
- biorąc pod uwagę międzynarodowe
przepisy radiokomunikacyjne oraz przepisy międzynarodowe.
Art. 151. Osoby posiadające
właściwe świadectwo operatora urządzeń radiowych, wydane przez Prezesa URTiP lub
przez uprawniony do tego organ zagraniczny, mogą obsługiwać na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej urządzenia radiowe nadawcze lub nadawczo-odbiorcze,
wykorzystywane dla potrzeb zagranicznej radiokomunikacji lotniczej albo
zagranicznej radiokomunikacji morskiej i żeglugi śródlądowej, zgodnie z
międzynarodowymi przepisami radiokomunikacyjnymi.
Rozdział 3
Wymagania dla
aparatury oraz telekomunikacyjnych urządzeń końcowych i urządzeń radiowych
Art. 152.
Do wymagań dla aparatury, w tym
telekomunikacyjnych urządzeń końcowych i urządzeń radiowych w zakresie
nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy z dnia 30
sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U.
Nr 166, poz. 1360, z
późn. zm.).
Art. 153. 1. Urządzenia
radiowe i telekomunikacyjne urządzenia końcowe wprowadzane do obrotu i używania
powinny spełniać wymagania w zakresie:
1) ochrony zdrowia i
bezpieczeństwa użytkownika,
2) efektywnego wykorzystania
zasobów częstotliwości lub zasobów orbitalnych w przypadku urządzeń
radiowych,
3) kompatybilności
elektromagnetycznej w zakresie wynikającym z ich przeznaczenia
- zwane dalej "zasadniczymi
wymaganiami".
2. Minister właściwy do spraw
łączności może, zgodnie z decyzją Komisji Europejskiej, w drodze rozporządzeń,
ustalić dodatkowe wymagania w zakresie:
1) zapewniania ochrony
tajemnicy telekomunikacji,
2) zabezpieczenia przed
nieuprawnionym używaniem urządzeń,
3) umożliwienia dostępu do
urządzeń lub sieci służbom ustawowo powołanym do niesienia pomocy,
4) przystosowania do używania
przez osoby niepełnosprawne,
5) zdolności do współpracy z
innymi urządzeniami telekomunikacyjnymi używanymi w sieci telekomunikacyjnej
lub do niej dołączonymi, w szczególności niepowodowania uszkodzeń sieci
telekomunikacyjnej lub zakłócania jej funkcjonowania
- które powinny być spełniane przez
urządzenia niezależnie od zasadniczych wymagań, oraz określić termin, do którego
mogą być używane urządzenia wprowadzone do obrotu niespełniające wymagań
ustalonych w rozporządzeniu, mając na uwadze prawidłowość funkcjonowania sieci
telekomunikacyjnych i kierując się przepisami międzynarodowymi.
3. Urządzenia, o których mowa w
ust. 1, podlegają obowiązkowej ocenie zgodności z zasadniczymi wymaganiami.
4. Przepisu ust. 3 nie stosuje się
do:
1) urządzeń przeznaczonych do
używania wyłącznie w służbie radiokomunikacyjnej amatorskiej, niebędących
przedmiotem oferty handlowej, w tym także zestawów części do montażu
urządzeń oraz urządzeń zmodyfikowanych przez radioamatorów dla własnych
potrzeb w celu używania w służbie radiokomunikacyjnej amatorskiej;
2) urządzeń przystosowanych
wyłącznie do odbioru sygnałów radiofonicznych i telewizyjnych;
3) przewodów i kabli
przeznaczonych do instalacji elektrycznych i telekomunikacyjnych;
4) urządzeń wyposażenia
radiokomunikacyjnego objętych przepisami o wyposażeniu morskim;
5) urządzeń przeznaczonych do
zastosowania w dziedzinie lotnictwa cywilnego;
6) urządzeń przeznaczonych do
użytku w dziedzinie kontroli lotów i zarządzania ruchem lotniczym;
7) urządzeń przeznaczonych do
użytku wyłącznie przez podmioty, o których mowa w art. 4.
Art. 154. 1. Urządzenia
radiowe, wobec których państwa członkowskie stosują ograniczenia w zakresie
wprowadzania ich do obrotu ze względu na pracę urządzenia w zakresie
częstotliwości, których wykorzystanie nie zostało zharmonizowane na terytorium
tych państw, stanowią urządzenia klasy 2 i przed wprowadzeniem do obrotu powinny
być oznakowane znakiem ostrzegawczym przez producenta lub jego upoważnionego
przedstawiciela.
2. Przepis ust. 1 stosuje się także
do urządzeń radiowych, wobec których państwa członkowskie stosują ograniczenia w
zakresie wprowadzania ich do obrotu ze względu na:
1) efektywność wykorzystania
zakresów częstotliwości;
2) eliminowanie szkodliwych
zaburzeń elektromagnetycznych;
3) ochronę zdrowia publicznego.
3. Telekomunikacyjne urządzenia
końcowe i urządzenia radiowe, wobec których państwa członkowskie nie stosują
ograniczeń w zakresie wprowadzania ich do obrotu, stanowią urządzenia klasy 1.
4. Prezes URTiP umieszcza na
stronach internetowych URTiP przykładową listę urządzeń radiowych stanowiących
urządzenia klasy 1.
5. Minister właściwy do spraw
łączności określi, w drodze rozporządzenia, sposób i wzór oznakowania znakiem
ostrzegawczym urządzeń radiowych stanowiących urządzenia klasy 2, mając na
uwadze obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej
6).
Art. 155. 1. Podmiot
wprowadzający do obrotu aparaturę podlegającą obowiązkowej ocenie zgodności jest
obowiązany udzielić Prezesowi URTiP, na każde jego żądanie, wyjaśnień
dotyczących aparatury podlegającej obowiązkowej ocenie zgodności, jej
przeznaczenia oraz właściwości technicznych i eksploatacyjnych, a także wskazać
zakres jej zastosowania, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Podmiot wprowadzający do obrotu
urządzenie radiowe jest obowiązany zawiadomić Prezesa URTiP, co najmniej na 28
dni przed planowanym terminem wprowadzenia tego urządzenia do obrotu, o zamiarze
wprowadzenia tego urządzenia. Zawiadomienie powinno zawierać niezbędne
informacje, dotyczące przeznaczenia, właściwości technicznych i eksploatacyjnych
oraz zakresu zastosowania wprowadzanego do obrotu urządzenia radiowego.
3. Minister właściwy do spraw
łączności określi, w drodze rozporządzenia:
1) rodzaje urządzeń radiowych
objętych obowiązkiem określonym w ust. 2, biorąc pod uwagę zakresy
częstotliwości wykorzystywane przez te urządzenia;
2) sposób, zakres i tryb
udzielania informacji, o których mowa w ust. 2, w tym wzór formularza
zgłoszenia takich informacji, biorąc pod uwagę, aby zakres udzielanych
informacji był niezbędny do prowadzenia skutecznego nadzoru nad urządzeniami
radiowymi wprowadzonymi do obrotu.
4. Przepisów ust. 1-3 nie stosuje
się do urządzeń telekomunikacyjnych przekazywanych do używania przez podmioty, o
których mowa w art. 4.
Art. 156. Dopuszcza się
eksponowanie na targach, wystawach i pokazach urządzeń telekomunikacyjnych
podlegających obowiązkowej ocenie zgodności z zasadniczymi wymaganiami bez
deklaracji zgodności i oznakowania znakiem zgodności w celu ich prezentacji, pod
warunkiem uwidocznienia informacji, że wystawione urządzenie nie może być
wprowadzone do obrotu ani użytkowane do czasu przeprowadzenia oceny zgodności
urządzenia z zasadniczymi wymaganiami.
Art. 157. 1. Aparatura
powinna być konstruowana tak, aby:
1) nie wywoływała w swoim
środowisku zaburzeń elektromagnetycznych o wartościach przekraczających
odporność na te zaburzenia innej aparatury występującej w tym środowisku;
2) posiadała wymaganą odporność
na zaburzenia elektromagnetyczne.
2. Obowiązkowej ocenie zgodności z
wymaganiami, o których mowa w ust. 1, zwanymi dalej "zasadniczymi wymaganiami
dotyczącymi kompatybilności elektromagnetycznej", podlega aparatura, która może
wywołać zaburzenia elektromagnetyczne lub na działanie której takie zaburzenia
mogą mieć wpływ.
3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje
się do:
1) urządzeń, o których mowa w
art. 153 ust. 4 pkt 1 i 7;
2) wyrobów medycznych w
rozumieniu ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach medycznych (Dz. U.
Nr 93, poz. 896);
3) pojazdów samochodowych,
przyczep przeznaczonych do dołączania do pojazdów samochodowych oraz
ciągników rolniczych w rozumieniu ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o
ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r.
Nr 58, poz. 515,
z późn. zm.);
4) produktów, części i
aparatury lotniczej w rozumieniu rozporządzenia 1592/2002 z dnia 15 lipca
2002 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i
utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego (Dz. Urz. WE L 240
z 7.09.2002).
4. Przepisu ust. 1 pkt 2 nie
stosuje się do wag nieautomatycznych.
Art. 158. 1. Producent lub
jego upoważniony przedstawiciel wprowadzający do obrotu wyroby, o których mowa w
art. 152, jest obowiązany udostępniać, do celów kontrolnych, dokumentację
związaną z oceną zgodności aparatury, w tym telekomunikacyjnych urządzeń
końcowych i urządzeń radiowych, przez okres co najmniej 10 lat od daty
wyprodukowania ostatniego egzemplarza aparatury.
2. Producent lub jego upoważniony
przedstawiciel załącza do telekomunikacyjnego urządzenia końcowego lub
urządzenia radiowego, podlegającego obowiązkowej ocenie zgodności z zasadniczymi
wymaganiami, deklarację zgodności oraz informacje o przeznaczeniu danego
urządzenia telekomunikacyjnego.
3. W odniesieniu do urządzeń
radiowych informacje, o których mowa w ust. 2, powinny umożliwiać identyfikację
kraju lub obszaru geograficznego, na którym dane urządzenie może być
wykorzystywane.
4. W odniesieniu do
telekomunikacyjnych urządzeń końcowych przeznaczonych do dołączania do zakończeń
sieci publicznej, informacje, o których mowa w ust. 2, powinny umożliwiać
ustalenie zakończeń sieci publicznej, do których dane urządzenie może być
dołączane.
DZIAŁ VII
Tajemnica
telekomunikacyjna i ochrona danych użytkowników końcowych
Art. 159.
1. Tajemnica komunikowania się w
sieciach telekomunikacyjnych, zwana dalej "tajemnicą telekomunikacyjną",
obejmuje:
1) dane dotyczące użytkownika;
2) treść indywidualnych
komunikatów;
3) dane transmisyjne, które
oznaczają dane przetwarzane dla celów przekazywania komunikatów w sieciach
telekomunikacyjnych lub naliczania opłat za usługi telekomunikacyjne, w tym
dane lokalizacyjne, które oznaczają wszelkie dane przetwarzane w sieci
telekomunikacyjnej wskazujące położenie geograficzne urządzenia końcowego
użytkownika publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych;
4) dane o lokalizacji, które
oznaczają dane lokalizacyjne wykraczające poza dane niezbędne do transmisji
komunikatu lub wystawienia rachunku;
5) dane o próbach uzyskania
połączenia między określonymi zakończeniami sieci telekomunikacyjnej.
2. Zakazane jest zapoznawanie się,
utrwalanie, przechowywanie, przekazywanie lub inne wykorzystywanie treści lub
danych objętych tajemnicą telekomunikacyjną przez osoby inne niż nadawca i
odbiorca komunikatu, chyba że:
1) będzie to przedmiotem usługi
lub będzie to niezbędne do jej wykonania;
2) nastąpi za zgodą nadawcy lub
odbiorcy, których dane te dotyczą;
3) dokonanie tych czynności
jest niezbędne w celu rejestrowania komunikatów i związanych z nimi danych
transmisyjnych, stosowanego w zgodnej z prawem praktyce handlowej dla celów
zapewnienia dowodów transakcji handlowej lub celów łączności w działalności
handlowej;
4) będzie to konieczne z innych
powodów przewidzianych ustawą lub przepisami odrębnymi.
3. Z wyjątkiem przypadków
określonych ustawą, ujawnianie lub przetwarzanie treści albo danych objętych
tajemnicą telekomunikacyjną narusza obowiązek zachowania tajemnicy
telekomunikacyjnej.
4. Przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje
się do komunikatów i danych ze swojej istoty jawnych, z przeznaczenia
publicznych lub ujawnionych postanowieniem sądu, postanowieniem prokuratora lub
na podstawie odrębnych przepisów.
Art. 160. 1. Podmiot
uczestniczący w wykonywaniu działalności telekomunikacyjnej w sieciach
publicznych oraz podmioty z nim współpracujące są obowiązane do zachowania
tajemnicy telekomunikacyjnej.
2. Podmioty, o których mowa w ust.
1, są obowiązane do zachowania należytej staranności, w zakresie uzasadnionym
względami technicznymi lub ekonomicznymi, przy zabezpieczaniu urządzeń
telekomunikacyjnych, sieci telekomunikacyjnych oraz zbiorów danych przed
ujawnieniem tajemnicy telekomunikacyjnej.
3. Osoba, która korzystając z
urządzenia radiowego lub końcowego, zapoznała się z komunikatem dla niej
nieprzeznaczonym, jest obowiązana do zachowania tajemnicy telekomunikacyjnej.
Przepisy art. 159 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
4. Nie stanowi naruszenia tajemnicy
telekomunikacyjnej zarejestrowanie przez organ wykonujący kontrolę działalności
telekomunikacyjnej komunikatu uzyskanego w sposób, o którym mowa w ust. 3, w
celu udokumentowania faktu naruszenia przepisu niniejszej ustawy.
Art. 161. 1. Z zastrzeżeniem
ust. 2, treści lub dane objęte tajemnicą telekomunikacyjną mogą być zbierane,
utrwalane, przechowywane, opracowywane, zmieniane, usuwane lub udostępniane
tylko wówczas, gdy czynności te, zwane dalej "przetwarzaniem", dotyczą usługi
świadczonej użytkownikowi albo są niezbędne do jej wykonania. Przetwarzanie w
innych celach jest dopuszczalne jedynie na podstawie przepisów ustawowych.
2. Dostawca publicznie dostępnych
usług telekomunikacyjnych jest uprawniony do przetwarzania następujących danych
dotyczących użytkownika będącego osobą fizyczną:
1) nazwisk i imion;
2) imion rodziców;
3) miejsca i daty urodzenia;
4) adresu miejsca zameldowania
na pobyt stały;
5) numeru ewidencyjnego PESEL -
w przypadku obywatela Rzeczypospolitej Polskiej;
6) nazwy, serii i numeru
dokumentów potwierdzających tożsamość, a w przypadku cudzoziemca, który jest
obywatelem państwa niebędącego członkiem Unii Europejskiej lub Europejskiego
Obszaru Gospodarczego - numeru paszportu lub karty pobytu;
7) zawartych w dokumentach
potwierdzających możliwość wykonania zobowiązania wobec dostawcy publicznie
dostępnych usług telekomunikacyjnych wynikającego z umowy o świadczenie
usług telekomunikacyjnych.
3. Oprócz danych, o których mowa w
ust. 2, dostawca publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych może, za zgodą
użytkownika będącego osobą fizyczną, przetwarzać inne dane tego użytkownika w
związku ze świadczoną usługą, w szczególności numer identyfikacji podatkowej
NIP, numer konta bankowego lub karty płatniczej, adres korespondencyjny
użytkownika, jeżeli jest on inny niż adres miejsca zameldowania na pobyt stały
tego użytkownika, a także adres poczty elektronicznej oraz numery telefonów
kontaktowych.
Art. 162. 1. Przedsiębiorca
telekomunikacyjny ponosi odpowiedzialność za naruszenie tajemnicy
telekomunikacyjnej przez podmioty działające w jego imieniu.
2. Przedsiębiorca telekomunikacyjny
świadczący usługę na rzecz użytkownika końcowego innego przedsiębiorcy
telekomunikacyjnego ma prawo, w niezbędnym zakresie, otrzymywać, przekazywać i
przetwarzać dane dotyczące tego użytkownika końcowego oraz dane o wykonanych na
jego rzecz usługach telekomunikacyjnych.
Art. 163. Dostawca
publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych jest obowiązany do
poinformowania abonenta, z którym zawiera umowę o świadczenie usług
telekomunikacyjnych, a także pozostałych użytkowników końcowych, o zakresie i
celu przetwarzania danych transmisyjnych oraz innych danych ich dotyczących, a
także o możliwościach wpływu na zakres tego przetwarzania.
Art. 164. Dane użytkowników
końcowych mogą być przetwarzane w okresie obowiązywania umowy, a po jej
zakończeniu w okresie dochodzenia roszczeń lub wykonywania innych zadań
przewidzianych w ustawie lub przepisach odrębnych.
Art. 165. 1. Operator
publicznej sieci telekomunikacyjnej lub dostawca publicznie dostępnych usług
telekomunikacyjnych przetwarzający dane transmisyjne dotyczące abonentów i
użytkowników końcowych jest obowiązany, z uwagi na realizację przez uprawnione
organy zadań i obowiązków na rzecz obronności, bezpieczeństwa państwa oraz
bezpieczeństwa i porządku publicznego, dane te przechowywać przez okres 12
miesięcy. Po upływie tego okresu dane transmisyjne są usuwane lub anonimizowane
przez operatora publicznej sieci telekomunikacyjnej lub dostawcę publicznie
dostępnych usług telekomunikacyjnych, którzy je przechowują.
2. Przetwarzanie danych
transmisyjnych, niezbędnych dla celów naliczania opłat abonenta i opłat z tytułu
rozliczeń operatorskich, jest dozwolone:
1) po uprzednim poinformowaniu
abonenta lub użytkownika końcowego o rodzaju danych transmisyjnych, które
będą przetwarzane przez dostawcę publicznie dostępnych usług
telekomunikacyjnych, oraz o okresie tego przetwarzania;
2) tylko do końca okresu, o
którym mowa w art. 108 ust. 2.
3. Dostawca publicznie dostępnych
usług telekomunikacyjnych jest obowiązany poinformować abonenta lub użytkownika
końcowego o rodzaju danych transmisyjnych, które będą przetwarzane, oraz o
okresie tego przetwarzania dla celów marketingu usług telekomunikacyjnych lub
świadczenia usług o wartości wzbogaconej.
4. Dostawca publicznie dostępnych
usług telekomunikacyjnych może przetwarzać dane transmisyjne, o których mowa w
ust. 3, w zakresie i przez czas niezbędny dla celów marketingu usług
telekomunikacyjnych lub świadczenia usług o wartości wzbogaconej, jeżeli abonent
lub użytkownik końcowy wyraził na to zgodę.
5. Do przetwarzania danych
transmisyjnych, zgodnie z ust. 1-4, uprawnione są podmioty działające z
upoważnienia operatorów publicznych sieci telekomunikacyjnych i dostawców
publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych, zajmujące się naliczaniem
opłat, zarządzaniem ruchem w sieciach telekomunikacyjnych, obsługą klienta,
systemem wykrywania nadużyć finansowych, marketingiem usług telekomunikacyjnych
lub świadczeniem usług o wartości wzbogaconej. Podmioty te mogą przetwarzać dane
transmisyjne wyłącznie dla celów niezbędnych przy wykonywaniu tych działań.
Art. 166. 1. W celu
wykorzystania danych o lokalizacji dostawca publicznie dostępnych usług
telekomunikacyjnych jest obowiązany:
1) uzyskać zgodę abonenta lub
użytkownika końcowego na przetwarzanie danych o lokalizacji jego
dotyczących, która, z zastrzeżeniem art. 174, może być wycofana okresowo lub
w związku z konkretnym połączeniem, lub
2) dokonać anonimizacji tych
danych.
2. Dostawca publicznie dostępnych
usług telekomunikacyjnych jest obowiązany poinformować abonenta lub użytkownika
końcowego przed uzyskaniem jego zgody o rodzaju danych o lokalizacji, które będą
przetwarzane, o celach i okresie ich przetwarzania oraz o tym, czy dane zostaną
przekazane innemu podmiotowi dla celów świadczenia usługi tworzącej wartość
wzbogaconą.
3. Do przetwarzania danych, o
których mowa w ust. 1, uprawnione są podmioty:
1) działające z upoważnienia
operatora publicznej sieci telekomunikacyjnej;
2) działające z upoważnienia
dostawcy publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych;
3) świadczące usługę o wartości
wzbogaconej.
4. Dane o lokalizacji mogą być
przetwarzane wyłącznie dla celów niezbędnych do świadczenia usług o wartości
wzbogaconej.
5. Dane, o których mowa w ust. 1,
udostępnia się na żądanie uprawnionych podmiotów właściwych w sprawach
obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego, w
zakresie i na warunkach określonych w przepisach odrębnych.
Art. 167. Podmioty
działające w imieniu przedsiębiorcy telekomunikacyjnego mogą włączyć się do
trwającego połączenia, jeżeli jest to niezbędne do usunięcia awarii, zakłóceń
lub w innym celu związanym z utrzymaniem sieci telekomunikacyjnej lub
świadczeniem usługi telekomunikacyjnej, pod warunkiem sygnalizacji tego faktu
osobom uczestniczącym w połączeniu.
Art. 168. 1. Dostawca
publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych jest obowiązany do rejestracji
danych o wykonanych usługach telekomunikacyjnych, w zakresie umożliwiającym
ustalenie należności za wykonanie tych usług oraz rozpatrzenie reklamacji.
2. Dostawca publicznie dostępnych
usług telekomunikacyjnych przechowuje dane, o których mowa w ust. 1, co najmniej
przez okres 12 miesięcy, a w przypadku wniesienia reklamacji - przez okres
niezbędny do rozstrzygnięcia sporu.
Art. 169. 1. Dane osobowe
zawarte w publicznie dostępnym spisie abonentów, zwanym dalej "spisem",
wydawanym w formie książkowej lub elektronicznej, a także udostępniane za
pośrednictwem służb informacyjnych przedsiębiorcy telekomunikacyjnego powinny
być ograniczone do:
1) numeru abonenta lub znaku
identyfikującego abonenta;
2) nazwiska i imion abonenta;
3) nazwy miejscowości oraz
ulicy, przy której znajduje się zakończenie sieci, udostępnione abonentowi -
w przypadku stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej albo miejsca
zameldowania abonenta na pobyt stały - w przypadku ruchomej publicznej sieci
telefonicznej.
2. Abonenci, przed umieszczeniem
ich danych w spisie, są informowani nieodpłatnie o celu spisu lub telefonicznej
informacji o numerach, w których ich dane osobowe mogą się znajdować, a także o
możliwości wykorzystywania spisu, za pomocą funkcji wyszukiwania dostępnych w
jego elektronicznej formie.
3. Zamieszczenie w spisie danych
identyfikujących abonenta będącego osobą fizyczną może nastąpić wyłącznie po
uprzednim wyrażeniu przez niego zgody na dokonanie tych czynności.
4. Rozszerzenie zakresu danych, o
których mowa w ust. 1, wymaga zgody abonenta.
5. Przedsiębiorca telekomunikacyjny
jest obowiązany udostępnić, na żądanie służb ustawowo powołanych do obsługi
wywołań kierowanych na numery alarmowe, informacje, o których mowa w ust. 1 pkt
1-3, poszerzone o będące w jego posiadaniu dane lokalizacyjne abonenta
wywołującego połączenie z numerem alarmowym, umożliwiające niezwłoczne podjęcie
interwencji.
6. Udostępnianie w spisie lub za
pośrednictwem służb informacyjnych danych identyfikujących abonentów innych niż
wymienieni w ust. 3 nie może naruszać słusznych interesów tych podmiotów.
7. Przedsiębiorca telekomunikacyjny
jest obowiązany zabezpieczyć spisy wydawane w formie elektronicznej w sposób
uniemożliwiający wykorzystanie zawartych w nich danych niezgodnie z
przeznaczeniem.
8. Przedsiębiorca telekomunikacyjny
jest obowiązany informować abonenta o przekazaniu jego danych innym
przedsiębiorcom, w celu publikacji spisu lub świadczenia usługi informacji o
numerach telefonicznych.
Art. 170. Przedsiębiorca
telekomunikacyjny jest uprawniony do udzielania informacji o numerach abonentów
lub powierzenia tej czynności innemu podmiotowi z zachowaniem wszystkich
warunków i ograniczeń przewidzianych w przepisach niniejszego rozdziału.
Art. 171. 1. Operator
publicznej sieci telefonicznej zapewnia użytkownikom końcowym możliwość
prezentacji identyfikacji zakończenia sieci, z którego inicjowane jest
połączenie, zwanej dalej "prezentacją identyfikacji linii wywołującej", przed
dokonaniem połączenia.
2. Dostawca usług świadczonych w
publicznej sieci telefonicznej umożliwiającej prezentację identyfikacji linii
wywołującej jest obowiązany zapewnić, za pomocą prostych środków:
1) użytkownikowi końcowemu
wywołującemu - możliwość wyeliminowania prezentacji identyfikacji linii
wywołującej u użytkownika końcowego wywoływanego podczas wywołania i
połączenia;
2) abonentowi wywołującemu -
możliwość wyeliminowania prezentacji identyfikacji linii wywołującej u
użytkownika końcowego wywoływanego podczas wywołania i połączenia lub w
sposób trwały u operatora, do którego sieci jest przyłączony abonent będący
stroną umowy z dostawcą usług;
3) abonentowi wywoływanemu -
możliwość eliminacji dla połączeń przychodzących prezentacji identyfikacji
linii wywołującej, o ile będzie to technicznie możliwe, a jeżeli taka
prezentacja jest dostępna przed rozpoczęciem połączenia przychodzącego,
także możliwość blokady połączeń przychodzących od abonenta lub użytkownika
końcowego stosującego eliminację prezentacji identyfikacji linii
wywołującej.
3. Dostawca usług świadczonych w
publicznej sieci telefonicznej zapewniającej prezentację identyfikacji
zakończenia sieci, do której zostało przekierowane połączenie, zwaną dalej
"prezentacją identyfikacji linii wywoływanej", jest obowiązany zapewnić
abonentowi wywoływanemu możliwość eliminacji, za pomocą prostych środków,
prezentacji identyfikacji linii wywoływanej u użytkownika końcowego
wywołującego.
4. Dostawca usług świadczonych w
publicznej sieci telefonicznej zapewniającej automatyczne przekazywanie wywołań
jest obowiązany zapewnić abonentowi możliwość zablokowania, za pomocą prostych
środków, automatycznego przekazywania przez osobę trzecią wywołań do urządzenia
końcowego tego abonenta.
5. Dostawca usług świadczonych w
publicznej sieci telefonicznej jest obowiązany do poinformowania abonentów, że
wykorzystywana przez niego sieć zapewnia prezentację identyfikacji linii
wywołującej lub wywoływanej, a także o możliwościach, o których mowa w ust. 2-4.
6. Z tytułu korzystania przez
abonenta z możliwości eliminacji lub blokowania, o których mowa w ust. 2-4, nie
pobiera się opłat.
7. Eliminacja prezentacji
identyfikacji linii wywołującej może być anulowana:
1) na żądanie służb ustawowo
powołanych do niesienia pomocy, a także uprawnionych podmiotów właściwych w
sprawach obronności, bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku
publicznego, w zakresie i na warunkach określonych w odrębnych przepisach;
2) przez dostawcę usług
zapewniającego przyłączenie do publicznej sieci telefonicznej lub operatora,
do którego sieci został przyłączony abonent będący stroną umowy z dostawcą
usług zapewniającym przyłączenie do publicznej sieci telefonicznej, na
wniosek abonenta, jeżeli wnioskujący uprawdopodobni, że do jego urządzenia
końcowego są kierowane połączenia uciążliwe lub zawierające groźby, w celu
identyfikacji numerów użytkowników końcowych wywołujących tego abonenta.
8. Operatorzy publicznej sieci
telefonicznej są obowiązani do zapewnienia służbom ustawowo powołanym do
niesienia pomocy dostępu do identyfikacji linii wywołującej oraz danych
dotyczących lokalizacji, bez uprzedniej zgody zainteresowanych abonentów lub
użytkowników końcowych, jeżeli jest to konieczne do umożliwienia tym służbom
wykonywania ich zadań w możliwie najbardziej efektywny sposób.
9. Dane identyfikujące użytkowników
wywołujących, w przypadkach, o których mowa w ust. 7, są rejestrowane przez
operatora na żądanie:
1) służb i podmiotów, o których
mowa w ust. 7 pkt 1;
2) abonenta, o którym mowa w
ust. 7 pkt 2.
10. Dane, o których mowa w ust. 7,
pozostają w dyspozycji operatora, który udostępnia je podmiotom, o których mowa
w art. 179 ust. 2, wykonującym zadania na rzecz obronności, bezpieczeństwa
państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego w zakresie i na warunkach
określonych w odrębnych przepisach.
11. Użytkownik końcowy ponoszący
koszty połączeń przychodzących nie może otrzymywać danych umożliwiających pełną
identyfikację numeru wywołującego.
12. Prezes URTiP na uzasadniony
wniosek operatora może, w drodze decyzji, ustalić okres przejściowy na
wprowadzenie usługi blokady połączeń przychodzących od abonenta lub użytkownika,
stosującego eliminację prezentacji identyfikacji linii wywołującej, o której
mowa w ust. 2 pkt 3. O wprowadzeniu okresu przejściowego Prezes URTiP powiadamia
Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw finansów publicznych,
ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Szefa Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego i Szefa Agencji Wywiadu.
Art. 172. 1. Zakazane jest
używanie automatycznych systemów wywołujących dla celów marketingu
bezpośredniego, chyba że abonent lub użytkownik końcowy uprzednio wyraził na to
zgodę.
2. Przepis ust. 1 nie narusza
zakazów i ograniczeń dotyczących przesyłania niezamówionej informacji handlowej
wynikających z odrębnych ustaw.
Art. 173. 1. Podmioty
świadczące usługi drogą elektroniczną mogą przechowywać dane informatyczne, a w
szczególności pliki tekstowe, w urządzeniach końcowych abonenta lub użytkownika
końcowego przeznaczonych do korzystania z tych usług, pod warunkiem że:
1) abonent lub użytkownik
końcowy zostanie poinformowany jednoznacznie, w sposób łatwy i zrozumiały, o
celu przechowywania danych oraz sposobach korzystania z ich zawartości;
2) abonent lub użytkownik
końcowy zostanie poinformowany jednoznacznie, w sposób łatwy i zrozumiały, o
sposobie wyrażenia sprzeciwu, który w przyszłości uniemożliwi przechowywanie
danych usługodawcy w urządzeniu końcowym abonenta lub użytkownika końcowego;
3) przechowywane dane nie
powodują zmian konfiguracyjnych w urządzeniu końcowym abonenta lub
użytkownika końcowego lub oprogramowaniu zainstalowanym w tym urządzeniu.
2. Warunków, o których mowa w ust.
1, nie stosuje się, jeżeli:
1) przechowywanie oraz dostęp
do danych, o których mowa w ust. 1, są konieczne do wykonania lub ułatwienia
transmisji komunikatu za pośrednictwem publicznej sieci;
2) przechowywanie danych, o
których mowa w ust. 1, jest niezbędne w celu dostarczania usługi świadczonej
drogą elektroniczną, żądanej przez abonenta lub użytkownika końcowego.
3. Podmioty świadczące usługi drogą
elektroniczną mogą instalować oprogramowanie w urządzeniach końcowych abonenta
lub użytkownika końcowego przeznaczonych do korzystania z tych usług lub
korzystać z tego oprogramowania, pod warunkiem że abonent lub użytkownik
końcowy:
1) przed instalacją
oprogramowania zostanie poinformowany jednoznacznie, w sposób łatwy i
zrozumiały, o celu, w jakim zostanie zainstalowane oprogramowanie, oraz
sposobach korzystania przez podmiot świadczący usługi z tego oprogramowania;
2) zostanie poinformowany
jednoznacznie, w sposób łatwy i zrozumiały, o sposobie usunięcia
oprogramowania z urządzenia końcowego użytkownika lub abonenta;
3) przed instalacją
oprogramowania wyrazi zgodę na jego instalację i używanie.
Art. 174. Jeżeli przepisy
ustawy wymagają wyrażenia zgody przez abonenta lub użytkownika końcowego, zgoda
ta:
1) nie może być domniemana lub
dorozumiana z oświadczenia woli o innej treści;
2) może być wyrażona drogą
elektroniczną, pod warunkiem jej utrwalenia i potwierdzenia przez
użytkownika;
3) może być wycofana w każdym
czasie, w sposób prosty i wolny od opłat.
Art. 175. 1. Dostawca
publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych lub operator publicznej sieci
telekomunikacyjnej są obowiązani podjąć środki techniczne i organizacyjne w celu
zapewnienia bezpieczeństwa przekazu komunikatów w związku ze świadczonymi przez
nich usługami.
2. Dostawca usług jest obowiązany
do informowania użytkowników, w szczególności w przypadku szczególnego ryzyka
naruszenia bezpieczeństwa świadczonych usług, o tym, że stosowane przez niego
środki techniczne nie gwarantują bezpieczeństwa przekazu komunikatów, a także o
istniejących możliwościach zapewnienia takiego bezpieczeństwa i związanych z tym
kosztach.
DZIAŁ VIII
Obowiązki na
rzecz obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku
publicznego
Art. 176.
1. Przedsiębiorcy
telekomunikacyjni, w celu zapewnienia ciągłości świadczenia usług
telekomunikacyjnych, są obowiązani uwzględniać przy planowaniu, budowie,
rozbudowie, eksploatacji lub łączeniu sieci telekomunikacyjnych możliwość
wystąpienia sytuacji szczególnych zagrożeń, a w szczególności wprowadzenia stanu
nadzwyczajnego.
2. Przedsiębiorcy
telekomunikacyjni, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 2, są obowiązani posiadać aktualny
plan działań w sytuacjach szczególnych zagrożeń, zwany dalej "planem", dotyczący
w szczególności:
1) wzajemnej współpracy
przedsiębiorców telekomunikacyjnych;
2) współpracy przedsiębiorców
telekomunikacyjnych z organami koordynującymi działania ratownicze, służbami
ustawowo powołanymi do niesienia pomocy oraz podmiotami, o których mowa w
art. 177 ust. 1;
3) współpracy przedsiębiorców
telekomunikacyjnych z zagranicznymi operatorami telekomunikacyjnymi, a w
szczególności państw sąsiadujących;
4) przygotowania wskazanych
elementów sieci telekomunikacyjnych dla zapewnienia telekomunikacji na
potrzeby systemu kierowania bezpieczeństwem narodowym, w tym obroną państwa;
5) zabezpieczania publicznych
sieci telekomunikacyjnych i urządzeń telekomunikacyjnych przed zakłóceniami,
skutkami katastrof i klęsk żywiołowych oraz nieuprawnionym dostępem;
6) zachowania ciągłości
świadczenia usług telekomunikacyjnych, zwłaszcza dla służb ustawowo
powołanych do niesienia pomocy;
7) zapewnienia połączeń
telekomunikacyjnych na zasadach preferencyjnych dla podmiotów, o których
mowa w art. 177 ust. 1, według określonych priorytetów;
8) sposobu wykonywania przez
przedsiębiorców telekomunikacyjnych i osoby eksploatujące urządzenia
telekomunikacyjne świadczeń rzeczowych przewidzianych w ustawie;
9) ewidencji i gromadzenia
rezerw.
3. Prezes URTiP może, w drodze
decyzji, nakazać przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu uzupełnienie planu lub
dostosowanie stanu faktycznego do stanu zgodnego z planem.
4. Minister właściwy do spraw
łączności, w drodze rozporządzenia:
1) określi tryb sporządzania,
aktualizacji oraz zawartość planu,
2) może określić rodzaje
przedsiębiorców telekomunikacyjnych niepodlegających obowiązkowi
sporządzania planu
- mając na uwadze zakres
świadczonych usług telekomunikacyjnych, a także wymagania, o których mowa w ust.
2.
Art. 177. 1. W sytuacjach
szczególnych zagrożeń przedsiębiorcy telekomunikacyjni podejmują niezwłocznie
działania określone w planie, utrzymując lub odtwarzając świadczenie usług
telekomunikacyjnych, przede wszystkim organom koordynującym działania ratownicze
i służbom ustawowo powołanym do niesienia pomocy oraz innym podmiotom
realizującym zadania na rzecz obronności, bezpieczeństwa państwa oraz
bezpieczeństwa i porządku publicznego, a w następnej kolejności pozostałym
użytkownikom.
2. Minister właściwy do spraw
wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej i ministrem właściwym
do spraw łączności, po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego i Szefa Agencji Wywiadu, określi, w drodze rozporządzenia,
kategorie użytkowników oraz priorytety, o których mowa w art. 176 ust. 2 pkt 6 i
7, a także tryb i zasady ustalania kolejności odtwarzania świadczenia usług
telekomunikacyjnych, mając na uwadze rodzaje możliwych zagrożeń oraz działań
niezbędnych do przeciwdziałania ich skutkom.
3. Przedsiębiorcy telekomunikacyjni
są obowiązani do nieodpłatnego udostępniania urządzeń telekomunikacyjnych
niezbędnych do przeprowadzenia akcji ratowniczej innym przedsiębiorcom
telekomunikacyjnym, użytkownikom oraz organom, służbom i podmiotom, o których
mowa w ust. 1, z zachowaniem zasady minimalizowania negatywnych skutków takiego
udostępniania urządzeń dla ciągłości świadczenia usług i dla działalności
gospodarczej przedsiębiorcy telekomunikacyjnego.
4. Przepisy ust. 1-3 stosuje się
także wobec osób używających radiowych urządzeń nadawczych lub
nadawczo-odbiorczych, wykorzystywanych w służbach radiokomunikacyjnych.
5. Przepisy ust. 1-4 stosuje się
odpowiednio podczas działań ratunkowych lub łagodzenia skutków katastrof o
zasięgu międzynarodowym, co najmniej w zakresie ustalonym umowami
międzynarodowymi, których Rzeczpospolita Polska jest stroną.
Art. 178. 1. W sytuacji
wystąpienia szczególnego zagrożenia Prezes URTiP może, w drodze decyzji, nałożyć
na przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązki dotyczące:
1) utrzymania ciągłości
świadczenia usług telekomunikacyjnych, w tym realizacji połączeń
telekomunikacyjnych na zasadach preferencyjnych,
2) ograniczenia niektórych,
publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych,
3) ograniczenia zakresu lub
obszaru eksploatacji sieci telekomunikacyjnych i urządzeń
telekomunikacyjnych, używania urządzeń radiowych, z wyłączeniem urządzeń
używanych przez podmioty, o których mowa w art. 4,
4) nakazu nieodpłatnego
świadczenia, w określonym zakresie, publicznie dostępnych usług
telefonicznych z aparatów publicznych
- kierując się rozmiarem zagrożenia
i potrzebą ograniczenia jego skutków, z zachowaniem zasady minimalizowania
negatywnych skutków nałożonych obowiązków dla ciągłości świadczenia usług i dla
działalności gospodarczej przedsiębiorcy telekomunikacyjnego. Decyzji nadaje się
rygor natychmiastowej wykonalności.
2. Decyzja Prezesa URTiP
nakładająca na przedsiębiorców telekomunikacyjnych ograniczenia, o których mowa
w ust. 1, wydawana jest z urzędu lub na wniosek prokuratora, Komendanta Głównego
Policji, komendanta wojewódzkiego Policji, Komendanta Głównego Straży
Granicznej, Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej, Szefa Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa Agencji Wywiadu, Szefa Wojskowych Służb
Informacyjnych lub Szefa Biura Ochrony Rządu.
3. W sytuacji wystąpienia
szczególnego zagrożenia organy, o których mowa w ust. 2, mogą podjąć decyzję o
zastosowaniu urządzeń uniemożliwiających wykonywanie na określonym obszarze
połączeń telefonicznych za pośrednictwem ruchomej publicznej sieci
telefonicznej, informując Prezesa URTiP o podjętych działaniach.
Art. 179. 1. Przedsiębiorcy
telekomunikacyjni są obowiązani do wykonywania zadań i obowiązków na rzecz
obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego w
zakresie i na warunkach określonych w niniejszej ustawie i w przepisach
odrębnych.
2. Przedsiębiorca telekomunikacyjny
jest obowiązany do wykonywania zadań i obowiązków w zakresie przygotowania i
utrzymywania wskazanych elementów sieci telekomunikacyjnych dla zapewnienia
telekomunikacji na potrzeby systemu kierowania bezpieczeństwem narodowym, w tym
obroną państwa, realizowanych na zasadach określonych w planach, decyzjach lub
umowach zawartych między przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi a uprawnionymi
podmiotami.
3. Zadania i obowiązki, o których
mowa w ust. 1, dotyczą zapewnienia na koszt przedsiębiorcy telekomunikacyjnego:
1) w szczególności technicznych
i organizacyjnych warunków jednoczesnego i wzajemnie niezależnego:
a) dostępu do
wskazywanych treści przekazów telekomunikacyjnych i posiadanych przez
przedsiębiorcę telekomunikacyjnego danych, o których mowa w ust. 9,
art. 159 ust. 1 i art. 161, danych związanych ze świadczoną usługą
telekomunikacyjną,
b) utrwalania treści i
danych, o których mowa w lit. a
- przez uprawnione jednostki
organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego
nadzorowane, uprawnione organy i jednostki organizacyjne nadzorowane lub
podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, ministrowi właściwemu
do spraw finansów publicznych oraz Szefowi Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego i Szefowi Agencji Wywiadu;
2) utrwalania treści i danych,
o których mowa w pkt 1 lit. a, na rzecz sądu lub prokuratora.
4. Dostęp, o którym mowa w ust. 3,
może być realizowany także za pomocą interfejsów, na zasadach określonych w
porozumieniach zawartych przez uprawnione podmioty z przedsiębiorcami
telekomunikacyjnymi za zgodą: Ministra Sprawiedliwości, Ministra Obrony
Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ministra właściwego do
spraw finansów publicznych, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa
Agencji Wywiadu, zgodnie z ich właściwością. Porozumienie może określać także
współudział stron w kosztach zastosowania interfejsów.
5. Przedsiębiorca telekomunikacyjny
zapewnia wykonanie zadań i obowiązków, o których mowa w ust. 3, począwszy od
dnia rozpoczęcia działalności telekomunikacyjnej.
6. Prezes URTiP w szczególnie
uzasadnionych przypadkach może, na wniosek zainteresowanego przedsiębiorcy
telekomunikacyjnego, odroczyć termin wykonywania zadań i obowiązków, o których
mowa w ust. 3.
7. Przedsiębiorca
telekomunikacyjny, który wykonuje działalność telekomunikacyjną za pośrednictwem
sieci telekomunikacyjnej innego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, może zlecić
temu przedsiębiorcy wykonywanie zadań i obowiązków, o których mowa w ust. 3.
Zlecenie wykonywania zadań i obowiązków nie zwalnia zlecającego z
odpowiedzialności za ich właściwą realizację.
8. Przedsiębiorca telekomunikacyjny
jest obowiązany do wskazania Prezesowi URTiP w terminie 60 dni od dnia wejścia w
życie ustawy lub z dniem rozpoczęcia świadczenia usług telekomunikacyjnych:
1) jednostki organizacyjnej lub
osoby mającej siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, spełniającej wymagania określone odrębnymi
przepisami, uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy w sprawach
związanych z wykonywaniem zadań i obowiązków, o których mowa w ust. 3;
2) przedsiębiorcy
telekomunikacyjnego, który będzie w jego imieniu realizował zadania i
obowiązki, o których mowa w ust. 3.
9. Przedsiębiorca telekomunikacyjny
świadczący publicznie dostępne usługi telekomunikacyjne jest obowiązany
prowadzić elektroniczny wykaz abonentów, użytkowników lub zakończeń sieci,
uwzględniając w nim dane uzyskiwane przy zawarciu umowy.
10. Prezes URTiP przekazuje
niezwłocznie informacje, o których mowa w ust. 8, Ministrowi Sprawiedliwości,
Ministrowi Obrony Narodowej, ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych,
ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych oraz Szefowi Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Szefowi Agencji Wywiadu.
11. Przedsiębiorca
telekomunikacyjny jest obowiązany do zapewnienia wykonywania zadań i obowiązków,
o których mowa w ust. 3, z chwilą rozpoczęcia świadczenia nowej usługi
telekomunikacyjnej.
Art. 180. 1. Przedsiębiorca
telekomunikacyjny jest obowiązany do niezwłocznego blokowania połączeń
telekomunikacyjnych lub przekazów informacji, na żądanie uprawnionych podmiotów,
jeżeli połączenia te mogą zagrażać obronności, bezpieczeństwu państwa oraz
bezpieczeństwu i porządkowi publicznemu, albo do umożliwienia dokonania takiej
blokady przez te podmioty.
2. Operator ruchomej publicznej
sieci telefonicznej jest obowiązany do:
1) uniemożliwienia użytkowania
w jego sieci skradzionych telekomunikacyjnych urządzeń końcowych;
2) przekazywania informacji
identyfikujących skradzione telekomunikacyjne urządzenia końcowe innym
operatorom ruchomych publicznych sieci telefonicznych w celu realizacji
przez nich czynności, o których mowa w pkt 1.
3. Czynności, o których mowa w ust.
2, dokonywane są przez operatora w terminie 1 dnia roboczego od dnia
przedstawienia przez abonenta poświadczenia zgłoszenia kradzieży
telekomunikacyjnego urządzenia końcowego, numeru identyfikacyjnego tego
urządzenia i dowodu jego nabycia lub innych danych jednoznacznie
identyfikujących właściciela tego urządzenia. W przypadku uzyskania informacji
identyfikujących skradzione urządzenia od innego operatora, termin 1 dnia
roboczego liczy się od tej daty.
Art. 181. Rada Ministrów
określi, w drodze rozporządzenia:
1) wymagania i sposób
wypełniania zadań i obowiązków, o których mowa w art. 179 ust. 3, z
wyłączeniem spraw uregulowanych w art. 242 Kodeksu postępowania karnego,
kierując się zasadą osiągania celu przy jak najniższych nakładach;
2) warunki, jakie muszą być
spełnione dla udzielenia odroczenia, o którym mowa w art. 179 ust. 6, termin
złożenia wniosku oraz maksymalny termin odroczenia, kierując się potrzebą
wykonywania zadań na rzecz obronności, bezpieczeństwa państwa,
bezpieczeństwa i porządku publicznego;
3) rodzaje działalności
telekomunikacyjnej lub rodzaje przedsiębiorców telekomunikacyjnych
niepodlegających obowiązkowi wykonywania zadań, o których mowa w art. 179
ust. 3, kierując się zakresem i rodzajem wykonywanych usług
telekomunikacyjnych lub wielkością sieci telekomunikacyjnych.
Art. 182. Rada Ministrów
określi, w drodze rozporządzenia, wymagania techniczne i eksploatacyjne dla
interfejsów umożliwiających wykonywanie zadań i obowiązków na rzecz obronności,
bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego, o których
mowa w art. 179 ust. 3, kierując się wymaganiami europejskich organizacji
normalizacyjnych, a w przypadku braku takich wymagań - wymaganiami innych
międzynarodowych organizacji normalizacyjnych, których Rzeczpospolita Polska
jest członkiem.
DZIAŁ IX
Opłaty
telekomunikacyjne
Art. 183.
1. Przedsiębiorca
telekomunikacyjny uiszcza roczną opłatę telekomunikacyjną związaną z realizacją
zadań w zakresie telekomunikacji przez organy administracji, o których mowa w
art. 189, w tym z:
1) prowadzeniem rejestru
przedsiębiorców telekomunikacyjnych;
2) wydawaniem decyzji
administracyjnych, z wyłączeniem decyzji, za które odrębne przepisy
przewidują pobieranie opłat;
3) badaniem, weryfikacją i
kontrolą rynków właściwych wyrobów i usług telekomunikacyjnych;
4) rozstrzyganiem sporów między
przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi;
5) współpracą z instytucjami
wspólnotowymi i międzynarodowymi w zakresie wynikającym z przepisów
obowiązującego prawa krajowego i wspólnotowego oraz zawartych umów
międzynarodowych, a także pozostałymi zadaniami związanymi z funkcjonowaniem
URTiP i ministra właściwego do spraw łączności, z wyłączeniem prowadzenia
gospodarki zasobami numeracji i częstotliwości.
2. Wysokość opłaty, o której mowa w
ust. 1, nie może przekroczyć 0,05 % rocznych przychodów przedsiębiorcy
telekomunikacyjnego, z tytułu prowadzenia działalności telekomunikacyjnej,
uzyskanych w roku obrotowym poprzedzającym o 2 lata rok, za który ta opłata jest
należna.
3. Przedsiębiorca telekomunikacyjny
uiszcza opłatę, o której mowa w ust. 1, po upływie 2 lat od dnia rozpoczęcia
prowadzenia tej działalności.
4. Opłatę, o której mowa w ust. 1,
uiszcza przedsiębiorca telekomunikacyjny, którego przychody z tytułu prowadzenia
działalności telekomunikacyjnej osiągnięte w roku obrotowym poprzedzającym o 2
lata rok, za który ta opłata jest należna, przekroczyły kwotę 4 milionów
złotych.
5. Minister właściwy do spraw
łączności przekazuje Prezesowi URTiP, w terminie 3 miesięcy od zakończenia roku
budżetowego, zestawienie kosztów związanych z wykonywaniem zadań, o których mowa
w ust. 1, poniesionych w roku poprzednim.
6. Prezes URTiP publikuje corocznie
w Biuletynie URTiP, w terminie 5 miesięcy od zakończenia roku budżetowego,
zestawienie kosztów związanych z wykonywaniem zadań, o których mowa w ust. 1,
poniesionych w roku poprzednim oraz sumę wpływów z rocznej opłaty
telekomunikacyjnej pobranej w roku poprzednim.
7. Minister właściwy do spraw
łączności, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych,
określi, w drodze rozporządzenia, wysokość, sposób ustalania, terminy i sposób
uiszczania opłaty, o której mowa w ust. 1, kierując się:
1) wysokością wydatków Prezesa
URTiP i ministra właściwego do spraw łączności, związanych z wykonywaniem
ich zadań w zakresie telekomunikacji, o których mowa w ust. 1, przyjętych w
ustawie budżetowej na rok poprzedzający rok, za który opłata ta jest
należna;
2) wysokością przychodów
przedsiębiorców telekomunikacyjnych z tytułu prowadzenia działalności
telekomunikacyjnej w roku poprzedzającym o 2 lata rok, za który opłata ta
jest należna;
3) potrzebą wyrównania
wysokości wpływów z tej opłaty w roku poprzednim i wysokości kosztów, o
których mowa w ust. 6.
Art. 184. 1. Podmiot, który
uzyskał prawo do wykorzystywania zasobów numeracji w przydziale numeracji,
uiszcza roczne opłaty za prawo do wykorzystywania zasobów numeracji.
2. Opłaty, o których mowa w ust. 1,
nie mogą być wyższe niż:
1) za numer abonencki - 0,35
złotego;
2) za wyróżnik AB sieci
telekomunikacyjnej przyznany podmiotowi wykonującemu działalność
telekomunikacyjną - 180.000 złotych;
3) za wyróżnik ruchomej
publicznej sieci telefonicznej (PLMN) - 1.800.000 złotych;
4) za numer dostępu do sieci
(NDS) - 60.000 złotych;
5) za numer 118CDU - 60.000
złotych;
6) za numer dostępu do sieci
teleinformatycznej (NDSI) - 550 złotych;
7) za numer strefowy
abonenckich usług specjalnych za każdą strefę numeracyjną, w której
przysługuje prawo do wykorzystywania numeru - 1.600 zł; za numery alarmowe,
z którymi połączenia są bezpłatne dla abonentów, opłata nie jest pobierana;
8) za krajowy numer sieci
inteligentnej - 28 złotych;
9) za numer DNIC+PNIC w sieci
transmisji danych z komutacją pakietów - 36.000 złotych;
10) za numer punktu
sygnalizacyjnego - 12.000 złotych;
11) za numer zamkniętej grupy
użytkowników (CUG) za każde osiem numerów CUG - 55 złotych;
12) za kod sieci ruchomej (MNC)
- 1.200 złotych;
13) za kod sieci ATM - 1.200
złotych.
3. Obowiązek uiszczania opłat za
prawo do wykorzystywania zasobów numeracji ustaje nie później niż z upływem 30
dni od daty złożenia wniosku o cofnięcie przydziału tej numeracji.
4. Minister właściwy do spraw
łączności, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych,
określi, w drodze rozporządzenia, wysokość, terminy i sposób uiszczania opłat, o
których mowa w ust. 1, mając na uwadze kwoty określone w ust. 2, warunki
wykorzystania zasobów numeracji, kierując się kosztami prowadzenia gospodarki
zasobami numeracji, a także potrzebą zagwarantowania optymalnego wykorzystania
zasobów numeracji.
Art. 185. 1. Podmiot, który
uzyskał prawo do dysponowania częstotliwością w rezerwacji częstotliwości,
uiszcza roczne opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością.
2. Opłata, o której mowa w ust. 1,
nie dotyczy podmiotu świadczącego usługę innemu podmiotowi z wykorzystaniem
częstotliwości będącej w dyspozycji tego podmiotu na podstawie rezerwacji
częstotliwości, o której mowa w art. 114 ust. 2 pkt 2.
3. Podmiot nieposiadający
rezerwacji częstotliwości, który uzyskał prawo do wykorzystywania częstotliwości
w pozwoleniu, uiszcza roczną opłatę, o której mowa w ust. 1.
4. Podmiot, na rzecz którego
dokonano rezerwacji częstotliwości w drodze postępowania, o którym mowa w art.
116, uiszcza jednorazową opłatę za dokonanie rezerwacji częstotliwości w kwocie
zadeklarowanej w tym postępowaniu, nie niższej niż 50 % opłaty rocznej za prawo
do dysponowania częstotliwością ustalonej zgodnie z warunkami podanymi w
rezerwacji częstotliwości.
5. Opłaty, o których mowa w ust. 1,
nie mogą być wyższe niż:
1) w radiokomunikacji ruchomej
lądowej:
a) za prawo do
dysponowania jednym kanałem radiowym w sieci telekomunikacyjnej -
24.000 złotych,
b) za prawo do
dysponowania jednym dupleksowym kanałem radiowym w publicznej sieci
telefonii ruchomej o strukturze komórkowej - 3.000.000 złotych;
2) w radiokomunikacji stałej
lądowej:
a) w zakresie
częstotliwości poniżej 30 MHz, za prawo do dysponowania jednym kanałem
radiowym o szerokości 4 kHz - 8.000 złotych,
b) dla systemów typu
punkt - punkt (PP):
- za prawo do
dysponowania jednym kanałem radiowym w jednym przęśle linii
radiowej - 400.000 złotych,
- za prawo do
dysponowania jednym kanałem radiowym w liniach radiowych
przewoźnych, w przypadku linii służących do łączności awaryjnej
lub tymczasowej - 100.000 złotych, i w pozostałych przypadkach -
300.000 złotych,
c) dla systemów typu
punkt - wiele punktów (PMP) za prawo do dysponowania częstotliwością
na obszarze każdej gminy, za każdy 1 MHz wykorzystywanego widma
częstotliwości - 250 złotych,
d) dla systemów radiowych
dostępu abonenckiego (SRDA):
- za prawo do
dysponowania częstotliwością w łączu RSŁA - 200 złotych,
- za prawo do
dysponowania częstotliwością dla każdej sieci w standardzie DECT
lub CT2 - 1.200 złotych,
- za prawo do
dysponowania częstotliwością, na obszarze każdej gminy, dla
pozostałych systemów radiowego dostępu abonenckiego za każdy 1 MHz
pasma - 200 złotych,
e) dla systemów według
pozwoleń, o których mowa w art. 227 ust. 2 oraz według pozwoleń, które
będą wydawane przez URTiP do dnia 31 grudnia 2004 r.:
- za prawo do
wykorzystywania częstotliwości przez każdą stację bazową lub
przekaźnikową w liniach radiowych typu punkt - wiele punktów
(PMP), stosowanych w stacjonarnych sieciach o strukturze
komórkowej, za każdy 1 MHz wykorzystywanego widma częstotliwości -
800 złotych,
- za prawo do
wykorzystywania częstotliwości przez każdą stację bazową lub
przekaźnikową pracującą w systemach radiowego dostępu abonenckiego
z rozproszeniem widma (SS), za każdy 1 MHz wykorzystywanego pasma
- 800 złotych;
3) w radiokomunikacji
satelitarnej:
a) za prawo do
dysponowania częstotliwością przez każdą stałą naziemną stację
satelitarną pracującą w służbie stałej satelitarnej - 14.500 złotych,
b) za prawo do
dysponowania częstotliwością w służbie stałej satelitarnej służącej do
dosyłania sygnałów radiodyfuzyjnych w relacji Ziemia - satelita,
wykonywanej za pomocą jednej stałej naziemnej stacji satelitarnej, za
każde 10 kHz wykorzystywanego widma częstotliwości - 130 złotych,
c) za prawo do
dysponowania częstotliwością w służbie radiokomunikacyjnej
satelitarnej, przez jedną naziemną stację satelitarną pracującą w
sieci typu VSAT:
- dla stacji
centralnej zarządzającej siecią stacji końcowych oraz stacji
końcowej pełniącej funkcje sterujące siecią, za każdy 1 kHz widma
wykorzystywanych częstotliwości - 130 złotych,
- dla stacji końcowej
zwykłej - 130 złotych,
d) za prawo do
dysponowania częstotliwością przez jedną stałą naziemną stację
satelitarną używaną przez jednostkę budżetową wyłącznie do celów
szkoleniowych - 2.400 złotych;
4) w radiokomunikacji morskiej
i żeglugi śródlądowej oraz w służbie radiokomunikacji lotniczej:
a) za prawo do
dysponowania jednym kanałem radiowym w radiokomunikacji lotniczej w
zakresie częstotliwości 117,975-137,000 MHz przez jedną stację
lotniskową w relacji Ziemia - statek powietrzny - 1.000 złotych,
b) za prawo do
dysponowania jedną częstotliwością w systemach radionawigacji i
radiolokacji - 600 złotych,
c) za prawo do
dysponowania jednym kanałem radiowym o szerokości 30,3 kHz przez
naziemną stację pracującą w systemie telefonii publicznej dla
pasażerów (TFTS) - 1.200 złotych,
d) za prawo do
dysponowania częstotliwością w radiokomunikacji morskiej i żeglugi
śródlądowej przez każdą stację nadbrzeżną w relacji brzeg - statek:
- za jeden kanał w
paśmie morskim ultrakrótkofalowym VHF - 1.000 złotych,
- za jedno pasmo poza
pasmem morskim ultrakrótkofalowym VHF - 6.000 złotych,
e) za prawo do
dysponowania jednym kanałem radiowym w radiokomunikacji morskiej i
żeglugi śródlądowej w paśmie ultrakrótkofalowym VHF przez każdą stację
przewoźną lub przenośną w relacji brzeg - statek niepracującą na
podstawie pozwolenia statkowego - 800 złotych;
5) w radiofonii:
a) za prawo do
dysponowania jedną częstotliwością przez jedną stację radiofoniczną w
zakresie fal ultrakrótkich UKF FM (87,5-108 MHz) - 44.000 złotych,
b) za prawo do
dysponowania jedną częstotliwością przez jedną stację radiofoniczną w
zakresie fal długich (30-300 kHz) - 20.000 złotych,
c) za prawo do
dysponowania jedną częstotliwością przez jedną stację radiofoniczną w
zakresie fal średnich (300-3.000 kHz) - 4.000 złotych,
d) za prawo do
dysponowania jedną częstotliwością przez jedną stację radiofoniczną w
zakresie fal krótkich (3-30 MHz) - 8.000 złotych,
e) za prawo do
dysponowania jedną częstotliwością przez jedną stację radiofoniczną
pracującą zgodnie ze standardem naziemnej radiofonii cyfrowej T-DAB -
2.400 złotych;
6) w telewizji:
a) za prawo do
dysponowania jednym kanałem telewizyjnym przez jedną stację
telewizyjną analogową - 99.000 złotych,
b) za prawo do
dysponowania jednym kanałem telewizyjnym przez jedną stację
telewizyjną pracującą zgodnie ze standardem naziemnej telewizji
cyfrowej DVB-T - 4.800 złotych.
6. Limity opłat, o których mowa w ust.
5, obniża się do 50 % w przypadku:
1) radiofonicznych i
telewizyjnych stacji nadawczych, z wyjątkiem stacji o mocy promieniowania
powyżej 0,1 kW, zlokalizowanych na obszarach administracyjnych miast
liczących powyżej 100.000 mieszkańców lub na obszarach do 20 km od środka
obszaru administracyjnego miast liczących ponad 100.000 mieszkańców;
2) nadawczych i
nadawczo-odbiorczych stacji radiokomunikacyjnych, z wyjątkiem
zlokalizowanych na obszarach administracyjnych miast liczących powyżej
100.000 mieszkańców;
3) radiokomunikacji lądowej
przeznaczonych wyłącznie do świadczenia doraźnej pomocy przy ratowaniu życia
i zdrowia ludzkiego przez jednostki służby zdrowia;
4) prowadzenia akcji przez
jednostki organizacyjne, których statutowym obowiązkiem jest planowanie,
prowadzenie i uczestnictwo w akcjach zapobiegania i łagodzenia skutków klęsk
żywiołowych i katastrof;
5) operatorów ogólnokrajowych
sieci radiokomunikacji ruchomej lądowej o jednolitej strukturze działania na
obszarze kraju;
6) przeprowadzania badań,
eksperymentów oraz dla zapewnienia okazjonalnego przekazu informacji.
7. Nie pobiera się opłat za prawo
do dysponowania częstotliwością:
1) w służbie
radiokomunikacyjnej morskiej w morskim paśmie VHF:
a) w kanale 16 (156,800
MHz),
b) w kanale 70 (156,525
MHz);
2) w służbie
radiokomunikacyjnej morskiej i żeglugi śródlądowej - przez jednostki
pływające, w relacji łączności statek - brzeg i statek - statek;
3) w służbie
radiokomunikacyjnej lotniczej:
a) za częstotliwości
alarmowe: 121,5 MHz, 123,1 MHz, 243 MHz,
b) przez statki
powietrzne, w relacji łączności statek powietrzny - Ziemia i statek
powietrzny - statek powietrzny;
4) w służbie
radiokomunikacyjnej amatorskiej w zakresach częstotliwości przydzielonych w
Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości:
a) dla służby
amatorskiej,
b) w paśmie obywatelskim
CB - (26,960-27,410 MHz).
8. Podmioty, o których mowa w art. 4
pkt 1, 2, 4, 5, 7 i 8, wnoszą opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością.
Opłata za prawo do dysponowania częstotliwością przez jednostki sił zbrojnych
państw obcych, przebywające czasowo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na
podstawie odrębnych przepisów, zawarta jest w opłacie ryczałtowej za prawo do
dysponowania częstotliwością, wnoszonej przez Ministra Obrony Narodowej.
9. Obowiązek uiszczania opłat za
prawo do dysponowania częstotliwością ustaje nie później niż z upływem 30 dni od
dnia złożenia wniosku o rezygnację z prawa do wykorzystywania częstotliwości
albo z prawa do dysponowania nią w rezerwacji.
10. W przypadku utraty prawa do
dysponowania częstotliwością wskutek cofnięcia rezerwacji częstotliwości,
uiszczone opłaty nie podlegają zwrotowi.
11. Rada Ministrów określi, w
drodze rozporządzenia, wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, oraz terminy i
sposób ich uiszczania, mając na uwadze kwoty określone w ust. 5, warunki
wykorzystywania częstotliwości, oraz koszty prowadzenia gospodarki
częstotliwościami, a także potrzebę zagwarantowania optymalnego wykorzystania
zasobów częstotliwości.
12. Rada Ministrów określi, w
drodze rozporządzenia, wysokość, terminy i sposób uiszczania opłat, o których
mowa w ust. 8, z uwzględnieniem specyfiki wykorzystywania częstotliwości przez
podmioty, o których mowa w art. 4 pkt 1, 2, 4, 5, 7 i 8.
Art. 186. Opłaty, o których
mowa w art. 183-185, są pobierane przez URTiP i stanowią dochód budżetu państwa.
Art. 187. Do opłat, o
których mowa w art. 183-185, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w
administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.
Art. 188. W razie opóźnienia
w uiszczaniu opłat, o których mowa w art. 183-185, naliczane są odsetki w
wysokości jak dla zaległości podatkowych w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia
1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U.
Nr 137, poz. 926, z
późn. zm.).
DZIAŁ X
Administracja
łączności i postępowanie kontrolne
Rozdział 1
Organy
administracji łączności
Art. 189.
1. Organami administracji
łączności są minister właściwy do spraw łączności i Prezes URTiP.
2. Organy administracji łączności
prowadzą politykę regulacyjną, mając na celu w szczególności:
1) wspieranie konkurencji w
zakresie dostarczania sieci telekomunikacyjnych, udogodnień towarzyszących
lub świadczenia usług telekomunikacyjnych, w tym:
a) zapewnienie
użytkownikom, także użytkownikom niepełnosprawnym, osiągania
maksymalnych korzyści w zakresie cen oraz różnorodności i jakości
usług,
b) zapobieganie
zniekształcaniu lub ograniczaniu konkurencji (na rynku
telekomunikacyjnym),
c) efektywne inwestowanie
w dziedzinie infrastruktury oraz promocję technologii innowacyjnych,
d) wspieranie skutecznego
wykorzystania oraz zarządzania częstotliwościami i numeracją;
2) wspieranie rozwoju rynku
wewnętrznego, w tym:
a) usuwanie istniejących
barier rynkowych w zakresie działalności telekomunikacyjnej,
b) wspieranie tworzenia i
rozwoju transeuropejskich sieci oraz interoperacyjności usług
ogólnoeuropejskich,
c) zapewnienie równego
traktowania (niedyskryminacji w traktowaniu) przedsiębiorców
telekomunikacyjnych,
d) współpracę z innymi
organami regulacyjnymi państw członkowskich i Komisją Europejską, w
celu spójnego wdrażania i stosowania przepisów;
3) promocję interesów obywateli
Unii Europejskiej, w tym:
a) zapewnienie wszystkim
obywatelom dostępu do usługi powszechnej,
b) zapewnienie ochrony
konsumenta w ich relacjach z przedsiębiorcą telekomunikacyjnym, w
szczególności ustanawiając proste i niedrogie procedury rozwiązywania
sporów przed organem niezależnym od stron występujących w danym
sporze,
c) przyczynianie się do
zapewnienia wysokiego poziomu ochrony danych osobowych,
d) udostępnianie
informacji dotyczących ustanawiania cen i warunków użytkowania
publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych,
e) identyfikację potrzeb
określonych grup społecznych, w szczególności użytkowników
niepełnosprawnych,
f) zapewnienie
integralności i bezpieczeństwa publicznej sieci telekomunikacyjnej;
4) realizację polityki w
zakresie promowania różnorodności kulturowej i językowej, jak również
pluralizmu mediów;
5) zagwarantowanie neutralności
technologicznej przyjmowanych norm prawnych.
Art. 190. 1. Prezes URTiP
jest organem regulacyjnym w dziedzinie rynku usług telekomunikacyjnych i
pocztowych.
2. Prezes URTiP jest organem
wyspecjalizowanym w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie
oceny zgodności, w zakresie aparatury, w tym telekomunikacyjnych urządzeń
końcowych i urządzeń radiowych.
3. Prezes URTiP jest centralnym
organem administracji rządowej.
4. Prezesa URTiP powołuje Prezes
Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw łączności. Prezesa URTiP
odwołuje Prezes Rady Ministrów. Kadencja Prezesa URTiP trwa pięć lat.
5. Na Prezesa URTiP oraz jego
zastępcę może być powołana osoba posiadająca wyłącznie obywatelstwo polskie,
stale zamieszkująca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiadająca
wykształcenie wyższe oraz doświadczenie w zakresie działalności
telekomunikacyjnej lub pocztowej.
6. Prezes URTiP może być odwołany
przed upływem okresu, na który został powołany, wyłącznie w przypadku:
1) rażącego naruszenia ustawy;
2) orzeczenia o zakazie
zajmowania kierowniczych stanowisk lub pełnienia funkcji związanych ze
szczególną odpowiedzialnością w organach państwa;
3) popełnienia przestępstwa z
winy umyślnej ściganego z urzędu, stwierdzonego prawomocnym wyrokiem sądu;
4) choroby trwale
uniemożliwiającej wykonywanie zadań;
5) złożenia rezygnacji.
7. W przypadku odwołania Prezesa
URTiP przed upływem kadencji Prezes Rady Ministrów powołuje jego następcę na
czas do końca kadencji.
8. Minister właściwy do spraw
łączności, na wniosek Prezesa URTiP, powołuje zastępców Prezesa URTiP do spraw
telekomunikacyjnych i pocztowych. Zastępcy Prezesa URTiP są odwoływani przez
ministra właściwego do spraw łączności.
9. Prezes URTiP jest organem
egzekucyjnym w zakresie administracyjnej egzekucji obowiązków o charakterze
niepieniężnym.
Art. 191. 1. Prezes URTiP
wydaje Dziennik Urzędowy Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty.
2. W dzienniku urzędowym, o którym
mowa w ust. 1, ogłasza się w szczególności:
1) zarządzenia;
2) uchwały i opinie Rady
Telekomunikacji i Rady Usług Pocztowych;
3) przepisy międzynarodowe;
4) ogłoszenia, obwieszczenia i
komunikaty.
Art. 192. 1. Do zakresu
działania Prezesa URTiP należy w szczególności:
1) wykonywanie, przewidzianych
ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie, zadań z zakresu regulacji i
kontroli rynków usług telekomunikacyjnych, gospodarki w zakresie zasobów
częstotliwości, zasobów orbitalnych i zasobów numeracji oraz kontroli
spełniania wymagań dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej;
2) wykonywanie zadań z zakresu
regulacji działalności pocztowej, określonych w ustawie z dnia 12 czerwca
2003 r. - Prawo pocztowe (Dz. U.
Nr 130, poz. 1188
oraz z 2004 r.
Nr
69, poz. 627 i
Nr 96, poz. 959);
3) opracowywanie wskazanych
przez ministra właściwego do spraw łączności projektów aktów prawnych w
zakresie łączności;
4) analiza i ocena
funkcjonowania rynków usług telekomunikacyjnych i pocztowych;
5) podejmowanie interwencji w
sprawach dotyczących funkcjonowania rynku usług telekomunikacyjnych i
pocztowych oraz rynku aparatury, w tym rynku urządzeń telekomunikacyjnych, z
własnej inicjatywy lub wniesionych przez zainteresowane podmioty, w
szczególności użytkowników i przedsiębiorców telekomunikacyjnych, w tym
podejmowanie decyzji w tych sprawach w zakresie określonym niniejszą ustawą;
6) rozstrzyganie sporów między
przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi w zakresie właściwości Prezesa URTiP;
7) rozstrzyganie w sprawach
uprawnień zawodowych w dziedzinie telekomunikacji, określonych w przepisach
odrębnych;
8) tworzenie warunków dla
rozwoju krajowych służb radiokomunikacyjnych przez zapewnianie
Rzeczypospolitej Polskiej niezbędnych przydziałów częstotliwości oraz
dostępu do zasobów orbitalnych;
9) wykonywanie obowiązków na
rzecz obronności, bezpieczeństwa państwa i porządku publicznego;
10) prowadzenie rejestrów w
zakresie ujętym w ustawie;
11) koordynacja rezerwacji
częstotliwości w zakresach częstotliwości przeznaczonych dla podmiotów, o
których mowa w art. 4, w szczególności w zakresach częstotliwości przez nich
zwalnianych lub dla nich nowo udostępnianych albo współwykorzystywanych z
innymi użytkownikami;
12) inicjowanie oraz wspieranie
badań naukowych i prac badawczo-rozwojowych w zakresie łączności;
13) współpraca z krajowymi i
międzynarodowymi organizacjami telekomunikacyjnymi i pocztowymi oraz
właściwymi organami innych państw, w zakresie jego właściwości;
14) współpraca z Prezesem UOKiK
w sprawach dotyczących przestrzegania praw podmiotów korzystających z usług
pocztowych i telekomunikacyjnych, przeciwdziałania praktykom ograniczającym
konkurencję oraz antykonkurencyjnym koncentracjom operatorów pocztowych,
przedsiębiorców telekomunikacyjnych i ich związków;
15) współpraca z Krajową Radą
Radiofonii i Telewizji w zakresie określonym ustawą i przepisami odrębnymi;
16) wykonywanie zadań w
sprawach międzynarodowej i wspólnotowej polityki telekomunikacyjnej z
upoważnienia ministra właściwego do spraw łączności;
17) współpraca z Komisją
Europejską i instytucjami wspólnotowymi oraz organami regulacyjnymi innych
państw członkowskich;
18) przedstawianie Komisji
Europejskiej i organom regulacyjnym innych państw informacji z zakresu
telekomunikacji, w tym wykonywanie obowiązków notyfikacyjnych, obejmujących
przekazywanie treści postanowień, o których mowa w art. 23 ust. 3, oraz
informacje o przedsiębiorcach telekomunikacyjnych, którzy zostali uznani za
posiadających znaczącą pozycję rynkową, świadczących usługę powszechną i
realizujących połączenia sieci telekomunikacyjnych oraz nałożonych na nich
obowiązkach;
19) przeprowadzanie konsultacji
środowiskowych z zainteresowanymi podmiotami, w szczególności z operatorami,
dostawcami usług, użytkownikami, konsumentami oraz producentami, w sprawach
związanych z zasięgiem, dostępnością oraz jakością usług
telekomunikacyjnych;
20) przedstawianie Komisji
Europejskiej informacji z zakresu poczty, w tym danych dotyczących operatora
świadczącego powszechne usługi pocztowe, informacji o sposobie udostępniania
korzystającym z powszechnych usług pocztowych szczegółowych i aktualnych
informacji dotyczących charakteru oferowanych usług, warunków dostępu, cen i
wskaźników terminowości doręczeń, informacji o systemie rachunku kosztów
stosowanym przez operatora świadczącego powszechne usługi pocztowe, a na
żądanie Komisji Europejskiej - informacji o przyjętych wskaźnikach
terminowości doręczeń dla powszechnych usług pocztowych w obrocie krajowym.
2. Prezes URTiP składa ministrowi
właściwemu do spraw łączności coroczne, pisemne sprawozdanie ze swojej
działalności za rok poprzedni, w terminie do dnia 30 kwietnia, oraz przekazuje
informacje o swojej działalności na żądanie tego ministra.
3. Na podstawie informacji
uzyskanych od przedsiębiorców telekomunikacyjnych Prezes URTiP w terminie do
dnia 30 kwietnia ogłasza raport o stanie rynku telekomunikacyjnego za rok
ubiegły, uwzględniający działania na rzecz ochrony interesów użytkowników
telekomunikacyjnych, oraz przedstawia cele działalności regulacyjnej w danym
roku. Raport publikuje się w Biuletynie URTiP i zamieszcza na stronach
internetowych URTiP.
Art. 193. 1. Prezes URTiP
wykonuje zadania przy pomocy URTiP.
2. URTiP prowadzi gospodarkę
finansową na zasadach określonych dla jednostek budżetowych.
3. Minister właściwy do spraw
łączności, w drodze zarządzenia, nadaje statut URTiP, określając jego komórki
organizacyjne.
Art. 194. 1. W skład URTiP
wchodzą oddziały okręgowe URTiP.
2. Statut URTiP określa siedziby
oddziałów okręgowych URTiP, ich właściwość rzeczową oraz miejscową, z
uwzględnieniem zasadniczego podziału terytorialnego państwa.
3. Oddziałem okręgowym URTiP
kieruje dyrektor oddziału okręgowego URTiP.
4. Dyrektorów oddziałów okręgowych
URTiP powołuje i odwołuje Prezes URTiP.
Art. 195. 1. Przy Prezesie
URTiP działa Rada Telekomunikacji jako organ opiniodawczo-doradczy Prezesa URTiP
w sprawach działalności telekomunikacyjnej, gospodarki częstotliwościowej oraz
spełniania wymagań dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej.
2. Rada Telekomunikacji wyraża
opinie w sprawach wniesionych przez ministra właściwego do spraw łączności oraz
przez Prezesa URTiP. Rada może z własnej inicjatywy przedstawiać opinie w
sprawach należących do zadań Prezesa URTiP, z wyłączeniem spraw dotyczących
wykonywania przez Prezesa URTiP obowiązków na rzecz obronności i bezpieczeństwa
państwa oraz na rzecz bezpieczeństwa i porządku publicznego.
3. Prezes URTiP zasięga opinii Rady
Telekomunikacji w sprawach związanych z:
1) zapewnianiem dostępu do
usługi powszechnej;
2) jakością świadczenia usługi
powszechnej;
3) określaniem zasad łączenia
sieci telekomunikacyjnych oraz związanej z tym współpracy operatorów.
4. W skład Rady Telekomunikacji
wchodzi 15 członków, których powołuje minister właściwy do spraw łączności, na
wniosek Prezesa URTiP. Członkowie Rady Telekomunikacji są odwoływani przez
ministra właściwego do spraw łączności.
5. Minister właściwy do spraw
łączności powołuje w skład Rady Telekomunikacji:
1) swojego przedstawiciela oraz
po jednym przedstawicielu Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do
spraw wewnętrznych, Przewodniczącego KRRiT, Szefa Agencji Wywiadu, Szefa
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Prezesa UOKiK, zgłoszonym przez te
organy;
2) osoby wyróżniające się
wiedzą i doświadczeniem w sprawach będących przedmiotem działalności Rady, w
tym zgłoszone przez organizacje środowiskowe, placówki naukowe, jednostki
badawcze, a także organizacje reprezentujące operatorów, użytkowników,
podmioty udostępniające usługi telekomunikacyjne, producentów lub dostawców
urządzeń telekomunikacyjnych oraz podmioty związane z budownictwem
telekomunikacyjnym.
6. Przewodniczącego Rady
Telekomunikacji powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw łączności spośród
członków Rady Telekomunikacji, na wniosek Prezesa URTiP.
7. Kadencja Rady Telekomunikacji
upływa z upływem kadencji Prezesa URTiP.
Art. 196. 1. Organizację i
tryb pracy Rady Telekomunikacji określa regulamin pracy uchwalony przez Radę.
2. Obsługę Rady Telekomunikacji
zapewnia Prezes URTiP.
3. Za udział w pracach Rady
Telekomunikacji jej członkowie otrzymują wynagrodzenie, a także zwrot kosztów
według zasad obowiązujących przy ustalaniu należności przysługujących
pracownikom z tytułu podróży służbowej.
4. Pracodawca jest obowiązany
zwalniać pracownika od pracy do wykonywania zadań członka Rady Telekomunikacji.
5. Minister właściwy do spraw
łączności określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia za udział w
pracach Rady Telekomunikacji, biorąc w szczególności pod uwagę zakres obowiązków
członków Rady.
Art. 197. 1. Przy Prezesie
URTiP działa Rada Usług Pocztowych, zwana dalej "Radą", jako organ
opiniodawczo-doradczy Prezesa URTiP w sprawach usług pocztowych.
2. Rada wyraża opinie w sprawach
wniesionych przez ministra właściwego do spraw łączności oraz przez Prezesa
URTiP. Rada może z własnej inicjatywy przedstawiać opinie w sprawach należących
do zadań Prezesa URTiP, z wyłączeniem spraw dotyczących wykonywania przez
Prezesa URTiP obowiązków na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa oraz na
rzecz bezpieczeństwa i porządku publicznego.
3. W skład Rady wchodzi 9 członków,
których powołuje minister właściwy do spraw łączności, na wniosek Prezesa URTiP.
Członkowie Rady są odwoływani przez ministra właściwego do spraw łączności.
4. Minister właściwy do spraw
łączności powołuje w skład Rady:
1) swojego przedstawiciela oraz
po jednym przedstawicielu Prezesa UOKiK i operatora publicznego, przez nich
zgłoszonym;
2) osoby wyróżniające się
wiedzą i doświadczeniem w zakresie działalności pocztowej, spośród
kandydatów zgłoszonych przez organizacje reprezentujące operatorów lub
podmioty korzystające z usług pocztowych, organizacje środowiskowe,
jednostki badawcze, placówki naukowe, a także inne organizacje związane z
działalnością pocztową.
5. Minister właściwy do spraw
łączności powołuje i odwołuje Przewodniczącego Rady. Powołanie następuje spośród
członków Rady, na wniosek Prezesa URTiP.
6. Kadencja Rady upływa wraz z
upływem kadencji Prezesa URTiP.
7. Do Rady stosuje się odpowiednio
art. 196 ust. 1-4.
8. Minister właściwy do spraw
łączności określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia za udział w
pracach Rady, biorąc w szczególności pod uwagę zakres obowiązków jej członków.
Art. 198. 1. Prezes URTiP
wydaje Biuletyn URTiP.
2. W Biuletynie URTiP zamieszcza
wymagane ustawą informacje i rozstrzygnięcia, w tym:
1) zalecenia dotyczące
stosowania norm lub wymagań technicznych;
2) roczne raporty o jakości
usługi powszechnej świadczonej przez przedsiębiorców wyznaczonych;
3) roczne raporty o stanie
rynku telekomunikacyjnego i ochronie interesów użytkowników telekomunikacji;
4) dane dotyczące wyników
kalkulacji kosztów stosowanych przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych, na
których został nałożony taki obowiązek;
5) sprawozdania oraz wyniki
kalkulacji kosztów, wraz z raportem określającym ich zgodność z określonymi
zasadami przygotowanymi przez podmiot przeprowadzający badanie;
6) wykaz przedsiębiorców
telekomunikacyjnych o znaczącej pozycji rynkowej oraz decyzje, w których
zostały nałożone na nich obowiązki;
7) informacje dotyczące praw i
obowiązków abonentów publicznie dostępnych usług telefonicznych, w tym
usługi powszechnej;
8) informacje i ogłoszenia
dotyczące kompatybilności elektromagnetycznej i wykorzystania zasobów
częstotliwości;
9) publikacje popularyzujące
zagadnienia z zakresu łączności.
Rozdział 2
Postępowanie
kontrolne i pokontrolne
Art. 199.
1. Prezes URTiP jest uprawniony
do kontroli przestrzegania przepisów, decyzji oraz postanowień z zakresu
telekomunikacji, gospodarki częstotliwościami lub spełniania wymagań dotyczących
kompatybilności elektromagnetycznej.
2. Prezes URTiP jest uprawniony do
kontroli znajdującej się w obrocie aparatury, w tym telekomunikacyjnych urządzeń
końcowych i urządzeń radiowych.
3. Minister właściwy do spraw
łączności określi, w drodze rozporządzenia, wzór legitymacji służbowej
pracownika URTiP, kierując się koniecznością określenia zakresu danych
zamieszczonych w legitymacji oraz okresu jej ważności.
Art. 200. 1. Pracownikom
URTiP przysługuje, po okazaniu legitymacji służbowej i pisemnego upoważnienia,
prawo:
1) dostępu do materiałów,
dokumentów oraz innych danych niezbędnych do przeprowadzenia kontroli, a
także sporządzania ich kopii;
2) wstępu do wszystkich
obiektów i nieruchomości oraz pomieszczeń kontrolowanej jednostki;
3) prowadzenia oględzin
kontrolowanych sieci telekomunikacyjnych i aparatury;
4) zabezpieczenia przed dalszym
używaniem lub przyjęcia do depozytu urządzeń radiowych używanych bez
wymaganego pozwolenia lub obsługiwanych przez nieuprawnioną osobę;
5) czasowego zajęcia aparatury
w trybie, o którym mowa w art. 204, w celu przeprowadzenia badań
prowadzących do ustalenia przyczyn zakłóceń;
6) nieodpłatnego pobierania
próbek wprowadzonej do obrotu aparatury, w tym telekomunikacyjnych urządzeń
końcowych i urządzeń radiowych, w celu przeprowadzenia badań w zakresie
spełniania przez tę aparaturę zasadniczych wymagań;
7) wykonywania czynności
kontrolno-pomiarowych, badań sieci telekomunikacyjnych, urządzeń
telekomunikacyjnych oraz innej aparatury, a także kontroli jakości
świadczonych usług telekomunikacyjnych.
2. Kierownicy kontrolowanych
jednostek są obowiązani udzielać pracownikom URTiP, o których mowa w ust. 1,
wszelkich potrzebnych informacji oraz zapewnić im:
1) warunki sprawnego
przeprowadzenia kontroli;
2) dostęp do materiałów,
dokumentów, danych urządzeń, aparatury i sieci, o których mowa w ust. 1;
3) wstęp do obiektów,
nieruchomości i pomieszczeń, o których mowa w ust. 1;
4) nieodpłatne udostępnienie
podlegających kontroli sieci telekomunikacyjnych, urządzeń
telekomunikacyjnych oraz innej aparatury, w celu przeprowadzenia badań.
3. Do kontrolowanych osób
fizycznych stosuje się odpowiednio przepisy ust. 2 pkt 1 i 2.
4. Do pobierania i badania próbek
aparatury w zakresie spełniania przez nią zasadniczych wymagań stosuje się
odpowiednio przepisy art. 27-31 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji
Handlowej (Dz. U. z 2001 r.
Nr 4, poz. 25, z
późn. zm.).
5. Prezes URTiP może prowadzić
kontrolę we współpracy z innymi państwowymi organami kontrolnymi.
6. Czynności kontrolne mogą być
przeprowadzone w sposób zdalny. Wyniki pomiarów wykonanych zdalnie powinny
zawierać dane umożliwiające identyfikację urządzeń kontrolnych. Do kontroli
wykonanej zdalnie przepisu ust. 8 nie stosuje się.
7. Z kontroli sporządza się
protokół podpisany przez pracownika przeprowadzającego kontrolę.
8. Protokół, o którym mowa w ust.
7, podpisuje także kierownik kontrolowanej jednostki lub osoba przez niego
upoważniona albo kontrolowana osoba fizyczna.
9. Do czynności kontrolnych oraz
badań, o których mowa w ust. 1-5, stosuje się przepisy o ochronie informacji
niejawnych oraz o tajemnicy telekomunikacyjnej.
Art. 201. 1. Jeżeli w wyniku
kontroli, o której mowa w art. 199, stwierdzono, że przedsiębiorca
telekomunikacyjny lub podmiot posiadający rezerwacje częstotliwości lub
przydział numeracji, zwany dalej "podmiotem kontrolowanym", nie wypełnia
odnoszących się do niego obowiązków wynikających z ustawy lub decyzji wydanej
przez Prezesa URTiP, Prezes URTiP wydaje zalecenia pokontrolne, w których wzywa
podmiot kontrolowany do usunięcia nieprawidłowości lub udzielenia wyjaśnień.
Usunięcie nieprawidłowości lub udzielenie wyjaśnień powinno nastąpić w terminie
30 dni od dnia doręczenia zaleceń pokontrolnych przedsiębiorcy
telekomunikacyjnemu.
2. W zaleceniach pokontrolnych, o
których mowa w ust. 1, Prezes URTiP może określić inny termin udzielenia
wyjaśnień lub usunięcia nieprawidłowości. Termin określony w wezwaniu może być
krótszy niż 30 dni jedynie w przypadku, gdy podmiot kontrolowany, do którego
odnosi się wezwanie, wyraził na to zgodę lub naruszenia wskazane w zaleceniach
pokontrolnych powtarzały się w przeszłości.
3. Jeżeli po upływie 30 dni od dnia
doręczenia zaleceń pokontrolnych lub po upływie terminu, o którym mowa w ust. 2,
podmiot kontrolowany nie usunie wskazanych nieprawidłowości lub udzielone
wyjaśnienia okażą się niewystarczające, Prezes URTiP wydaje decyzję, w której
nakazuje usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości oraz może:
1) wskazać środki, jakie
powinien zastosować podmiot kontrolowany, w celu usunięcia nieprawidłowości;
2) określić termin, w którym ma
nastąpić usunięcie nieprawidłowości;
3) nałożyć karę, o której mowa
w art. 209.
4. Jeżeli nieprawidłowości, o
których mowa w ust. 1, występowały w przeszłości i mają poważny charakter, a
podmiot kontrolowany nie zastosował się do decyzji, o której mowa w ust. 3,
Prezes URTiP może, w drodze decyzji, zakazać podmiotowi kontrolowanemu
wykonywania działalności telekomunikacyjnej, zmienić lub cofnąć rezerwację
częstotliwości, zasobów orbitalnych lub przydział numeracji. Jeżeli decyzja
odnosi się do działalności polegającej na dokonywaniu transmisji radiowych,
telewizyjnych, dostarczaniu systemów dostępu warunkowego lub elektronicznych
przewodników po programach, Prezes URTiP wydaje ją w porozumieniu z
Przewodniczącym KRRiT.
5. Prezes URTiP może wydać decyzję,
o której mowa w ust. 4, jeżeli działalność telekomunikacyjna mogłaby zagrozić
obronności, bezpieczeństwu państwa lub bezpieczeństwu i porządkowi publicznemu.
6. Przed wydaniem decyzji, o której
mowa w ust. 5, Prezes URTiP zasięga opinii Ministra Obrony Narodowej, ministra
właściwego do spraw wewnętrznych, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub
Szefa Agencji Wywiadu, w zakresie ich właściwości. Jeżeli uzasadnienie do opinii
tych organów zawiera informacje stanowiące tajemnicę państwową, zamiast
uzasadnienia doręcza się zawiadomienie, że uzasadnienie zostało sporządzone.
7. Organy, o których mowa w ust. 6,
są obowiązane w terminie 30 dni zająć stanowisko w zakresie niezbędnym do
ustalenia, że działalność podmiotu kontrolowanego może prowadzić do zagrożenia
obronności, bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku publicznego.
8. Jeżeli organy, o których mowa w
ust. 6, nie zajmą stanowiska w terminie 30 dni, uznaje się, że wymóg uzyskania
stanowiska został spełniony.
9. Decyzjom, o których mowa w ust.
4 i 5, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzje te stanowią
podstawę do wykreślenia podmiotu kontrolowanego z rejestru.
Art. 202. 1. Jeżeli w wyniku
kontroli, o której mowa w art. 199, Prezes URTiP stwierdzi, że podmiot
kontrolowany narusza nałożone na niego obowiązki w ten sposób, że powoduje to:
1) bezpośrednie i poważne
zagrożenie dla obronności, bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i
porządku publicznego,
2) zagrożenie wywołania
poważnej szkody w majątku użytkowników lub innych przedsiębiorców
telekomunikacyjnych,
3) zagrożenie wywołania
poważnych utrudnień w funkcjonowaniu sieci telekomunikacyjnych lub usług
telekomunikacyjnych
- Prezes URTiP podejmuje działania
zmierzające do usunięcia zagrożeń.
2. Działania, o których mowa w ust.
1, mogą w szczególności obejmować wydanie decyzji nakazującej podmiotowi
kontrolowanemu podjęcie działań zmierzających do usunięcia zagrożenia. Decyzji
nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
3. Podmiot kontrolowany, do którego
odnoszą się działania, o których mowa w ust. 1, może w każdym czasie
przedstawiać Prezesowi URTiP swoje stanowisko oraz propozycje działań
zmierzających do usunięcia naruszeń wynikających z niewykonania nałożonych na
niego obowiązków, o których mowa w ust. 1, Podejmując działania zmierzające do
usunięcia zagrożenia, Prezes URTiP uwzględnia stanowisko i propozycje zgłoszone
przez podmiot kontrolowany.
4. Działania, o których mowa w ust.
1, Prezes URTiP może także podejmować na wniosek organów właściwych w sprawach
obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego.
Jeżeli uzasadnienia do wniosku tych organów zawierają informacje stanowiące
tajemnicę państwową, zamiast uzasadnień doręcza się informację, że uzasadnienia
takie zostały sporządzone.
5. Niezależnie od podjęcia działań,
o których mowa w ust. 1, Prezes URTiP wszczyna procedurę, o której mowa w art.
201.
Art. 203. 1. W przypadku
stwierdzenia używania urządzenia radiowego bez wymaganego pozwolenia lub
obsługiwania tego urządzenia przez osobę nieuprawnioną, Prezes URTiP wydaje
użytkownikowi urządzenia decyzję nakazującą wstrzymanie używania lub
zaprzestanie obsługiwania urządzenia radiowego przez osobę nieuprawnioną.
Decyzji nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
2. Decyzja, o której mowa w ust. 1,
może zawierać postanowienie o zabezpieczeniu urządzenia radiowego przed dalszym
używaniem lub obsługą albo o przejęciu urządzenia do depozytu.
3. Prezes URTiP uchyla
postanowienie o zabezpieczeniu urządzenia radiowego wydane w związku z:
1) brakiem pozwolenia - z dniem
wydania użytkownikowi pozwolenia, chyba że sąd orzekł przepadek urządzenia;
2) jego obsługą przez osobę
nieuprawnioną - niezwłocznie po udokumentowaniu, że osoba obsługująca
urządzenie radiowe posiada wymagane świadectwo operatora urządzeń radiowych.
4. Urządzenie radiowe przyjęte do
depozytu z powodu:
1) braku pozwolenia - jest
zwracane użytkownikowi po wydaniu mu pozwolenia, chyba że sąd orzekł
przepadek urządzenia;
2) obsługi przez osobę
nieuprawnioną - jest zwracane użytkownikowi niezwłocznie po udokumentowaniu,
że osoba obsługująca urządzenie radiowe posiada wymagane świadectwo
operatora urządzeń radiowych.
Art. 204. 1. W przypadku
stwierdzenia, że aparatura wytwarzająca pole elektromagnetyczne powoduje
zakłócenie pracy innej aparatury, spełniającej zasadnicze wymagania dotyczące
kompatybilności elektromagnetycznej, Prezes URTiP może wydać decyzję i nakazać:
1) czasowe wstrzymanie używania
aparatury wywołującej zakłócenia;
2) zmianę sposobu używania
aparatury;
3) zastosowanie środków
technicznych prowadzących do eliminacji zakłócenia, na koszt podmiotu,
któremu wydano decyzję;
4) postanowić o czasowym
zajęciu aparatury, w celu przeprowadzenia badań niezbędnych do ustalenia
przyczyn zakłóceń.
Decyzji nadaje się rygor
natychmiastowej wykonalności.
2. Prezes URTiP może uzależnić
wydanie zajętej aparatury od zgody jej użytkownika na usunięcie, na koszt
użytkownika, przyczyn powodujących niezgodność aparatury z zasadniczymi
wymaganiami dotyczącymi kompatybilności elektromagnetycznej, w szczególności
przyczyn zakłóceń.
Art. 205. 1. Przepisów art.
200-204 nie stosuje się do podmiotów, o których mowa w art. 4 pkt 1-6 i 8,
wykonujących we własnym zakresie zadania określone w przepisach odrębnych.
2. Prezes Rady Ministrów określi, w
drodze rozporządzenia, sposoby postępowania w przypadku stwierdzenia, że
aparatura wytwarzająca pole elektromagnetyczne, używana przez podmioty, o
których mowa w art. 4 pkt 1-6 i 8, powoduje zakłócenie pracy innej aparatury,
spełniającej zasadnicze wymagania dotyczące kompatybilności elektromagnetycznej,
uwzględniając charakter zadań realizowanych przez te podmioty oraz słuszny
interes użytkownika aparatury, której praca jest zakłócana.
3. Minister właściwy do spraw
łączności, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, określi, w drodze
rozporządzenia, sposoby realizacji przepisów art. 200-204 wobec jednostek
organizacyjnych Służby Więziennej, uwzględniając charakter zadań realizowanych
przez te jednostki oraz słuszny interes użytkowników aparatury, której praca
jest zakłócana.
Rozdział 3
Postępowanie
przed Prezesem URTiP
Art. 206.
1. Postępowanie przed Prezesem
URTiP toczy się na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego ze zmianami
wynikającymi z niniejszej ustawy.
2. Od decyzji w sprawach o
ustalenie znaczącej pozycji rynkowej, nałożenie obowiązków regulacyjnych,
nałożenia kar oraz od decyzji wydanych w sprawach spornych przysługuje odwołanie
do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu ochrony konkurencji i konsumentów.
3. Postępowanie w sprawach odwołań,
o których mowa w ust. 2, toczy się według przepisów Kodeksu postępowania
cywilnego o postępowaniu w sprawach gospodarczych.
Art. 207. 1. W
postępowaniach prowadzonych na podstawie ustawy Prezes URTiP, w drodze
postanowienia, może ograniczyć pozostałym stronom prawo wglądu do materiału
dowodowego, jeżeli udostępnienie tego materiału grozi ujawnieniem tajemnicy
przedsiębiorstwa lub innych tajemnic prawnie chronionych.
2. Strona wnioskująca o takie
ograniczenie jest obowiązana przedłożyć wersję dokumentu niezawierającą
informacji objętych ograniczeniem, która zostanie udostępniona stronom.
DZIAŁ XI
Przepisy karne i
kary pieniężne
Art. 208.
1. Kto bez wymaganego pozwolenia
używa urządzenia radiowego nadawczego lub nadawczo-odbiorczego, podlega
grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
2. Sąd może orzec przepadek
urządzeń przeznaczonych lub służących do popełnienia czynu określonego w ust. 1,
chociażby nie stanowiły one własności sprawcy.
3. Sąd orzeka przepadek urządzeń
przeznaczonych lub służących do popełnienia czynu określonego w ust. 1,
chociażby nie stanowiły one własności sprawcy, jeżeli ich używanie zagraża życiu
lub zdrowiu człowieka. Przepis art. 195 Kodeksu karnego wykonawczego stosuje się
niezależnie od wartości przedmiotów, których przepadek orzeczono.
Art. 209. 1. Kto:
1) nie wypełnia obowiązku
udzielania informacji lub dostarczania dokumentów przewidzianych ustawą,
2) wykonuje działalność
telekomunikacyjną w zakresie nieobjętym wnioskiem o wpis do rejestru,
3) udziela informacji
określonej w pkt 1 w sposób nieprawdziwy lub niepełny,
4) narusza obowiązki
informacyjne w stosunku do użytkowników końcowych,
5) nie wypełnia obowiązków lub
wymagań dotyczących ofert określających ramowe warunki umów o dostępie,
6) nie wypełnia warunków
zapewnienia dostępu telekomunikacyjnego oraz rozliczeń z tego tytułu,
określonych w decyzji lub w umowie,
7) nie wykonuje obowiązku
świadczenia usługi powszechnej,
8) nie zachowuje określonych
przez Prezesa URTiP wartości wskaźników dostępności i jakości świadczenia
usługi powszechnej,
9) wykorzystuje częstotliwości,
numerację lub zasoby orbitalne, nie posiadając do tego uprawnień lub
niezgodnie z tymi uprawnieniami,
10) nie wypełnia lub
nienależycie wypełnia obowiązki lub zadania na rzecz obronności i
bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego, w
zakresie i na warunkach określonych w ustawie lub decyzjach wydanych na jej
podstawie,
11) wprowadza do obrotu
urządzenie radiowe bez wymaganego oznakowania znakiem ostrzegawczym,
12) nie wypełnia obowiązków lub
wymagań dotyczących zapewnienia dostępu telekomunikacyjnego, o których mowa
w art. 32,
13) nie wypełnia obowiązków
regulacyjnych nałożonych na rynkach detalicznych, o których mowa w art.
46-48,
14) nie wypełnia wymagań
dotyczących ustalania cen, o których mowa w art. 61 ust. 2,
15) uniemożliwia abonentom
korzystanie z uprawnienia do zmiany przydzielonego numeru, o którym mowa w
art. 69,
16) uniemożliwia abonentom
korzystanie z uprawnień do przeniesienia przydzielonego numeru, o których
mowa w art. 70 i art. 71,
17) uniemożliwia abonentom
korzystanie z uprawnienia do wyboru dostawcy usług, o którym mowa w art. 72,
18) nie wykonuje obowiązku
zapewnienia bezpłatnych połączeń z numerami alarmowymi, o którym mowa w art.
77,
19) wykorzystuje numerację
niezgodnie z przeznaczeniem, o którym mowa w art. 126,
20) nie wykonuje obowiązków
związanych z udostępnianiem lub prowadzeniem oddzielnej rachunkowości, o
których mowa w art. 133,
21) nie realizuje obowiązku
zapewnienia dostępu do interfejsu programu aplikacyjnego lub elektronicznego
przewodnika po programach, o którym mowa w art. 136,
22) nie wypełnia obowiązków lub
nie stosuje warunków udostępnienia infrastruktury telekomunikacyjnej
określonych w decyzji lub umowie, o których mowa w art. 139,
23) wprowadza do obrotu
urządzenia telekomunikacyjne bez przekazania Prezesowi URTiP informacji w
terminie i zakresie, o którym mowa w art. 155 ust. 2,
24) narusza obowiązek
zachowania tajemnicy telekomunikacyjnej, o którym mowa w art. 159,
25) nie wypełnia obowiązków
uzyskania zgody abonenta lub użytkownika końcowego, o których mowa w art.
161, art. 166, art. 169 i art. 172-174,
26) przetwarza dane objęte
tajemnicą telekomunikacyjną, dane abonentów lub dane użytkowników końcowych
w zakresie niezgodnym z art. 165,
27) niezgodnie z przepisami
art. 173 przechowuje informacje w urządzeniach końcowych abonenta lub
użytkownika końcowego lub korzysta z informacji zgromadzonych w tych
urządzeniach
- podlega karze pieniężnej.
2. Niezależnie od kary pieniężnej,
o której mowa w ust. 1, Prezes URTiP może, w przypadkach określonych w ust. 1
pkt 1-8, 12-17, 19-22 i 24-27, nałożyć na kierującego przedsiębiorstwem
telekomunikacyjnym karę pieniężną w wysokości do 300 % jego miesięcznego
wynagrodzenia, naliczanego jak dla celów ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy.
3. Kary pieniężne podlegają
egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w
zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.
Art. 210. 1. Karę pieniężną,
o której mowa w art. 209 ust. 1, nakłada Prezes URTiP, w drodze decyzji, w
wysokości do 3 % przychodu ukaranego podmiotu, osiągniętego w poprzednim roku
kalendarzowym. Decyzji o nałożeniu kary pieniężnej nie nadaje się rygoru
natychmiastowej wykonalności.
2. Ustalając wysokość kary
pieniężnej, Prezes URTiP uwzględnia zakres naruszenia, dotychczasową działalność
podmiotu oraz jego możliwości finansowe.
3. Podmiot jest obowiązany do
dostarczenia Prezesowi URTiP, na każde jego żądanie, w terminie 30 dni od dnia
otrzymania żądania, danych niezbędnych do określenia podstawy wymiaru kary
pieniężnej. W przypadku niedostarczenia danych, lub gdy dostarczone dane
uniemożliwiają ustalenie podstawy wymiaru kary, Prezes URTiP może ustalić
podstawę wymiaru kary pieniężnej w sposób szacunkowy, nie mniejszą jednak niż:
1) wysokość wynagrodzenia, o
której mowa w art. 196 ust. 5 - w przypadku kary, o której mowa w art. 209
ust. 2;
2) kwota 500 tysięcy złotych -
w pozostałych przypadkach.
4. W przypadku gdy okres działania
podmiotu jest krótszy niż rok kalendarzowy, za podstawę wymiaru kary przyjmuje
się kwotę 500 tysięcy złotych.
5. Kara stanowi dochód budżetu
państwa.
DZIAŁ XII
Zmiany w
przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
Rozdział 1
Zmiany w
przepisach obowiązujących
Art. 211.
W ustawie z dnia 20 maja 1971 r.
- Kodeks wykroczeń (Dz. U. Nr 12, poz. 114, z późn. zm.) w art. 63 wprowadza się następujące zmiany:
a) § 1 otrzymuje
brzmienie:
"§ 1. Kto bez złożenia pisemnego
wniosku o dokonanie wpisu do rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych
wykonuje działalność telekomunikacyjną,
podlega karze aresztu, ograniczenia
wolności lub grzywny." ;
b) uchyla się § 2;
c) § 3 otrzymuje
brzmienie:
"§ 3. Kto wprowadza do obrotu
urządzenia radiowe i telekomunikacyjne urządzenia końcowe podlegające
obowiązkowej ocenie zgodności z zasadniczymi wymaganiami, nieposiadające
wymaganego znaku zgodności,
podlega karze grzywny." ;
d) uchyla się § 4.
Art. 212. W ustawie z dnia 6
kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r.
Nr 7, poz. 58, z
późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 19 w ust. 12 wyrazy
"Operatorzy prowadzący działalność telekomunikacyjną w sieciach publicznych"
zastępuje się wyrazami "Podmioty wykonujące działalność telekomunikacyjną";
2) w art. 20c:
a) ust. 1 otrzymuje
brzmienie:
"1. Dane identyfikujące abonenta,
zakończenia sieci lub urządzenia telekomunikacyjnego, między którymi wykonano
połączenie, oraz dane dotyczące uzyskania lub próby uzyskania połączenia między
określonymi urządzeniami telekomunikacyjnymi lub zakończeniami sieci, a także
okoliczności i rodzaj wykonywanego połączenia, mogą być ujawnione Policji oraz
przetwarzane przez Policję - wyłącznie w celu zapobiegania lub wykrywania
przestępstw.",
b) w ust. 3 wyrazy
"operator sieci telekomunikacyjnej" zastępuje się wyrazami "podmiot
wykonujący działalność telekomunikacyjną",
c) w ust. 4 wyrazy
"Operatorzy sieci telekomunikacyjnych" zastępuje się wyrazami
"Podmioty wykonujące działalność telekomunikacyjną",
d) w ust. 8 wyrazy
"operatora sieci telekomunikacyjnej" zastępuje się wyrazami "podmiotu
wykonującego działalność telekomunikacyjną".
Art. 213. W ustawie z dnia 12
października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2002 r.
Nr 171, poz. 1399, z
późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 9e w ust. 13 wyrazy
"Przedsiębiorcy prowadzący działalność telekomunikacyjną w sieciach
publicznych" zastępuje się wyrazami "Podmioty wykonujące działalność
telekomunikacyjną";
2) w art. 10b:
a) ust. 1 otrzymuje
brzmienie:
"1. Dane identyfikujące abonenta,
zakończenia sieci lub urządzenia telekomunikacyjnego, między którymi wykonano
połączenie, oraz dane dotyczące uzyskania lub próby uzyskania połączenia między
określonymi urządzeniami telekomunikacyjnymi lub zakończeniami sieci, a także
okoliczności i rodzaje wykonanego połączenia, mogą być ujawnione Straży
Granicznej oraz przetwarzane przez Straż Graniczną wyłącznie w celu zapobiegania
lub wykrywania przestępstw.",
b) w ust. 3 wyrazy
"Przedsiębiorcy prowadzący działalność w dziedzinie telekomunikacji w
sieciach publicznych" zastępuje się wyrazami "Podmioty wykonujące
działalność telekomunikacyjną".
Art. 214. W ustawie z dnia 28
września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2004 r.
Nr 8, poz. 65,
Nr 64, poz. 594 i
Nr 91, poz. 868)
wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 36b:
a) ust. 1 otrzymuje
brzmienie:
"1. Wywiad skarbowy może uzyskiwać
oraz przetwarzać dane identyfikujące abonenta, zakończenia sieci lub urządzenia
telekomunikacyjnego, między którymi wykonano połączenie, oraz dane dotyczące
uzyskania lub próby uzyskania połączenia między określonymi urządzeniami
telekomunikacyjnymi lub zakończeniami sieci, a także okoliczności i rodzaje
wykonanego połączenia.",
b) w ust. 3 wyrazy
"Operatorzy sieci telekomunikacyjnych" zastępuje się wyrazami
"Podmioty wykonujące działalność telekomunikacyjną";
2) w art. 36c w ust. 10 wyrazy
"Operatorzy sieci telekomunikacyjnych w sieciach publicznych" zastępuje się
wyrazami "Podmioty wykonujące działalność telekomunikacyjną".
Art. 215. W ustawie z dnia
15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r.
Nr 54, poz. 654, z
późn. zm.) w art. 15 po ust. 1o dodaje się ust. 1p w brzmieniu:
"1p. U przedsiębiorców
telekomunikacyjnych kosztem uzyskania przychodów są koszty ustalone zgodnie z
ust. 1, a także:
1) kwota dopłaty, o której mowa
w art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne
(Dz. U.
Nr 171, poz.
1800),
2) kwota rocznej opłaty
telekomunikacyjnej, o której mowa w art. 183 ustawy wymienionej w pkt 1.".
Art. 216. W ustawie z dnia
29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2001 r.
Nr 101, poz. 1114, z
późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 26:
a) ust. 5 otrzymuje
brzmienie:
"5. Przewodniczący Krajowej Rady w
porozumieniu z Prezesem Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty dokonuje, w
drodze decyzji, rezerwacji częstotliwości niezbędnych do wykonywania ustawowych
zadań przez spółki oraz określa warunki wykorzystania tych częstotliwości. Do
dokonywania, wprowadzania zmian lub cofania rezerwacji częstotliwości, w
zakresie określonym w art. 37 ust. 1 pkt 3, stosuje się odpowiednio przepisy
art. 114 i art. 115 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne
(Dz. U.
Nr 171, poz.
1800).",
b) ust. 8 otrzymuje
brzmienie:
"8. Do rezerwacji częstotliwości
przeznaczonych do rozpowszechniania lub rozprowadzania programów w sposób
cyfrowy, drogą rozsiewczą naziemną lub rozsiewczą satelitarną, stosuje się art.
115 ust. 3 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne.";
2) w art. 37 ust. 3a otrzymuje
brzmienie:
"3a. Jeżeli do rozpowszechniania
programów radiofonicznych lub telewizyjnych jest wymagana rezerwacja
częstotliwości, dokonuje się jej wraz z koncesją. Do dokonywania, wprowadzania
zmian lub cofania rezerwacji częstotliwości stosuje się przepisy art. 114 i 115
ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne.".
Art. 217. W ustawie z dnia
24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych
(Dz. U.
Nr 123, poz.
1353, z późn. zm.) w art. 30:
a) ust. 1 otrzymuje
brzmienie:
"1. Dane identyfikujące abonenta,
zakończenia sieci lub urządzenia telekomunikacyjnego, między którymi wykonano
połączenie, oraz dane dotyczące uzyskania lub próby uzyskania połączenia między
określonymi urządzeniami telekomunikacyjnymi lub zakończeniami sieci, a także
okoliczności i rodzaje wykonanego połączenia, mogą być ujawnione Żandarmerii
Wojskowej oraz przetwarzane przez Żandarmerię Wojskową wyłącznie w celu
zapobiegania lub wykrywania przestępstw.";
b) w ust. 3 wyrazy
"Przedsiębiorcy prowadzący działalność w dziedzinie telekomunikacji w
sieciach publicznych" zastępuje się wyrazami "Podmioty wykonujące
działalność telekomunikacyjną".
Art. 218. W ustawie z dnia 24
maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U.
Nr 74, poz. 676, z
późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 27 w ust. 12 wyrazy
"Operatorzy prowadzący działalność telekomunikacyjną w sieciach publicznych"
zastępuje się wyrazami "Podmioty wykonujące działalność telekomunikacyjną";
2) w art. 28:
a) w ust. 1 pkt 1
otrzymuje brzmienie:
"1) identyfikacyjnych abonenta,
zakończenia sieci lub urządzenia telekomunikacyjnego oraz dotyczących faktu,
okoliczności i rodzaju połączenia lub próby uzyskania połączenia między
określonymi urządzeniami telekomunikacyjnymi lub zakończeniami sieci,",
b) w ust. 1 w pkt 2 po
wyrazach "zakończeń sieci" dodaje się wyrazy "lub urządzeń
telekomunikacyjnych",
c) w ust. 2 wyrazy
"operatora sieci telekomunikacyjnej" zastępuje się wyrazami "podmiot
wykonujący działalność telekomunikacyjną",
d) w ust. 3 wyrazy
"operator sieci telekomunikacyjnej" zastępuje się wyrazami "podmiot
wykonujący działalność telekomunikacyjną",
e) w ust. 4 wyrazy
"Operatorzy sieci telekomunikacyjnych" zastępuje się wyrazami
"Podmioty wykonujące działalność telekomunikacyjną".
Art. 219. W ustawie z dnia 9
lipca 2003 r. o Wojskowych Służbach Informacyjnych (Dz. U.
Nr 139, poz. 1326 i
Nr 179, poz. 1750
oraz z 2004 r.
Nr 19,
poz. 177) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 26 w ust. 5 wyrazy
"Operatorzy świadczący usługi telekomunikacyjne w sieciach publicznych"
zastępuje się wyrazami "Podmioty wykonujące działalność telekomunikacyjną";
2) w art. 27:
a) w ust. 1 pkt 1
otrzymuje brzmienie:
"1) identyfikacyjnych abonenta,
zakończenia sieci lub urządzenia telekomunikacyjnego oraz dotyczących faktu,
okoliczności i rodzaju połączenia lub próby uzyskania połączenia między
określonymi urządzeniami telekomunikacyjnymi lub zakończeniami sieci;",
b) w ust. 1 w pkt 2 po
wyrazach "zakończeń sieci" dodaje się wyrazy "lub urządzeń
telekomunikacyjnych",
c) w ust. 2 wyrazy
"operatora sieci telekomunikacyjnej" zastępuje się wyrazami "podmiot
wykonujący działalność telekomunikacyjną",
d) w ust. 3 wyrazy
"Operator sieci telekomunikacyjnej" zastępuje się wyrazami "Podmiot
wykonujący działalność telekomunikacyjną",
e) w ust. 4 wyrazy
"Operator sieci telekomunikacyjnej" zastępuje się wyrazami "Podmiot
wykonujący działalność telekomunikacyjną".
Art. 220. W ustawie z dnia 12
czerwca 2003 r. - Prawo pocztowe (Dz. U.
Nr 130, poz. 1188
oraz z 2004 r.
Nr 69,
poz. 627 i
Nr 96,
poz. 959) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 62 ust. 1 otrzymuje
brzmienie:
"1. Prawo dochodzenia w
postępowaniu sądowym, w postępowaniu, o którym mowa w art. 62a, lub w
postępowaniu przed stałym konsumenckim sądem polubownym roszczeń określonych w
ustawie, wynikających ze stosunków z operatorem świadczącym powszechne usługi
pocztowe w zakresie świadczenia powszechnych usług pocztowych, przysługuje
nadawcy albo adresatowi po wyczerpaniu drogi postępowania reklamacyjnego.";
2) po art. 62 dodaje się art.
62a i art. 62b w brzmieniu:
"Art. 62a. 1. Spór cywilnoprawny
między konsumentem a operatorem świadczącym usługi pocztowe może być zakończony
polubownie w drodze postępowania mediacyjnego.
2. Postępowanie mediacyjne prowadzi
Prezes URTiP na wniosek konsumenta lub z urzędu, jeżeli wymaga tego ochrona
interesu konsumenta.
3. W toku postępowania mediacyjnego
Prezes URTiP zapoznaje operatora, o którym mowa w ust. 1, z roszczeniem
konsumenta, przedstawia stronom sporu przepisy prawa mające zastosowanie w
sprawie oraz ewentualne propozycje polubownego zakończenia sporu.
4. Prezes URTiP może wyznaczyć
stronom termin polubownego zakończenia sprawy.
5. Prezes URTiP odstępuje od
postępowania mediacyjnego, jeżeli w wyznaczonym terminie sprawa nie została
polubownie zakończona oraz w razie oświadczenia co najmniej jednej ze stron, że
nie wyraża ona zgody na polubowne zakończenie sprawy.
Art. 62b. Stałe polubowne sądy
konsumenckie przy Prezesie URTiP działają na zasadach określonych w art. 110
ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U.
Nr 171, poz. 1800).".
Rozdział 2
Przepisy
przejściowe
Art. 221.
1. Przedsiębiorca
telekomunikacyjny, który przed dniem wejścia w życie ustawy był operatorem o
znaczącej pozycji rynkowej lub w stosunku do którego wydano decyzję ustalającą
znaczącą pozycję rynkową, po uprawomocnieniu się tej decyzji, w zakresie:
1) świadczenia usług
telefonicznych świadczonych w stacjonarnych publicznych sieciach
telefonicznych - jest obowiązany do wykonywania obowiązków, o których mowa
w:
a) art. 33 - w zakresie
połączenia sieci,
b) art. 34 ust. 2 pkt 2 -
w zakresie dostępu do lokalnej pętli abonenckiej lub podpętli
abonenckiej, w warunkach pełnego dostępu lub dostępu współdzielonego
wraz z kolokacją, dostępem do połączeń kablowych i odpowiednich
systemów informacyjnych,
c) art. 34 ust. 2 pkt 5 -
w zakresie dostępu do budynków i infrastruktury telekomunikacyjnej,
przy czym opłaty z tytułu dostępu do budynków i infrastruktury
telekomunikacyjnej powinny być ustalane na podstawie przejrzystych i
obiektywnych kryteriów zapewniających równe traktowanie użytkowników,
d) art. 34 ust. 2 pkt 10
- w zakresie spełniania wszystkich uzasadnionych żądań związanych z
dostępem do jego sieci, włącznie z żądaniem zapewnienia dostępu do
swojej sieci w każdym technicznie uzasadnionym jej punkcie niebędącym
zakończeniem sieci, przy czym wniosek uważa się za uzasadniony, jeśli
sieć przyłączana została wybudowana zgodnie z przepisami prawa,
e) art. 34 ust. 2 pkt 11,
f) art. 36 - w zakresie
połączenia sieci,
g) art. 37 ust. 1 - w
zakresie udzielania przedsiębiorcom telekomunikacyjnym zamierzającym
zawrzeć z nim umowę o połączeniu sieci informacji niezbędnych do
przygotowania takiej umowy,
h) art. 38 - w zakresie
połączenia sieci,
i) art. 39 - w zakresie
połączenia sieci, a w przypadku braku możliwości ustalenia kosztów
zgodnie z obowiązkiem nałożonym w art. 39 Prezes URTiP może w drodze
decyzji nałożyć obowiązek odpowiedniego dostosowania opłat,
uwzględniając wysokość opłat stosowanych na porównywalnych rynkach
konkurencyjnych,
j) art. 42 ust. 1 - w
zakresie połączeń sieci, usługi dzierżawy łączy, dostępu do budynków i
infrastruktury telekomunikacyjnej i dostępu do lokalnej pętli
abonenckiej,
k) art. 43 ust. 6 - w
zakresie połączeń sieci, usługi dzierżawy łączy, dostępu do budynków i
infrastruktury telekomunikacyjnej i dostępu do lokalnej pętli
abonenckiej,
l) art. 46 ust. 3 pkt 3 i
4,
m) art. 72;
2) świadczenia usług
telefonicznych świadczonych w ruchomych publicznych sieciach telefonicznych
- jest obowiązany do wykonywania obowiązków, o których mowa w:
a) art. 33 - w zakresie
połączenia sieci,
b) art. 34 ust. 2 pkt 5 -
w zakresie dostępu do budynków i infrastruktury telekomunikacyjnej,
c) art. 34 ust. 2 pkt 10
- w zakresie spełniania wszystkich uzasadnionych żądań związanych z
dostępem do jego sieci, włącznie z żądaniem zapewnienia dostępu do
swojej sieci w każdym technicznie uzasadnionym jej punkcie niebędącym
zakończeniem sieci, jeśli sieć przyłączana została wybudowana zgodnie
z przepisami prawa, przy czym opłaty z tego tytułu powinny być
ustalane na podstawie przejrzystych i obiektywnych kryteriów
zapewniających równe traktowanie użytkowników,
d) art. 34 ust. 2 pkt 11,
e) art. 36 - w zakresie
połączenia sieci,
f) art. 37 ust. 1 - w
zakresie udzielania przedsiębiorcom telekomunikacyjnym zamierzającym
zawrzeć z nim umowę o połączeniu sieci informacji niezbędnych do
przygotowania takiej umowy;
3) świadczenia usług dzierżawy
łączy telekomunikacyjnych - jest obowiązany do wykonywania obowiązków, o
których mowa w:
a) art. 33 - w zakresie
połączenia sieci,
b) art. 34 ust. 2 pkt 5 -
w zakresie dostępu do budynków i infrastruktury telekomunikacyjnej,
c) art. 34 ust. 2 pkt 10
- w zakresie spełniania wszystkich uzasadnionych żądań związanych z
dostępem do jego sieci, włącznie z żądaniem zapewnienia dostępu do
swojej sieci w każdym technicznie uzasadnionym jej punkcie niebędącym
zakończeniem sieci, przy czym wniosek uważa się za uzasadniony, jeśli
sieć przyłączana została wybudowana zgodnie z przepisami prawa,
d) art. 34 ust. 2 pkt 11,
e) art. 36 - w zakresie
połączenia sieci,
f) art. 37 ust. 1 - w
zakresie udzielania przedsiębiorcom telekomunikacyjnym zamierzającym
zawrzeć z nim umowę o połączeniu sieci informacji niezbędnych do
przygotowania takiej umowy,
g) art. 38 - w zakresie
połączenia sieci,
h) art. 39 - w zakresie
połączenia sieci, a w przypadku braku możliwości ustalenia kosztów
zgodnie z obowiązkiem nałożonym w art. 39 Prezes URTiP może w drodze
decyzji nałożyć obowiązek odpowiedniego dostosowania opłat,
uwzględniając wysokość opłat stosowanych na porównywalnych rynkach
konkurencyjnych,
i) art. 42 ust. 1 - w
zakresie połączeń sieci, dostępu do budynków i infrastruktury
telekomunikacyjnej i usługi dzierżawy łączy,
j) art. 43 ust. 6 - w
zakresie połączeń sieci, dostępu do budynków i infrastruktury
telekomunikacyjnej i usługi dzierżawy łączy,
k) art. 46 ust. 3 pkt 3 i
4,
l) art. 47;
4) świadczenia usług na
krajowym rynku połączeń międzyoperatorskich, w tym połączeń
wewnątrzsieciowych - jest obowiązany do wykonywania obowiązków, o których
mowa w:
a) art. 33 - w zakresie
połączenia sieci,
b) art. 34 ust. 2 pkt 5 -
w zakresie dostępu do budynków i infrastruktury telekomunikacyjnej,
c) art. 34 ust. 2 pkt 10
- w zakresie spełniania wszystkich uzasadnionych żądań związanych z
dostępem do jego sieci, włącznie z żądaniem zapewnienia dostępu do
swojej sieci w każdym technicznie uzasadnionym jej punkcie niebędącym
zakończeniem sieci, przy czym wniosek uważa się za uzasadniony, jeśli
sieć przyłączana została wybudowana zgodnie z przepisami prawa,
d) art. 34 ust. 2 pkt 11,
e) art. 36 - w zakresie
połączenia sieci,
f) art. 37 ust. 1 - w
zakresie udzielania przedsiębiorcom telekomunikacyjnym zamierzającym
zawrzeć z nim umowę o połączeniu sieci informacji niezbędnych do
przygotowania takiej umowy,
g) art. 38 - w zakresie
połączenia sieci,
h) art. 39 - w zakresie
połączenia sieci, a w przypadku braku możliwości ustalenia kosztów
zgodnie z obowiązkiem nałożonym w art. 39 Prezes URTiP może w drodze
decyzji nałożyć obowiązek odpowiedniego dostosowania opłat,
uwzględniając wysokość opłat stosowanych na porównywalnych rynkach
konkurencyjnych,
i) art. 46 ust. 3 pkt 3 i
4.
2. Nałożenie na przedsiębiorców
telekomunikacyjnych obowiązków na podstawie ust. 1 traktuje się za równoważne
nałożeniu tych obowiązków w drodze decyzji Prezesa URTiP w trybie określonym w
ustawie.
3. Przepis ust. 1 stosuje się do
dnia uprawomocnienia się odpowiednich decyzji, o których mowa w art. 25.
4. Do czasu wyłonienia
przedsiębiorców telekomunikacyjnych wyznaczonych do świadczenia usługi
powszechnej, obowiązek świadczenia tej usługi wykonuje przedsiębiorca, który na
podstawie dotychczasowych przepisów został uznany za operatora publicznego o
znaczącej pozycji rynkowej w zakresie świadczenia usług telefonicznych w
stacjonarnych publicznych sieciach telefonicznych.
5. W okresie stosowania ust. 1 lub
w okresie, o którym mowa w ust. 4, przedsiębiorcy telekomunikacyjni wykonują
obowiązki wymienione w tych przepisach, stosując akty wykonawcze wydane na
podstawie ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U.
Nr 73, poz. 852, z
późn. zm.).
Art. 222. 1. Z zastrzeżeniem
art. 226, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie
ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
2. Do spraw wszczętych na podstawie
przepisów art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. - Prawo
telekomunikacyjne i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy stosuje się przepisy tej ustawy.
3. W zakresie spraw zakończonych w
ramach postępowania administracyjnego, a niezakończonych w toku postępowania
odwoławczego, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 223. Przepisy
wykonawcze wydane na podstawie ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. - Prawo
telekomunikacyjne zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych
na podstawie niniejszej ustawy, jednak nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od
dnia wejścia w życie ustawy.
Art. 224. 1. Przedsiębiorcę
telekomunikacyjnego, który w dniu wejścia w życie ustawy posiada zezwolenie
telekomunikacyjne lub zgłoszenie działalności telekomunikacyjnej, w rozumieniu
przepisów dotychczasowych, Prezes URTiP wpisuje z urzędu do rejestru oraz wydaje
zaświadczenie w terminie 8 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
2. Przedsiębiorca telekomunikacyjny
wykonujący działalność telekomunikacyjną, która na podstawie dotychczasowych
przepisów nie wymagała posiadania zezwolenia telekomunikacyjnego lub dokonania
zgłoszenia działalności telekomunikacyjnej, zobowiązany jest w terminie 60 dni
od dnia wejścia w życie ustawy do złożenia wniosku o wpis do rejestru, o którym
mowa w art. 10 ust. 4.
3. Przedsiębiorca
telekomunikacyjny, o którym mowa w ust. 1, może, na zasadach określonych w
ustawie, wykonywać działalność telekomunikacyjną w zakresie określonym w
posiadanym zezwoleniu telekomunikacyjnym lub wynikającym z dokonanego zgłoszenia
działalności telekomunikacyjnej.
4. Jeżeli informacje zawarte w
zezwoleniu lub zgłoszeniu, o którym mowa w ust. 1, nie zawierają wszystkich
danych, o których mowa w art. 10 ust. 4, Prezes URTiP może wezwać przedsiębiorcę
telekomunikacyjnego do uzupełnienia wymaganych informacji w terminie 30 dni od
dnia doręczenia wezwania.
5. Po bezskutecznym upływie
terminu, o którym mowa w ust. 2, Prezes URTiP wydaje decyzję o wykreśleniu
przedsiębiorcy telekomunikacyjnego z rejestru.
6. Zezwolenia telekomunikacyjne
oraz zgłoszenia działalności telekomunikacyjnej zachowują moc do dnia dokonania
wpisu, o którym mowa w ust. 1.
7. Przedsiębiorcy
telekomunikacyjni, o których mowa w ust. 1, posiadający zobowiązania finansowe
wobec Skarbu Państwa z tytułu opłat koncesyjnych, są obowiązani do ich wykonania
na zasadach dotychczasowych.
8. Przepisy niniejszej ustawy nie
naruszają przepisów ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o restrukturyzacji
zobowiązań koncesyjnych operatorów stacjonarnych publicznych sieci
telefonicznych (Dz. U.
Nr 233, poz. 1956).
Art. 225. Przedsiębiorcy lub
inne podmioty uprawnione do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie
odrębnych przepisów, które przed dniem wejścia w życie ustawy eksploatowały sieć
wewnętrzną lub świadczyły usługi w sieci wewnętrznej, w rozumieniu przepisów
dotychczasowych, mogą prowadzić dotychczasową działalność pod warunkiem złożenia
wniosku o wpis do rejestru przed upływem 8 miesięcy od dnia wejścia w życie
ustawy.
Art. 226. Wnioski o wydanie
zezwolenia telekomunikacyjnego, których rozpatrywanie nie zakończyło się
wydaniem decyzji ostatecznej do dnia wejścia w życie ustawy oraz zgłoszenia
działalności telekomunikacyjnej, od dnia złożenia których do dnia wejścia w
życie ustawy nie upłynął termin uprawniający do podjęcia działalności nimi
objętej, traktuje się jako wnioski o wpis do rejestru.
Art. 227. 1. Rezerwacje
częstotliwości oraz przydziały numeracji, w tym zawarte w zezwoleniach
telekomunikacyjnych, dokonane przed dniem wejścia w życie ustawy, stają się
odpowiednio rezerwacjami częstotliwości albo przydziałami numeracji w rozumieniu
niniejszej ustawy.
2. Pozwolenia radiowe oraz
świadectwa operatora urządzeń radiowych, w rozumieniu przepisów dotychczasowych,
stają się odpowiednio pozwoleniami radiowymi albo świadectwami operatora
urządzeń radiowych w rozumieniu niniejszej ustawy.
3. Przepisy art. 122 ust. 1 pkt 1 i
3, ust. 2 i 3 oraz art. 123 stosuje się odpowiednio do rezerwacji częstotliwości
oraz pozwoleń radiowych wydanych przed dniem wejścia w życie ustawy.
Art. 228. 1. Prezes URTiP
powołany na podstawie przepisów dotychczasowych pełni funkcje do końca kadencji.
2. Pracownicy URTiP stają się z
dniem wejścia w życie ustawy pracownikami URTiP w rozumieniu przepisów tej
ustawy.
3. Oddziały okręgowe wchodzące w
skład URTiP przed dniem wejścia w życie ustawy stają się oddziałami okręgowymi w
rozumieniu tej ustawy.
4. Członkowie Rady Telekomunikacji
i Rady Usług Pocztowych, powołani na podstawie przepisów dotychczasowych, pełnią
funkcję do końca kadencji.
Art. 229. Finansowanie URTiP
do dnia 31 grudnia 2004 r. odbywa się z części budżetowej, przeznaczonej na
funkcjonowanie URTiP.
Art. 230. Operator publiczny
posiadający zezwolenie telekomunikacyjne na eksploatację sieci przeznaczonej do
rozpowszechniania lub rozprowadzania programów radiofonicznych lub
telewizyjnych, przed dniem wejścia w życie ustawy, jest obowiązany do uiszczenia
za rok 2004 opłaty, o której mowa w art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2000
r. - Prawo telekomunikacyjne.
Art. 231. Opłatę, o której
mowa w art. 183, za rok 2005 uiszcza przedsiębiorca telekomunikacyjny, który
wykonywał działalność telekomunikacyjną co najmniej przez 2 lata przed dniem
wejścia w życie ustawy.
Art. 232. Wymagań, o których
mowa w art. 148 ust. 1 pkt 3 lit. a, nie stosuje się do urządzeń radiowych
używanych przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie pozwoleń.
Art. 233. Aparatura, w tym
urządzenia radiowe i telekomunikacyjne urządzenia końcowe bez oznakowania
znakiem zgodności, wprowadzone do obrotu lub używane na podstawie przepisów
obowiązujących przed dniem wejścia w życie ustawy, mogą być nadal używane,
jeżeli nie powodują zakłóceń w pracy innej aparatury.
Rozdział 3
Przepisy końcowe
Art. 234.
Traci moc ustawa z dnia 21 lipca
2000 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U.
Nr 73, poz. 852, z
późn. zm.), z wyjątkiem art. 25 ust. 5, art. 27 ust. 3, art. 30-33,
art. 112 ust. 5 i 6, które tracą moc z dniem 31 grudnia 2004 r.
Art. 235. Ustawa wchodzi w
życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 81 ust. 5, art.
100, art. 118 ust. 7, art. 150 ust. 3, art. 180 ust. 2 i art. 183-185, które
wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.
1) Niniejsza ustawa dokonuje w
zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw Wspólnot
Europejskich:
1) dyrektywy 2002/21/WE z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie
wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (Dz. Urz.
WE L 108 z 24.4.2002);
2) dyrektywy 2002/20/WE z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie
zezwoleń na udostępnienie sieci i usługi łączności elektronicznej (Dz. Urz. WE
L 108 z 24.4.2002);
3) dyrektywy 2002/19/WE z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie
dostępu do sieci łączności elektronicznej i urządzeń towarzyszących oraz ich
łączenia (Dz. Urz. WE L 108 z 24.4.2002);
4) dyrektywy 2002/22/WE z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie
usługi powszechnej i praw użytkowników odnoszących się do sieci i usług
łączności elektronicznej (Dz. Urz. WE L 108 z 24.4.2002);
5) dyrektywy 2002/58/WE z dnia 12 lipca 2002 r. w
sprawie przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze
łączności elektronicznej (Dz. Urz. WE L 201 z 31.7.2002);
6) dyrektywy 2002/77/WE z dnia 16 września 2002 r. w
sprawie konkurencji na rynkach sieci i usług łączności elektronicznej (Dz.
Urz. WE L 249 z 17.9.2002);
7) dyrektywy 1999/5/WE z dnia 9 marca 1999 r. w sprawie
urządzeń radiokomunikacyjnych i telekomunikacyjnych urządzeń końcowych oraz
wzajemnego uznawania ich zgodności (Dz. Urz. WE L 91 z 7.4.1999);
8) dyrektywy 89/336/EWG z dnia 3 maja 1989 r. o
zbliżeniu praw państw członkowskich dotyczących kompatybilności
elektromagnetycznej (Dz. Urz. L 139 z 23.05.89).
Dane dotyczące ogłoszenia aktów
prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie - z dniem uzyskania
przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej - dotyczą
ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - wydanie
specjalne.
2) Zmiany tekstu jednolitego
wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 25, poz. 253 i Nr
56, poz. 517, z 2003 r. Nr 96, poz. 874 oraz z 2004 r. Nr 91, poz. 874.
3) Zmiany tekstu jednolitego
wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 60, poz. 535, Nr
124, poz. 1152, Nr 139, poz. 1324 i Nr 229, poz. 2276 oraz z 2004 r. Nr 96,
poz. 959, Nr 145, poz. 1535 i Nr 146, poz. 1546.
4) Zmiany tekstu jednolitego
wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 129, poz. 1447 i Nr
154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 113, poz. 984,
Nr 126, poz. 1070, Nr 130, poz. 1112, Nr 153, poz. 1271, Nr 200, poz. 1682 i
Nr 240, poz. 2058, z 2003 r. Nr 1, poz. 15, Nr 80, poz. 717, 720 i 721, Nr 96,
poz. 874, Nr 162, poz. 1568, Nr 203, poz. 1966 i Nr 217, poz. 2124 oraz z 2004
r. Nr 6, poz. 39, Nr 19, poz. 177, Nr 91, poz. 870, Nr 92, poz. 880 i Nr 141,
poz. 1492.
5) Zmiany tekstu jednolitego
wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 718, Nr
130, poz. 1188, Nr 170, poz. 1652 i Nr 229, poz. 2275 oraz z 2004 r. Nr 70,
poz. 631, Nr 92, poz. 881, Nr 93, poz. 896 i 899 i Nr 96, poz. 959.
6) Dyrektywa 1999/5/WE z dnia 9
marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiokomunikacyjnych i telekomunikacyjnych
urządzeń końcowych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności (Dz. Urz. WE L 91 z
7.4.1999, str. 10 i n.).
7) Zmiany tekstu jednolitego
wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152, Nr
130, poz. 1190, Nr 137, poz. 1302, Nr 149, poz. 1451 i 1452, Nr 162, poz.
1568, Nr 200, poz. 1953 i Nr 210, poz. 2036 oraz z 2004 r. Nr 29, poz. 257, Nr
54, poz. 535, Nr 92, poz. 884 i Nr 121, poz. 1264.
8) Zmiany wymienionej ustawy zostały
ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z
1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062, z 2000 r. Nr 94, poz. 1037, Nr 116,
poz. 1216, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1315, z 2001 r. Nr 16, poz. 166,
Nr 39, poz. 459, Nr 42, poz. 475, Nr 110, poz. 1189, Nr 125, poz. 1368 i Nr
130, poz. 1452, z 2002 r. Nr 89, poz. 804, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271
i Nr 169, poz. 1387, z 2003 r. Nr 130, poz. 1188, Nr 137, poz. 1302, Nr 170,
poz. 1660 i Nr 228, poz. 2255 i 2256 oraz z 2004 r. Nr 29, poz. 257, Nr 64,
poz. 593, Nr 68, poz. 623, Nr 91, poz. 868, Nr 93, poz. 894, Nr 116, poz.
1205, Nr 122, poz. 1288, Nr 123, poz. 1291, Nr 146, poz. 1546 i Nr 162, poz.
1692.
9) Zmiany wymienionej ustawy zostały
ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 110, poz. 1189, z 2002 r. Nr 135, poz. 1144 i
Nr 166, poz. 1360, z 2003 r. Nr 223, poz. 2220 i Nr 229, poz. 2275 oraz z 2004
r. Nr 34, poz. 293.
10) Zmiany wymienionej ustawy
zostały ogłoszone w Dz. U. z 1981 r. Nr 24, poz. 124, z 1982 r. Nr 16, poz.
125, z 1983 r. Nr 6, poz. 35 i Nr 44, poz. 203, z 1984 r. Nr 54, poz. 275, z
1985 r. Nr 14, poz. 60 i Nr 23, poz. 100, z 1986 r. Nr 39, poz. 193, z 1988 r.
Nr 20, poz. 135 i Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 34, poz. 180, z 1990 r. Nr 51,
poz. 297, Nr 72, poz. 422 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 75, poz. 332 i Nr
91, poz. 408, z 1992 r. Nr 24, poz. 101, z 1994 r. Nr 123, poz. 600, z 1995 r.
Nr 6, poz. 29, Nr 60, poz. 310 i Nr 95, poz. 475, z 1997 r. Nr 54, poz. 349,
Nr 60, poz. 369, Nr 85, poz. 539, Nr 98, poz. 602, Nr 104, poz. 661, Nr 106,
poz. 677, Nr 111, poz. 724, Nr 123, poz. 779, Nr 133, poz. 884 i Nr 141, poz.
942, z 1998 r. Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 83, poz. 931 i Nr 101, poz.
1178, z 2000 r. Nr 22, poz. 271, Nr 73, poz. 852, Nr 74, poz. 855 i Nr 117,
poz. 1228, z 2001 r. Nr 100, poz. 1081, Nr 106, poz. 1149, Nr 125, poz. 1371,
Nr 128, poz. 1409 i Nr 129, poz. 1438, z 2002 r. Nr 19, poz. 185, Nr 25, poz.
253 i Nr 135, poz. 1145 oraz z 2004 r. Nr 11, poz. 95, Nr 62, poz. 576 i Nr
69, poz. 626 i Nr 93, poz. 891.
11) Zmiany tekstu jednolitego
wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 19, poz. 185, Nr
74, poz. 676, Nr 81, poz. 731, Nr 113, poz. 984, Nr 115, poz. 996, Nr 153,
poz. 1271, Nr 176, poz. 1457 i Nr 200, poz. 1688 oraz z 2003 r. Nr 90, poz.
844, Nr 113, poz. 1070, Nr 130, poz. 1188 i 1190, Nr 137, poz. 1302, Nr 166,
poz. 1609, Nr 192, poz. 1873 i Nr 210, poz. 2036.
12) Zmiany tekstu jednolitego
wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844, Nr
113, poz. 1070, Nr 128, poz. 1175, Nr 137, poz. 1302, Nr 166, poz. 1609 i Nr
210, poz. 2036 oraz z 2004 r. Nr 29, poz. 257.
13) Zmiany tekstu jednolitego
wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 60, poz. 700 i 703,
Nr 86, poz. 958, Nr 103, poz. 1100, Nr 117, poz. 1228 i Nr 122, poz. 1315 i
1324, z 2001 r. Nr 106, poz. 1150, Nr 110, poz. 1190 i Nr 125, poz. 1363, z
2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 93, poz. 820, Nr 141, poz. 1179,
Nr 169, poz. 1384, Nr 199, poz. 1672, Nr 200, poz. 1684 i Nr 230, poz. 1922, z
2003 r. Nr 45, poz. 391, Nr 96, poz. 874, Nr 137, poz. 1302, Nr 180, poz.
1759, Nr 202, poz. 1957, Nr 217, poz. 2124 i Nr 223, poz. 2218 oraz z 2004 r.
Nr 6, poz. 39, Nr 29, poz. 257, Nr 54, poz. 535, Nr 93, poz. 894, Nr 116, poz.
1203, Nr 121, poz. 1262, Nr 123, poz. 1291 i Nr 146, poz. 1546.
14) Zmiany tekstu jednolitego
wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 25, poz. 253 i Nr
56, poz. 517, z 2003 r. Nr 96, poz. 874 oraz z 2004 r. Nr 91, poz. 874.
15) Zmiany wymienionej ustawy
zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 74, poz.
676 i Nr 89, poz. 804, z 2003 r. Nr 113, poz. 1070 i Nr 139, poz. 1326 oraz z
2004 r. Nr 116, poz. 1203.
16) Zmiany wymienionej ustawy
zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844, Nr 113, poz. 1070, Nr
130, poz. 1188 i Nr 166, poz. 1609 oraz z 2004 r. Nr 109, poz. 1159.
17) Zmiany wymienionej ustawy
zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 122, poz. 1321 i Nr 154, poz. 1800 i
1802, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676 i Nr 166, poz. 1360 oraz z
2003 r. Nr 50, poz. 424, Nr 113, poz. 1070, Nr 130, poz. 1188 i Nr 170, poz.
1652.
18) Zmiany wymienionej ustawy
zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 122, poz. 1321 i Nr 154, poz. 1800 i
poz. 1802, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676 i Nr 166, poz. 1360 oraz
z 2003 r. Nr 50, poz. 424, Nr 113, poz. 1070, Nr 130, poz. 1188 i Nr 170, poz.
1652.
|